DCOM

DCOM (Distributed Component Object Model) to technologia komunikacji między komponentami programowymi na różnych komputerach w sieci — błędy DCOM w Podglądzie zdarzeń są zwykle nieszkodliwe i wynikają z prób połączeń usług systemowych.

DCOM — definicja i znaczenie w systemie Windows

DCOM, czyli Distributed Component Object Model, jest mechanizmem systemu Windows przeznaczonym do uruchamiania oraz obsługi komponentów programowych znajdujących się poza lokalnym procesem, a w określonych scenariuszach także na innym komputerze w sieci. Technologia rozwija ideę COM, w której aplikacja korzysta z funkcji udostępnianych przez odrębne obiekty programowe. Dzięki DCOM poszczególne elementy systemu lub aplikacji mogą wymieniać dane i wywoływać swoje metody bez konieczności umieszczania całego kodu w jednym pliku wykonywalnym.

Mechanizm ten jest powiązany między innymi z usługami systemowymi, uprawnieniami użytkowników, rejestrem komponentów oraz komunikacją sieciową. Współpraca odbywa się za pośrednictwem identyfikatorów klas i interfejsów, dlatego aplikacja nie musi znać szczegółów implementacji używanego komponentu. W praktyce DCOM może pojawiać się w tle podczas działania narzędzi administracyjnych, usług systemowych, aplikacji biznesowych, drukowania, zadań harmonogramu oraz programów korzystających z obiektów COM.

Wpisy dotyczące DCOM są często widoczne w Podglądzie zdarzeń, zwłaszcza w dzienniku System. Sam fakt ich wystąpienia nie oznacza jeszcze awarii komputera. Część komunikatów rejestruje nieudaną próbę uzyskania dostępu do komponentu, wywołania usługi albo nawiązania komunikacji w określonym momencie uruchamiania systemu. Znaczenie wpisu powinno być oceniane razem z jego identyfikatorem zdarzenia, kodem błędu, nazwą komponentu i rzeczywistymi objawami.

Jak DCOM działa na tle innych mechanizmów komunikacji

W odróżnieniu od zwykłego wywołania funkcji w obrębie jednego programu, DCOM uwzględnia lokalizację komponentu i sposób dostarczenia żądania. Gdy obiekt znajduje się na tym samym komputerze, komunikacja może odbywać się lokalnie. Przy pracy przez sieć potrzebne są dodatkowe elementy: rozpoznanie hosta, odpowiednie reguły zapory, działające usługi oraz prawidłowe uprawnienia. Z tego powodu problem przypisywany DCOM może wynikać zarówno z konfiguracji systemu, jak i z niedostępności urządzenia lub usługi, której komponent próbuje użyć.

DCOM nie jest tym samym co zwykłe udostępnianie plików, zdalny pulpit ani typowy protokół aplikacyjny oparty na żądaniach HTTP. Nie służy też wyłącznie do komunikacji między komputerami, ponieważ wiele jego operacji przebiega lokalnie. W systemie Windows warstwa ta współpracuje z usługą RPC, mechanizmami zabezpieczeń i konfiguracją składników systemowych. Zmiana jednego z tych obszarów może wpłynąć na możliwość uruchomienia komponentu, nawet jeśli sama aplikacja wygląda na poprawnie zainstalowaną.

Przy analizie komunikatu warto rozdzielić trzy sytuacje: pojedynczy wpis bez objawów, powtarzające się ostrzeżenie dotyczące konkretnej usługi oraz błąd występujący równocześnie z zawieszaniem aplikacji, problemem z logowaniem albo niedostępnością zasobu. W pierwszym przypadku zwykle wystarcza obserwacja. W drugim potrzebne jest ustalenie, czy komunikat dotyczy faktycznie używanej funkcji. W trzecim DCOM może być tylko jednym z elementów większego problemu z usługami, uprawnieniami, siecią lub integralnością systemu.

