Micron 7450 MAX

Micron 7450 MAX to kolejna generacja dysku NVMe serwerowego zoptymalizowanego pod intensywne obciążenia zapisu.

Charakterystyka Micron 7450 MAX

Micron 7450 MAX jest serwerowym dyskiem SSD NVMe przeznaczonym do obciążeń mieszanych, czyli takich, w których operacje odczytu i zapisu występują równocześnie. W odróżnieniu od wariantu 7450 PRO, określanego jako rozwiązanie do obciążeń głównie odczytowych, wersja MAX ma deklarowaną wytrzymałość na poziomie do 3 DWPD. Skrót DWPD oznacza liczbę pełnych zapisów całej dostępnej pojemności dysku w ciągu doby przez okres objęty parametrami wytrzymałości. Nie jest to jednak zalecenie, aby codziennie zapisywać dokładnie taką ilość danych w dowolnych warunkach.

Nośnik wykorzystuje pamięć 3D TLC NAND firmy Micron i komunikuje się przez magistralę PCI Express 4.0 z czterema liniami PCIe, oznaczaną jako PCIe Gen4 x4. Warstwę obsługi pamięci masowej zapewnia protokół NVM Express 1.4b. Jest to urządzenie klasy centrum danych, dlatego jego parametry, sposób montażu, wymagania zasilania i funkcje ochronne różnią się od typowego konsumenckiego dysku M.2 przeznaczonego do komputera domowego.

Pojemności i warianty obudowy

Micron 7450 MAX występuje w kilku formatach fizycznych. W wersji M.2 2280 dostępne są pojemności 400 GB i 800 GB, natomiast M.2 22110 obejmuje warianty 800 GB, 1,6 TB i 3,2 TB. Wersja U.3 jest oferowana w pojemnościach 800 GB, 1,6 TB, 3,2 TB, 6,4 TB i 12,8 TB. W formacie E1.S przewidziano pojemności 800 GB, 1,6 TB, 3,2 TB i 6,4 TB. Są to wartości pojemności nieformatowanej, więc po utworzeniu przestrzeni użytkowej system operacyjny pokaże nieco mniejszą wartość.

Format M.2 2280 ma wymiary 22 × 80 mm, a M.2 22110 — 22 × 110 mm. Warianty U.3 i E1.S wymagają odpowiedniego gniazda, backplane’u lub adaptera obsługującego dyski NVMe PCIe, a nie tylko nośniki SATA. Sam wygląd złącza nie wystarcza do potwierdzenia zgodności. Przed montażem trzeba sprawdzić, czy płyta główna, serwer albo karta rozszerzeń zapewnia cztery linie PCIe Gen4, właściwe zasilanie oraz obsługę konkretnego formatu i długości obudowy.

Wydajność, opóźnienia i wytrzymałość zapisu

Dokładne osiągi zależą od pojemności i obudowy. Dla wybranych wariantów U.3 i E1.S Micron podaje do 6800 MB/s sekwencyjnego odczytu oraz do 5600 MB/s sekwencyjnego zapisu przy transferach 128 KB. Maksymalna wydajność losowego odczytu bloków 4 KB sięga 1 000 000 IOPS, a losowego zapisu — 400 000 IOPS. IOPS oznacza liczbę operacji wejścia-wyjścia wykonywanych w ciągu sekundy; nie jest równoznaczne z szybkością transferu wyrażaną w MB/s.

W typowych warunkach testowych producent podaje opóźnienie odczytu na poziomie 80 mikrosekund i opóźnienie zapisu na poziomie 15 mikrosekund. Są to wartości typowe, a nie gwarantowane dla każdego programu, poziomu zapełnienia i wzorca obciążenia. Wydajność może obniżyć się między innymi przy długotrwałym zapisie, ograniczeniu mocy, wysokiej temperaturze, niewystarczającym chłodzeniu albo pracy przez wolniejszą magistralę PCIe. Maksymalna deklarowana wytrzymałość całej rodziny 7450 MAX wynosi do 70 000 TBW, lecz rzeczywista wartość zależy od pojemności i konkretnego numeru części.

Kontrola stanu i diagnostyka nośnika

Diagnostyka Micron 7450 MAX powinna rozpocząć się od identyfikacji dokładnego wariantu. Należy odczytać model, numer seryjny, pojemność, wersję firmware’u, temperaturę, procent pozostałej przewidywanej wytrzymałości oraz liczbę zapisanych danych z wykorzystaniem informacji SMART/NVMe. Sam fakt wykrywania dysku w systemie nie potwierdza jego sprawności. Nośnik może być widoczny w firmware’ze komputera, a jednocześnie mieć problemy z przestrzenią nazw, błędy mediów, przekroczone limity temperatury lub niestabilne operacje zapisu.

Podczas badania trzeba odróżnić usterkę samego SSD od problemu z gniazdem, adapterem, backplane’em, zasilaniem albo chłodzeniem. Weryfikuje się również, czy system korzysta z połączenia PCIe Gen4 x4, czy nie występują błędy korekcji i niekorygowalne błędy odczytu oraz czy firmware jest zgodny z platformą. Micron 7450 MAX obsługuje ochronę danych od końca do końca, pełną ochronę przed utratą zasilania, mechanizmy SMART, aktualizowalne firmware oraz sektory 512- i 4096-bajtowe. Zmiana rozmiaru sektora lub aktualizacja firmware’u powinna być wykonywana dopiero po zabezpieczeniu danych i sprawdzeniu procedury właściwej dla konkretnego modelu.