Identyfikator instancji

Identyfikator instancji to alternatywne, powtórzone określenie unikalnego oznaczenia konkretnej instalacji SQL Server.

Identyfikator instancji w SQL Server

Identyfikator instancji w Microsoft SQL Server oznacza nazwę lub wewnętrzne oznaczenie pozwalające rozróżnić konkretną instalację silnika bazy danych na komputerze. Jedna instalacja systemu Windows może zawierać więcej niż jedną instancję SQL Server. Każda z nich działa jako oddzielny silnik, ma własne bazy systemowe, własną konfigurację, osobne usługi oraz niezależne ustawienia dostępu. Identyfikator instancji jest więc związany z konkretnym wystąpieniem SQL Server, a nie z samym komputerem, systemem Windows ani pojedynczą bazą danych.

W SQL Server występuje instancja domyślna oraz instancje nazwane. Instancja domyślna jest identyfikowana nazwą MSSQLSERVER, natomiast instancja nazwana otrzymuje nazwę wybraną podczas instalacji, na przykład PRODUKCJA albo TEST. W nazwie połączenia instancję nazwaną zapisuje się zwykle po ukośniku odwrotnym, na przykład NAZWA-KOMPUTERA\PRODUKCJA. Sama nazwa instancji nie jest nazwą bazy danych. Baza master, model, msdb lub baza użytkownika należy do określonej instancji, lecz nie zastępuje jej identyfikatora.

Nazwa instancji a identyfikator wewnętrzny

W dokumentacji i narzędziach administracyjnych określenie „identyfikator instancji” może odnosić się do dwóch powiązanych pojęć. Pierwszym jest rozpoznawalna dla administratora nazwa instancji używana przy nawiązywaniu połączenia. Drugim jest wewnętrzne oznaczenie nadawane podczas instalacji, wykorzystywane przez SQL Server Setup, system Windows oraz składniki odpowiedzialne za przechowywanie konfiguracji. Wewnętrzne oznaczenie może pojawiać się w nazwach katalogów, wpisach rejestru, nazwach usług lub raportach instalatora, dlatego nie zawsze wygląda tak samo jak nazwa używana przez aplikację.

Przy instancji domyślnej nazwa usługi silnika SQL Server ma postać SQL Server (MSSQLSERVER). Dla instancji nazwanej nazwa usługi zawiera nazwę tej instancji, na przykład SQL Server (PRODUKCJA). W systemie Windows odpowiadające im nazwy usług mają zwykle format MSSQLSERVER dla instancji domyślnej oraz MSSQL$PRODUKCJA dla instancji nazwanej. Różnica między nazwą wyświetlaną a nazwą usługi ma znaczenie podczas sprawdzania stanu uruchomienia, analizy logów i wykonywania czynności administracyjnych.

Wpływ identyfikatora na połączenie i konfigurację

Identyfikator instancji pomaga ustalić, do którego procesu SQL Server ma trafić połączenie. Przy instancji domyślnej klient może użyć samej nazwy komputera, na przykład NAZWA-KOMPUTERA. Przy instancji nazwanej konieczne jest zazwyczaj wskazanie nazwy po ukośniku, na przykład NAZWA-KOMPUTERA\TEST. Jeżeli instancja korzysta z niestandardowego portu, można użyć także składni z numerem portu, takiej jak NAZWA-KOMPUTERA,51433. Ukośnik odwrotny wskazuje nazwę instancji, a przecinek oddziela nazwę hosta od portu TCP.

SQL Server Browser jest usługą, która może pomagać klientom odnaleźć port przypisany do nazwanej instancji. Nie zastępuje ona jednak samego silnika SQL Server ani nie zmienia identyfikatora instancji. Problemy z połączeniem mogą wystąpić, gdy usługa właściwej instancji jest zatrzymana, konfiguracja protokołu TCP/IP jest wyłączona, zapora blokuje port albo klient wskazuje inną nazwę instancji niż ta, która została zainstalowana. Z tego powodu podczas diagnostyki należy porównać nazwę używaną przez aplikację z nazwą usługi, konfiguracją SQL Server Configuration Manager oraz wpisami w dzienniku ERRORLOG.

Rozpoznawanie właściwej instancji podczas diagnostyki

Podstawowym krokiem jest ustalenie, jakie instancje SQL Server są faktycznie zainstalowane i które z nich działają. Można sprawdzić listę usług systemu Windows, użyć SQL Server Configuration Manager albo przeanalizować informacje zwracane przez narzędzia instalacyjne SQL Server. Po nawiązaniu połączenia z określoną instancją przydatne są zapytania takie jak SELECT @@SERVICENAME; oraz SELECT SERVERPROPERTY('InstanceName');. Pierwsze zwraca nazwę usługi silnika, a drugie pozwala sprawdzić nazwę instancji. Dla instancji domyślnej właściwość InstanceName może zwrócić wartość NULL, ponieważ brak nazwy po ukośniku oznacza właśnie instancję domyślną.

Nie należy utożsamiać identyfikatora instancji z wartością @@SERVERNAME. @@SERVERNAME opisuje nazwę serwera znaną instancji i może pozostać niezgodna z aktualną nazwą komputera po zmianie nazwy hosta lub migracji systemu. Z kolei SERVERPROPERTY('MachineName') odnosi się do nazwy komputera, a SERVERPROPERTY('InstanceName') do nazwy instancji. Rozdzielenie tych wartości pozwala ustalić, czy błąd wynika z niewłaściwego adresu, pomylenia instancji, nieuruchomionej usługi, nieprawidłowego portu czy niespójności pozostałej po zmianie konfiguracji.