Typowe błędy DCOM i ich możliwe przyczyny

Najczęściej spotykane komunikaty odnoszą się do braku uprawnień do uruchomienia komponentu, aktywacji obiektu albo dostępu do interfejsu. W treści zdarzenia mogą pojawić się identyfikatory CLSID i APPID, nazwa konta, adres komputera oraz informacja o rodzaju żądanej operacji. Takie dane pomagają powiązać wpis z konkretną aplikacją lub usługą, ale nie powinny być interpretowane bez sprawdzenia, czy wskazany komponent jest rzeczywiście wykorzystywany.

Źródłem wpisów może być także:

• wyłączona albo opóźniona usługa, od której zależy dany komponent;
• zmiana uprawnień konta systemowego lub użytkownika;
• reguła zapory blokująca komunikację potrzebną do wykonania operacji;
• pozostałość po odinstalowanym programie, który pozostawił wpis w rejestrze;
• uszkodzona rejestracja biblioteki lub niepełna aktualizacja aplikacji;
• problem z rozpoznawaniem nazwy komputera albo chwilowa niedostępność zasobu sieciowego;
• uszkodzenie plików systemowych lub błędna konfiguracja usług uruchamianych podczas startu.

Nie zaleca się automatycznego wyłączania wszystkich usług związanych z DCOM ani przypadkowej zmiany zabezpieczeń w narzędziu Usługi składowe. Takie działania mogą zaburzyć pracę innych programów, utrudnić aktualizacje albo ukryć właściwą przyczynę problemu. W pierwszej kolejności należy zanotować czas zdarzenia, identyfikator, źródło i opis błędu, a następnie sprawdzić, czy w tym samym czasie wystąpiły problemy z konkretną aplikacją. Przydatne bywa również porównanie zdarzeń przed i po aktualizacji systemu lub instalacji nowego oprogramowania.

Jeżeli komunikat pojawia się regularnie, lecz komputer działa prawidłowo, może mieć charakter informacyjny albo wynikać z nieużywanej funkcji. Jeżeli towarzyszy mu samoczynne zamykanie programów, długie uruchamianie systemu, problemy z drukowaniem, logowaniem lub dostępem do zasobów sieciowych, potrzebna jest szersza diagnostyka. Wtedy analiza samego wpisu DCOM bez sprawdzenia usług, dzienników, uprawnień i stanu plików systemowych może prowadzić do błędnych wniosków.

Kiedy zgłosić problem do serwisu komputerowego - DCOM

Zgłoszenie do serwisu jest uzasadnione wtedy, gdy błędy DCOM powtarzają się i łączą z wyraźnymi objawami działania systemu, a także wtedy, gdy nie da się ustalić, który komponent generuje komunikat. Szczególnej ostrożności wymaga sytuacja, w której problem rozpoczął się po zmianie ustawień zabezpieczeń, instalacji sterownika, aktualizacji Windows albo usunięciu programu. W takich przypadkach potrzebne jest odtworzenie zależności między zdarzeniami, a nie tylko usunięcie wpisów z Podglądu zdarzeń.

W serwisie Warszawskie Pogotowie Komputerowe 24/7 wykonywana jest darmowa diagnoza LAPTOPA, dzięki czemu można najpierw ustalić, czy komunikat DCOM ma związek z rzeczywistą usterką, czy pozostaje niegroźnym śladem pracy usług systemowych. Podczas sprawdzania analizowane są między innymi dzienniki zdarzeń, uruchamiane usługi, uprawnienia komponentów, konfiguracja sieciowa oraz stan plików Windows. W razie potrzeby weryfikuje się również, czy błąd występuje po każdym uruchomieniu, tylko przy określonej aplikacji, czy wyłącznie podczas korzystania z zasobów sieciowych.

Przed przekazaniem urządzenia warto przygotować dokładny opis objawów, przybliżony moment ich pojawienia się oraz zrzut lub przepisany tekst komunikatu. Pomocne są także informacje o ostatnich aktualizacjach, instalowanych programach i zmianach konfiguracji. Pozwala to odróżnić nieszkodliwy wpis DCOM od sytuacji, w której za podobnym komunikatem kryje się problem z usługą, profilem użytkownika, siecią albo integralnością systemu. Samodzielne kasowanie kluczy rejestru i wyłączanie ochrony systemu nie powinno być pierwszym krokiem diagnostycznym.