IPv6 działa tylko w Wi-Fi

IPv6 działa tylko w Wi-Fi wskazuje, że dostawca internetu lub router nie propaguje adresacji IPv6 przez port przewodowy w tej samej sieci.

IPv6 działa tylko w Wi-Fi – czym jest ten objaw

Stwierdzenie „IPv6 działa tylko w Wi-Fi” opisuje sytuację, w której urządzenie połączone bezprzewodowo otrzymuje prawidłowy adres IPv6 i może korzystać z usług dostępnych w tej wersji protokołu, natomiast komputer podłączony przewodem Ethernet pozostaje przy IPv4 albo nie uzyskuje pełnej łączności. Nie musi to oznaczać awarii samego internetu. Często problem dotyczy różnicy w sposobie obsługi interfejsu bezprzewodowego i przewodowego przez router, punkt dostępowy, przełącznik sieciowy lub system operacyjny.

IPv6 nie jest pojedynczym przełącznikiem aktywowanym jednakowo dla całej sieci. Router może otrzymać od dostawcy prefiks IPv6, a następnie rozgłaszać go do wybranych interfejsów lokalnych. Jeżeli konfiguracja obejmuje Wi-Fi, lecz pomija segment przewodowy, urządzenia bezprzewodowe będą działały poprawnie, podczas gdy sprzęt podłączony kablem nie otrzyma odpowiedniego adresu. W praktyce użytkownik widzi wtedy pozorną zależność od rodzaju połączenia, choć źródłem kłopotu jest sposób rozdzielania konfiguracji.

Warto rozróżnić trzy stany. Pierwszy oznacza brak adresu IPv6 na porcie przewodowym. Drugi to obecność adresu, lecz brak trasy do internetu. Trzeci polega na działaniu części usług, na przykład otwieraniu niektórych stron, przy jednoczesnych problemach z innymi witrynami. Każdy z tych przypadków może mieć inną przyczynę, dlatego sama obserwacja, że Wi-Fi działa, nie wystarcza do postawienia diagnozy.

IPv6 przez Wi-Fi a połączenie Ethernet w tym samym domu

Wi-Fi i Ethernet mogą należeć do różnych logicznych segmentów, nawet jeżeli są udostępniane przez jedno urządzenie. W prostym układzie oba interfejsy znajdują się w jednej sieci lokalnej i korzystają z tych samych komunikatów konfiguracyjnych. W bardziej rozbudowanym ustawieniu router może przypisać osobne identyfikatory sieci bezprzewodowej, zastosować izolację klientów albo potraktować porty LAN jako odrębną strefę. Wtedy zasady dla IPv6 mogą się różnić, mimo że IPv4 działa w obu miejscach bez zauważalnych problemów.

W IPv6 urządzenie zwykle samodzielnie tworzy adres na podstawie prefiksu rozgłaszanego w sieci. Istotne są komunikaty Router Advertisement, a także możliwość korzystania z DHCPv6, jeśli dana konfiguracja tego wymaga. Gdy port przewodowy nie przepuszcza takich komunikatów, komputer może mieć lokalny adres zaczynający się od fe80, lecz nie otrzymać adresu routowalnego ani domyślnej trasy. Taki adres lokalny służy do komunikacji w obrębie bezpośredniego segmentu, ale sam w sobie nie potwierdza dostępu do internetu IPv6.

Znaczenie ma również sposób podłączenia sprzętu. Kabel może prowadzić bezpośrednio do routera, do dodatkowego przełącznika albo do gniazda ściennego połączonego z innym urządzeniem. Każdy element pośredni powinien poprawnie przekazywać ruch IPv6. Niektóre starsze przełączniki zwykle przenoszą pakiety bez specjalnej konfiguracji, ale funkcje takie jak filtrowanie, VLAN-y, kontrola dostępu lub ochrona przed niepożądanymi komunikatami mogą zmienić zachowanie sieci. Dla porównania Wi-Fi może omijać dany element, jeśli punkt dostępowy jest podłączony do innego portu lub pracuje w odmiennym trybie.

