Differential backup chain

Differential backup chain to sekwencja kopii różnicowych powiązanych z ostatnią wykonaną kopią pełną bazy danych.

Jak działa różnicowy łańcuch kopii zapasowych

Differential backup chain, czyli łańcuch kopii różnicowych, opisuje zestaw kopii wykonanych po określonej kopii pełnej. Kopia różnicowa nie zawiera całej bazy danych ani wszystkich plików od początku procesu. Zawiera dane zmienione od czasu utworzenia ostatniej kopii pełnej, która stanowi dla niej punkt odniesienia. Jeżeli kopia pełna powstała w poniedziałek, kopia różnicowa z wtorku obejmuje zmiany od poniedziałku, a kopia z czwartku obejmuje również zmiany z wtorku i środy, o ile po poniedziałkowej kopii nie utworzono kolejnej pełnej kopii zapasowej.

W tym modelu kolejne kopie różnicowe są powiązane z tą samą kopią bazową, a nie bezpośrednio ze sobą. Rozmiar kopii zwykle zwiększa się wraz z liczbą zmian od wykonania kopii pełnej. Zależność ta odróżnia kopię różnicową od kopii przyrostowej, która zazwyczaj zapisuje zmiany od poprzedniej kopii dowolnego typu. W praktyce określenie „łańcuch” może być używane opisowo, ale technicznie odtworzenie danych z kopii różnicowych nie wymaga wczytywania wszystkich wcześniejszych kopii różnicowych.

Relacja między kopią pełną a różnicową

Podstawą odtworzenia jest konkretna kopia pełna oraz najnowsza dostępna kopia różnicowa utworzona na jej podstawie. Przykładowo, po wykonaniu pełnej kopii w poniedziałek można utworzyć kopie różnicowe we wtorek, środę i czwartek. Przywrócenie stanu z czwartku wymaga użycia poniedziałkowej kopii pełnej oraz czwartkowej kopii różnicowej. Kopie z wtorku i środy nie są potrzebne do złożenia tego stanu, ponieważ czwartkowa kopia obejmuje zmiany narastająco od poniedziałku.

Nowa kopia pełna rozpoczyna kolejną podstawę odniesienia. Jeżeli pełną kopię wykonano ponownie w piątek, późniejsze kopie różnicowe powinny odnosić się do piątkowego punktu bazowego, a nie do poniedziałkowej kopii. W dokumentacji i oprogramowaniu kopii zapasowych trzeba więc jednoznacznie rozpoznawać, z którą kopią pełną powiązana jest dana kopia różnicowa. Sam czas utworzenia pliku nie zawsze wystarcza, ponieważ kilka zadań backupu może działać według różnych harmonogramów.

Odtwarzanie danych i kontrola spójności

Procedura odtwarzania powinna rozpocząć się od identyfikacji właściwego zestawu: kopii pełnej, odpowiedniej kopii różnicowej oraz, jeśli dany system tego wymaga, dodatkowych kopii dziennika transakcji. Kopia różnicowa opisuje zmiany danych, lecz nie musi zapewniać możliwości odtworzenia każdej chwili pomiędzy dwoma jej wykonaniami. Dokładny punkt odzyskiwania zależy od harmonogramu kopii oraz od tego, czy używany system obsługuje osobny mechanizm rejestrowania zmian transakcyjnych.

Przed uznaniem kopii za przydatną należy sprawdzić jej integralność i możliwość odczytu. Kontrola może obejmować weryfikację sum kontrolnych, test odczytu nośnika, sprawdzenie metadanych zestawu oraz próbne odtworzenie na odseparowanym środowisku. Sam fakt, że zadanie zakończyło się komunikatem o powodzeniu, nie dowodzi jeszcze, że dane można skutecznie przywrócić. Należy również kontrolować dostępność kopii pełnej, ponieważ utrata kopii bazowej uniemożliwia wykorzystanie zależnych od niej kopii różnicowych.

Warto rejestrować moment wykonania każdej kopii, jej rozmiar, identyfikator zestawu oraz zakres danych objętych backupem. Nagły wzrost rozmiaru kopii różnicowej może wynikać z dużej liczby zmian, przebudowy danych albo zmiany konfiguracji zadania. Nietypowo mały plik może natomiast wskazywać na brak zmian, błędny zakres, pominięcie części danych lub problem z procesem tworzenia kopii. Takie obserwacje wymagają porównania z logami zadania i rzeczywistym stanem źródła.

Znaczenie harmonogramu dla odzyskiwania danych

Łańcuch kopii różnicowych powinien być projektowany razem z harmonogramem kopii pełnych i wymaganym punktem odzyskiwania. Rzadsze kopie pełne ograniczają czas potrzebny na ich wykonanie i przechowywanie, ale powodują, że późniejsze kopie różnicowe mogą obejmować większy zakres zmian. Częstsze kopie pełne tworzą krótsze okresy odniesienia, lecz zwiększają wymagania dotyczące miejsca, transferu i czasu obsługi zadań backupu.

Przy analizie problemów z odzyskiwaniem trzeba sprawdzić, czy kopia różnicowa nie została usunięta razem z kopią pełną, na której się opierała, oraz czy nie doszło do nadpisania lub przerwania zadania. Znaczenie ma także kolejność operacji: przywrócenie niezgodnej kopii pełnej i różnicowej może zakończyć się błędem albo odtworzeniem niepełnego stanu danych. Diagnostyka laptopa lub komputera PC może obejmować sprawdzenie dysku, systemu plików, aplikacji do tworzenia kopii oraz nośnika, na którym przechowywane są pliki backupu. Warszawskie Pogotowie Komputerowe wykonuje profesjonalną naprawę laptopów i komputerów PC, gdy problem z urządzeniem uniemożliwia odczyt lub obsługę kopii zapasowych.