JEŻELI to funkcja arkusza kalkulacyjnego zwracająca jedną z dwóch wartości w zależności od spełnienia podanego warunku.
Warunek logiczny i wynik funkcji JEŻELI
JEŻELI jest funkcją logiczną arkusza kalkulacyjnego. Jej zadaniem jest sprawdzenie określonego warunku i zwrócenie jednego wyniku, gdy warunek jest spełniony, albo innego wyniku, gdy warunek nie jest spełniony. W polskiej wersji programu Microsoft Excel podstawowa składnia funkcji ma postać =JEŻELI(test_logiczny; wartość_jeżeli_prawda; wartość_jeżeli_fałsz). Argument test_logiczny tworzy wyrażenie, którego rezultatem jest wartość logiczna PRAWDA albo FAŁSZ.
Przykładowa formuła =JEŻELI(A2>=50; "zaliczono"; "nie zaliczono") sprawdza zawartość komórki A2. Jeżeli liczba w tej komórce jest większa lub równa 50, arkusz zwróci tekst „zaliczono”. Dla wartości mniejszej niż 50 wynikiem będzie „nie zaliczono”. Funkcja nie zmienia wartości znajdującej się w A2, lecz wyświetla wynik obliczony na podstawie jej zawartości.
Operatory porównań w formule
Warunek funkcji JEŻELI może wykorzystywać operatory porównania: = oznacza równość, <> nierówność, > większą wartość, < mniejszą wartość, >= wartość większą lub równą, a <= wartość mniejszą lub równą. Tekst porównywany w formule zapisuje się w cudzysłowie, na przykład =JEŻELI(B2="opłacone"; "tak"; "nie"). Odwołanie do komórki B2 nie wymaga cudzysłowu, ponieważ jest adresem komórki, a nie stałym tekstem.
Wartości zwracane przez funkcję mogą być tekstem, liczbą, pustym tekstem albo inną formułą. Zapis =JEŻELI(C2=""; "brak danych"; C2*1,23) pozwala rozróżnić pustą komórkę od komórki zawierającej wartość, a w drugim przypadku wykonać obliczenie. Pusty tekst zapisany jako "" nie jest tym samym co spacja ani zawsze tym samym co komórka całkowicie pusta. Przy budowaniu warunków trzeba także uwzględnić typ danych: liczba 10 i tekst „10” mogą być traktowane odmiennie w zależności od użytego porównania i sposobu wprowadzenia danych.
Łączenie JEŻELI z innymi funkcjami
Funkcja JEŻELI może sprawdzać kilka kryteriów za pomocą funkcji logicznych ORAZ i LUB. Formuła =JEŻELI(ORAZ(A2>=18; B2="tak"); "spełnia warunki"; "nie spełnia warunków") zwróci pierwszy tekst tylko wtedy, gdy oba warunki będą prawdziwe. Z kolei =JEŻELI(LUB(C2="pilne"; C2="krytyczne"); "wysoki priorytet"; "standardowy priorytet") zadziała dla co najmniej jednego spełnionego warunku. Takie połączenia są przydatne przy klasyfikowaniu rekordów, kontroli kompletności danych i oznaczaniu pozycji wymagających dalszego działania.
Możliwe jest również zagnieżdżanie funkcji JEŻELI, czyli umieszczenie jednej funkcji JEŻELI jako argumentu innej. Przykład =JEŻELI(A2>=90; "bardzo dobry"; JEŻELI(A2>=60; "dobry"; "wymaga poprawy")) tworzy trzy przedziały wyników. Przy większej liczbie kategorii zagnieżdżone formuły stają się jednak trudniejsze do odczytania i utrzymania. W nowszych wersjach Excela można w takich przypadkach rozważyć funkcję WARUNKI, ale jej dostępność zależy od wersji programu. Sama funkcja JEŻELI pozostaje właściwym rozwiązaniem dla prostego wyboru między dwoma wynikami.
Sprawdzanie formuł JEŻELI na komputerze
Błędny wynik funkcji JEŻELI nie musi oznaczać awarii arkusza. Częstą przyczyną jest nieprawidłowy adres komórki, pomylony operator, brak cudzysłowu przy tekście albo użycie niewłaściwego separatora argumentów. Polska lokalizacja Excela zwykle stosuje średnik między argumentami, natomiast w innych ustawieniach regionalnych może być używany przecinek. Warto sprawdzić także, czy komórka źródłowa zawiera liczbę, datę lub tekst, ponieważ wygląd danych nie zawsze odpowiada ich rzeczywistemu typowi.
Warszawskie Pogotowie Komputerowe wykonuje profesjonalną naprawę laptopów, komputerów PC i ich podzespołów, w tym diagnostykę problemów z działaniem popularnego oprogramowania biurowego. Przy analizie arkusza można sprawdzić pasek formuły, precedensy i zależności komórek oraz komunikaty błędów, takie jak #NAZWA?, #ARG! lub #WARTOŚĆ!. Takie objawy wskazują odpowiednio między innymi na nierozpoznaną nazwę, nieprawidłowy argument albo niezgodny typ danych. Prawidłowa diagnoza wymaga odtworzenia warunku na konkretnych danych oraz sprawdzenia, czy formuła zwraca oczekiwany wynik dla wszystkich przewidzianych przypadków.