Nie należy też zakładać, że wynik testu w przeglądarce odzwierciedla całą konfigurację. Przeglądarka może preferować IPv6, wrócić do IPv4 po przekroczeniu limitu czasu albo korzystać z mechanizmów poprawiających odporność na chwilowe błędy. Dlatego potrzebne jest porównanie adresów, tras i odpowiedzi na testy sieciowe z obu interfejsów.

IPv6 działa tylko w Wi-Fi – typowe problemy i ich źródła

Jedną z częstszych przyczyn jest wyłączone rozgłaszanie IPv6 dla sieci LAN. W panelu routera może istnieć oddzielna opcja dla sieci bezprzewodowej i portów przewodowych albo ustawienie związane z trybem pracy urządzenia. Po zmianie oprogramowania, przywróceniu ustawień fabrycznych lub zmianie dostawcy część konfiguracji może zostać zachowana, a część pominięta.

Drugim źródłem jest tryb punktu dostępowego, repeatera lub dodatkowego routera. Urządzenie może poprawnie przekazywać IPv4 dzięki translacji adresów, lecz nie przekazywać prefiksu IPv6 w sposób wymagany przez sieć. W rezultacie Wi-Fi obsługiwane przez jedno urządzenie działa, a sprzęt podłączony do portu innego urządzenia nie otrzymuje właściwej adresacji. Jeżeli w sieci występuje więcej niż jeden router, trzeba ustalić, które urządzenie ma pełnić funkcję głównego routera IPv6 i gdzie ma być delegowany prefiks.

Problematyczny może być także filtr ruchu. Zapora na routerze, reguły ochrony w przełączniku albo oprogramowanie zabezpieczające na komputerze mogą blokować protokół IPv6, komunikaty ICMPv6 lub ruch związany z wykrywaniem sąsiadów. W IPv6 ICMPv6 pełni ważną funkcję operacyjną i nie powinien być bezrefleksyjnie blokowany. Ograniczenie tych komunikatów może powodować brak trasy, niepełne rozpoznawanie bramy albo pozornie losowe przerwy w połączeniu.

Przyczyną bywa również sterownik karty sieciowej. Sterownik przewodowego adaptera może być nieaktualny, nieprawidłowo skonfigurowany albo mieć wyłączony protokół IPv6 we właściwościach połączenia. Zdarza się, że karta Wi-Fi korzysta z innego sterownika i dlatego zachowuje się prawidłowo. W systemie warto sprawdzić, czy IPv6 jest zaznaczony przy interfejsie Ethernet, czy karta otrzymuje adres oraz czy nie ma ręcznie wpisanej nieaktualnej bramy lub DNS.

Nie można pominąć fizycznej warstwy połączenia. Uszkodzony przewód, wadliwe gniazdo, błędna negocjacja szybkości albo port pracujący niestabilnie mogą powodować utratę części pakietów. Zwykle wpływa to również na IPv4, ale niektóre testy IPv6 mogą ujawnić problem wcześniej, zwłaszcza gdy większe pakiety są odrzucane lub urządzenie pośrednie nieprawidłowo obsługuje ich rozmiar.

IPv6 tylko po Wi-Fi – praktyczne sprawdzanie i naprawa konfiguracji

Najpierw należy wykonać porównanie na tym samym komputerze. Trzeba odłączyć Wi-Fi, pozostawić aktywne połączenie przewodowe i sprawdzić parametry interfejsu. Następnie, bez zmieniania ustawień routera, należy wykonać analogiczny odczyt po połączeniu bezprzewodowym. Do porównania przydatne są: adres IPv6, adres lokalny, brama domyślna, serwery DNS oraz informacja, czy interfejs otrzymał prefiks z routera. Różnica między obiema listami często wskazuje, na którym odcinku powstaje problem.

