Mailx

Mailx to klasyczne uniksowe polecenie wysyłania i odczytu poczty z wiersza poleceń.

Jedna nazwa, kilka różnych programów

Pod poleceniem mail albo mailx w systemach uniksowych kryje się kilka niezależnych implementacji o wspólnym rodowodzie. W Debianie i Ubuntu wybór sprowadza się zwykle do pakietu bsd-mailx, wywodzącego się z projektu Heirloom, albo mailutils od GNU. Oba dostarczają plik /usr/bin/mail przez mechanizm alternatyw, więc to samo polecenie na dwóch serwerach potrafi zachowywać się inaczej. Nowsze dystrybucje coraz częściej sięgają po s-nail, rozwijaną kontynuację linii Heirloom.

Podstawowe użycie jest identyczne od dekad: echo "treść" | mail -s "temat" Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. Bez argumentów program otwiera lokalną skrzynkę mbox w /var/mail lub /var/spool/mail i pozwala przeglądać wiadomości numerami, kasować poleceniem d i zapisywać przez s.

Konfiguracja, plik mailrc i wysyłka przez SMTP

Ustawienia użytkownika czyta plik ~/.mailrc, globalne /etc/mail.rc. Wpisuje się tam zmienne poleceniem set, na przykład domyślnego nadawcę albo adres serwera wychodzącego. Warianty z linii Heirloom potrafią rozmawiać z SMTP bezpośrednio, bez lokalnego agenta transportu — ustawia się wtedy zmienną smtp wraz z parametrami uwierzytelniania. Implementacja GNU zwykle liczy na obecność binarki sendmail wystawianej przez Postfiksa albo msmtp.

Największa pułapka przy przenoszeniu skryptów to znaczenie flag. W wariancie Heirloom przełącznik -a dołącza plik jako załącznik, natomiast w mailutils ta sama litera służy do dopisania własnego nagłówka, a załącznik podaje się wielką literą A. Skrypt kopiowany między serwerami potrafi więc wysyłać raport, w którym zamiast pliku CSV widnieje śmieciowy nagłówek.

Ciche awarie w zadaniach cron

Mailx jest sercem powiadomień z crona, dlatego jego usterki objawiają się brakiem informacji o awarii, a nie komunikatem błędu. Typowy zestaw przyczyn: nieuruchomiony lokalny agent pocztowy, zablokowany port 25 przez dostawcę łącza, brak wpisu SPF dla adresu nadawcy albo nazwa hosta z serwera trafiająca do pola From, przez co filtry antyspamowe odrzucają wiadomość. Diagnozę zaczyna się od dziennika agenta transportu w /var/log/mail.log, gdzie widać, czy wiadomość w ogóle opuściła maszynę.

Osobny problem dotyczy polskich znaków. Starsze buildy nie kodują tematu zgodnie z regułami słów zakodowanych i wysyłają surowe bajty UTF-8, które część serwerów obcina do siedmiu bitów. Bezpieczniej trzymać w temacie sam ASCII, a diakrytyki zostawić w treści z jawnie ustawionym zestawem znaków.

Powiadomienia z serwerów, które muszą docierać

Wdrażamy monitoring dla firm, w których na zapleczu stoi Linux z bazą albo serwerem plików, a właściciel dowiaduje się o problemie dopiero, gdy przestaje działać kasa. Konfigurujemy wtedy relay przez konto SMTP klienta, testujemy wysyłkę alertów o zapełnieniu dysku i błędach macierzy, a przy okazji porządkujemy same zadania cron, żeby nie zasypywały skrzynki pustymi raportami. Obsługujemy zarówno jednoosobowe działalności, jak i sieci kilkudziesięciu stanowisk.