Micron 5100 PRO

Micron 5100 PRO to dysk SSD klasy serwerowej tej marki, zoptymalizowany pod mieszane obciążenia odczytu i zapisu.

Micron 5100 PRO jako dysk SSD SATA klasy enterprise

Micron 5100 PRO to półprzewodnikowy nośnik danych przeznaczony do zastosowań klasy enterprise, w których występuje regularne mieszanie operacji odczytu i zapisu. Należy do rodziny 5100 firmy Micron i korzysta z interfejsu SATA 6 Gb/s, dlatego jego komunikacja z komputerem odbywa się przez protokół SATA, a nie przez PCI Express i NVMe. Jest to istotne przy doborze zamiennika: fizyczne podobieństwo dysku M.2 nie oznacza zgodności z każdym gniazdem M.2, ponieważ wariant M.2 tego modelu jest urządzeniem SATA.

Seria 5100 PRO występowała w obudowie 2,5 cala o wysokości 7 mm oraz w formacie M.2 2280, czyli o wymiarach 22 × 80 mm. Wersje 2,5-calowe obejmują pojemności 240 GB, 480 GB, 960 GB, 1920 GB i 3840 GB. Warianty M.2 obejmują 240 GB, 480 GB, 960 GB oraz 1920 GB. Oznaczenie konkretnego modelu, na przykład MTFDDAK480TCB albo MTFDDAV960TCB, ma znaczenie podczas diagnostyki, ponieważ wskazuje między innymi format nośnika i jego pojemność.

Parametry odczytu, zapisu i obciążenia mieszanego

Deklarowana wydajność sekwencyjnego odczytu przy transferze 128 KB wynosi 540 MB/s dla wszystkich pojemności Micron 5100 PRO. Prędkość sekwencyjnego zapisu zależy od wersji: model 240 GB osiąga 250 MB/s, wersja 480 GB 410 MB/s, a warianty 960 GB, 1920 GB i 3840 GB do 520 MB/s. Są to wyniki pomiarów laboratoryjnych wykonanych w określonych warunkach, dlatego nie należy traktować ich jako stałej prędkości w każdym komputerze. Na rezultat wpływają między innymi kontroler SATA, sterownik, temperatura, stan zapełnienia nośnika i rodzaj obciążenia.

W pomiarach losowych 4 KB deklarowany odczyt wynosi 78 000 IOPS dla wersji 240 GB oraz 93 000 IOPS dla pozostałych pojemności. Losowy zapis osiąga 26 000 IOPS w modelu 240 GB, 43 000 IOPS w wersji 480 GB, 37 000 IOPS w wersjach 960 GB i 1920 GB oraz 30 000 IOPS dla wariantu 3840 GB. Dla obciążenia mieszanego 70/30, czyli połączenia operacji odczytu i zapisu, producent podawał od 43 000 do 57 000 IOPS zależnie od pojemności. Takie dane lepiej opisują pracę z wieloma równoległymi żądaniami niż sam transfer sekwencyjny.

Pamięć NAND, trwałość zapisu i funkcje ochronne

Micron 5100 PRO wykorzystuje pamięć flash Micron 3D eTLC. Skrót TLC oznacza komórki przechowujące trzy bity informacji, natomiast określenie eTLC odnosi się do odmiany przeznaczonej do pracy z większą trwałością zapisu niż typowe konsumenckie konstrukcje TLC. Parametr DWPD, czyli liczba pełnych zapisów całej pojemności dysku dziennie, dla rodziny 5100 PRO mieści się w klasie 1–3 DWPD zależnie od pojemności i konfiguracji. Nie oznacza to, że można bez ograniczeń zapisywać cały dysk każdego dnia; jest to wartość odnoszona do założonego okresu eksploatacji i warunków określonych przez producenta.

Łączna deklarowana liczba zapisanych danych wynosi od około 0,65 PB do 17,6 PB, zależnie od konkretnej wersji. Przy ocenie używanego egzemplarza nie wystarcza więc sama nazwa Micron 5100 PRO. Trzeba odczytać dokładny numer części, pojemność, wartość Total Host Writes oraz bieżący poziom zużycia komórek. Dyski tej serii mogą obsługiwać sprzętowe szyfrowanie AES 256-bit oraz ochronę TCG Enterprise, ale dostępność i sposób użycia tych funkcji zależą od konkretnego wariantu, firmware’u i platformy. Sama obecność funkcji szyfrowania nie oznacza, że dane są automatycznie zaszyfrowane po zamontowaniu nośnika.

Diagnostyka Micron 5100 PRO w komputerze

Podczas sprawdzania Micron 5100 PRO należy najpierw potwierdzić, czy komputer obsługuje właściwy format i interfejs. W przypadku wersji 2,5-calowej potrzebne są zatoka, przewód danych SATA oraz zasilanie SATA. Wersja M.2 wymaga gniazda obsługującego dyski M.2 SATA; gniazdo przeznaczone wyłącznie dla NVMe może nie wykryć tego nośnika mimo zgodnych wymiarów płytki. W systemie warto sprawdzić identyfikator modelu, pojemność, temperaturę, liczbę zapisanych danych oraz informacje SMART. Brak wykrywania dysku może wynikać z uszkodzenia nośnika, przewodu, zasilania, gniazda albo niezgodności protokołu.

Jeżeli dysk działa niestabilnie, pojawiają się błędy odczytu, zawieszanie systemu lub spadki wydajności, diagnostyka powinna obejmować kopię dostępnych danych, odczyt parametrów SMART i test powierzchni wykonywany bez nadpisywania zawartości. Należy rozróżnić ograniczenie wynikające z interfejsu SATA od rzeczywistej usterki: około 540 MB/s w odczycie sekwencyjnym jest zgodne ze specyfikacją, natomiast zanik dysku w BIOS-ie, błędy komunikacji SATA albo szybko rosnące parametry zużycia wskazują na problem wymagający dalszego sprawdzenia. Przy wymianie trzeba dobrać nośnik o zgodnym formacie, złączu i przeznaczeniu, a nie wyłącznie o podobnej pojemności.