W systemie Windows można użyć polecenia ipconfig, a do sprawdzenia tras polecenia route print. W innych systemach dostępne są odpowiedniki ip addr oraz ip -6 route. Nie należy wprowadzać przypadkowych adresów ręcznie. IPv6 korzysta z prefiksu przydzielonego przez dostawcę, a ręczne wpisanie wartości z przykładu znalezionego w internecie może spowodować konflikt albo utratę dostępu po kolejnej zmianie konfiguracji.

Warto sprawdzić panel routera w kilku miejscach: status połączenia z dostawcą, delegowanie prefiksu, ustawienia sieci LAN, ustawienia portów oraz reguły zapory. Jeżeli istnieje opcja osobnej konfiguracji dla Wi-Fi i Ethernetu, należy porównać je pod kątem rozgłaszania IPv6, izolacji klientów i przypisania do segmentu. Zmiany powinny być wykonywane pojedynczo, a po każdej zmianie trzeba odświeżyć dzierżawę adresu lub ponownie połączyć interfejs.

Pomocne jest sprawdzenie trzech rodzajów łączności: do bramy lokalnej, do zewnętrznego adresu IPv6 oraz do nazwy domenowej. Jeżeli działa adres liczbowy, ale nie działa nazwa, podejrzenie pada na DNS. Jeżeli nie działa nawet brama, problem jest bliżej komputera lub sieci lokalnej. Jeżeli brama odpowiada, lecz zewnętrzny adres nie, trzeba sprawdzić trasę, zaporę i konfigurację po stronie routera lub dostawcy.

Przy testach należy pamiętać o cache DNS, preferowaniu jednego protokołu przez aplikację oraz chwilowych opóźnieniach po zmianie ustawień. Dobrym krokiem jest także sprawdzenie kilku stron i wykonanie testu z innym urządzeniem podłączonym przewodem. Jeżeli wszystkie urządzenia przewodowe mają ten sam problem, bardziej prawdopodobna jest konfiguracja routera lub infrastruktury. Jeżeli problem występuje tylko na jednym komputerze, należy skupić się na sterowniku, ustawieniach karty, zaporze i stanie kabla.

Kiedy zgłosić IPv6 działające tylko w Wi-Fi do serwisu

Do serwisu warto zgłosić problem, gdy podstawowe porównanie pokazuje brak adresu lub trasy IPv6 wyłącznie na porcie przewodowym, a sam router nie udostępnia jasnych informacji o przyczynie. Zgłoszenie jest również uzasadnione wtedy, gdy po zmianie sterownika, przewodu i portu problem pozostaje, pojawiają się zerwania połączenia albo konfiguracja obejmuje kilka urządzeń sieciowych. Przydatne będzie przygotowanie informacji o tym, czy Wi-Fi działa poprawnie na tym samym komputerze, jaki adres otrzymuje Ethernet oraz czy inne urządzenia podłączone kablem zachowują się podobnie.

W Warszawie taką diagnostykę może przeprowadzić Warszawskie Pogotowie Komputerowe 24/7. W ramach sprawdzenia można przeanalizować ustawienia systemu, kartę sieciową, sterowniki, przewody i urządzenia pośrednie, a następnie ustalić, czy przyczyna znajduje się w komputerze, sieci lokalnej czy konfiguracji dostępu do internetu. Takie rozdzielenie źródła problemu ogranicza ryzyko przypadkowego wyłączania IPv6 lub zastępowania właściwej naprawy doraźnym przełączeniem na IPv4.

Nie zaleca się wyłączania IPv6 tylko dlatego, że Ethernet nie otrzymuje adresu. Może to ukryć błąd w konfiguracji, a w przyszłości utrudnić korzystanie z usług, które preferują ten protokół. Lepszym rozwiązaniem jest zachowanie danych z testów, sprawdzenie różnic między interfejsami i usunięcie konkretnej przyczyny. Dzięki temu zarówno Wi-Fi, jak i połączenie przewodowe mogą działać według spójnych zasad, bez uzależnienia poprawności komunikacji od rodzaju użytego łącza.