Instalacje równoległe

Instalacje równoległe to konfiguracja umożliwiająca jednoczesne działanie kilku wersji SQL Server na jednym serwerze.

Na czym polegają instalacje równoległe w SQL Server

Instalacje równoległe w Microsoft SQL Server oznaczają uruchomienie co najmniej dwóch niezależnych instancji tego silnika na jednym systemie operacyjnym. Każda instancja ma własne usługi systemowe, własne bazy systemowe, własne ustawienia konfiguracji oraz osobny zestaw baz użytkownika. Takie środowisko może obejmować różne wersje SQL Server, na przykład starszą instancję utrzymywaną dla istniejącej aplikacji oraz nowszą instancję przygotowaną do migracji. Równolegle mogą działać także instancje tej samej wersji, ale przeznaczone dla odrębnych aplikacji lub zespołów.

SQL Server rozróżnia instancję domyślną i instancje nazwane. Instancja domyślna korzysta z nazwy komputera jako identyfikatora połączenia, natomiast instancja nazwana jest wskazywana po nazwie w formacie NAZWA_KOMPUTERA\NAZWA_INSTANCJI. W obrębie jednego systemu można zainstalować jedną instancję domyślną oraz dodatkowe instancje nazwane. Każda z nich wymaga osobnego planowania usług, katalogów plików baz danych, kont uruchomieniowych i parametrów sieciowych.

Usługi, porty i rozdzielenie konfiguracji

Każda instancja SQL Server działa jako odrębna usługa silnika, zwykle identyfikowana nazwą MSSQLSERVER dla instancji domyślnej albo MSSQL$NazwaInstancji dla instancji nazwanej. Odrębna usługa nie oznacza całkowitej niezależności sprzętowej. Wszystkie instancje korzystają z tych samych procesorów, pamięci operacyjnej, podsystemu dyskowego i interfejsów sieciowych serwera. Błąd konfiguracji limitu pamięci jednej instancji może więc ograniczyć zasoby dostępne dla pozostałych.

Instancje nazwane mogą używać dynamicznie przydzielanych portów TCP, ale w środowiskach wymagających przewidywalnej komunikacji często konfiguruje się dla nich stałe porty. Instancja domyślna najczęściej korzysta z portu TCP 1433, jednak numer portu powinien być sprawdzony w SQL Server Configuration Manager, ponieważ administrator może go zmienić. Usługa SQL Server Browser pomaga klientom odnaleźć port instancji nazwanej, lecz jej działanie zależy od konfiguracji zapory sieciowej i dostępności protokołu UDP 1434. Samo zainstalowanie kilku instancji nie gwarantuje poprawnych połączeń; trzeba zweryfikować nasłuchiwanie TCP, reguły zapory oraz właściwy zapis nazwy serwera w konfiguracji aplikacji.

Powody stosowania kilku instancji na jednym serwerze

Instalacja równoległa bywa używana podczas migracji aplikacji do nowszej wersji SQL Server. Stara i nowa instancja mogą wtedy działać jednocześnie, co pozwala odtworzyć kopię bazy na nowym silniku, przeprowadzić testy zgodności i stopniowo zmienić parametry połączenia. Jest to odmienne od aktualizacji istniejącej instancji w miejscu, ponieważ obie instalacje mają własne katalogi, usługi i konfiguracje. Po zakończeniu migracji nieużywana instancja powinna zostać usunięta dopiero po potwierdzeniu, że żadna aplikacja, zadanie automatyczne ani narzędzie administracyjne już się z nią nie łączy.

Oddzielne instancje mogą również ograniczać wzajemne mieszanie ustawień, na przykład parametrów sortowania, poziomu zgodności baz danych, kont usługowych lub konfiguracji funkcji silnika. Nie tworzą jednak pełnej izolacji wydajnościowej. Zapytania wykonywane w jednej instancji mogą konkurować z drugą o pamięć, czas procesora i operacje wejścia-wyjścia. Wspólny dysk może stać się wąskim gardłem, zwłaszcza gdy kilka baz wykonuje jednocześnie duże odczyty, zapis dzienników transakcyjnych albo operacje tworzenia kopii zapasowych. Z tego powodu każda instancja wymaga osobnego monitorowania, ale ocena powinna obejmować także całkowite obciążenie systemu.

Weryfikacja działania i bezpieczna obsługa instalacji

Kontrolę instalacji równoległych rozpoczyna się od ustalenia listy zainstalowanych instancji, ich wersji i edycji oraz stanu odpowiadających im usług. Następnie sprawdza się, czy każda instancja uruchamia się bez błędów, przyjmuje połączenia lokalne i sieciowe oraz korzysta z właściwych katalogów plików danych i dzienników. Warto potwierdzić nazwę instancji oraz port w konfiguracji samego SQL Server, a nie wyłącznie na podstawie wpisu w dokumentacji. Należy również przejrzeć dzienniki SQL Server i Podgląd zdarzeń systemu Windows pod kątem konfliktów usług, problemów z uprawnieniami i błędów dostępu do plików.

Przed zmianą lub usunięciem jednej z instalacji trzeba zidentyfikować zależności aplikacji, zadania SQL Server Agent, połączenia zapisane w usługach systemu Windows oraz procedury tworzenia kopii zapasowych. Szczególnej uwagi wymaga różnica między nazwą instancji a portem: zmiana portu może uniemożliwić działanie aplikacji, nawet jeśli sama usługa SQL Server uruchamia się prawidłowo. Diagnostyka komputera powinna rozdzielać problem silnika od problemu klienta, zapory, DNS lub nieaktualnego parametru połączenia. Przydatne jest wykonanie kontrolnego połączenia do każdej instancji osobno i zapisanie wyniku wraz z użytym identyfikatorem serwera.