OS X 10.9 Mavericks (2013)

OS X 10.9 Mavericks (2013) wprowadził wsparcie wielu monitorów oraz funkcje oszczędzania energii App Nap i Timer Coalescing.

OS X 10.9 Mavericks jako wydanie systemu dla komputerów Mac

OS X 10.9 Mavericks został udostępniony w 2013 roku jako system operacyjny firmy Apple dla komputerów Mac. Była to pierwsza wersja OS X nazwana na cześć miejsca w Kalifornii, a nie dużego kota. System zachował podstawowe rozwiązania poprzednich wydań, w tym środowisko graficzne Aqua, system plików HFS+ oraz architekturę opartą na jądrze XNU. Mavericks był przeznaczony dla komputerów Macintosh wyposażonych w obsługiwane procesory Intela i wymagał zgodnego modelu komputera oraz odpowiedniej wersji wcześniejszego systemu.

Wydanie to nie wprowadzało całkowicie nowego interfejsu, lecz rozwijało funkcje przydatne podczas codziennej pracy. W systemie pojawiły się między innymi karty w Finderze, możliwość oznaczania plików tagami oraz zmiany w obsłudze wielu ekranów. Mavericks był dystrybuowany jako aktualizacja systemu z Mac App Store, dlatego instalacja wymagała dostępu do działającego systemu Mac, wystarczającej ilości wolnego miejsca oraz zgodności sprzętowej.

Obsługa wielu monitorów bez jednego wspólnego biurka

Jedną z istotnych zmian w OS X 10.9 Mavericks była przebudowa obsługi wielu monitorów. Każdy podłączony ekran mógł otrzymać własny pasek menu, a aplikacje mogły działać niezależnie na poszczególnych wyświetlaczach. W praktyce oznaczało to odejście od modelu, w którym dodatkowy monitor był traktowany wyłącznie jako część jednego rozszerzonego obszaru roboczego zarządzanego z głównego ekranu.

Mavericks umożliwiał także uruchamianie aplikacji pełnoekranowej na jednym monitorze przy jednoczesnym korzystaniu z drugiego ekranu do innych zadań. Dla użytkownika mogło to oznaczać na przykład pracę z dokumentem w trybie pełnoekranowym na jednym wyświetlaczu i pozostawienie komunikatora, przeglądarki albo podglądu danych na drugim. Rzeczywiste możliwości zależały od modelu Maca, rodzaju wyjścia wideo, zastosowanego adaptera oraz rozdzielczości obsługiwanej przez układ graficzny.

App Nap i Timer Coalescing w zarządzaniu energią

OS X 10.9 Mavericks wprowadził mechanizmy mające ograniczać niepotrzebne zużycie zasobów przez aplikacje działające w tle. App Nap pozwalał systemowi zmniejszać aktywność programu, który nie był widoczny dla użytkownika i nie wykonywał zadania wymagającego ciągłej pracy. Ograniczenie obejmowało między innymi przydział czasu procesora oraz częstotliwość wykonywania operacji w tle. Aplikacja mogła zostać wybudzona, gdy ponownie stała się potrzebna albo gdy wykonywała czynność uznaną przez system za wymagającą aktywności.

Drugim mechanizmem był Timer Coalescing. System grupował wybrane operacje czasowe wykonywane przez procesy, zamiast uruchamiać każdą z nich dokładnie w osobnym momencie. Mniejsza liczba niezależnych wybudzeń procesora ograniczała przechodzenie układu w stany aktywności i mogła zmniejszyć pobór energii, szczególnie podczas pracy na baterii. Nie oznaczało to jednak, że każda aplikacja automatycznie działała szybciej lub zużywała mniej energii. Efekt zależał od jej konstrukcji, rodzaju wykonywanych zadań, sterowników oraz stanu sprzętu.

Znaczenie Mavericks przy sprawdzaniu starszego komputera Mac

W przypadku komputera pracującego z OS X 10.9 Mavericks ważne jest rozdzielenie problemu systemowego od ograniczeń sprzętowych. Niedziałający drugi monitor może wynikać z uszkodzonego przewodu, niewłaściwego adaptera, awarii portu, niezgodnej rozdzielczości albo problemu z układem graficznym. Jeżeli system nie pokazuje paska menu na dodatkowym ekranie lub aplikacja pełnoekranowa zachowuje się nieprawidłowo, należy sprawdzić konfigurację ekranów, kolejność ich rozmieszczenia oraz ustawienia rozdzielczości.

Problemy z pozornym zawieszaniem aplikacji w tle mogą być związane z działaniem App Nap, ale podobne objawy powodują również brak pamięci operacyjnej, uszkodzenia dysku, błędy systemu plików, przeciążenie procesora albo niezgodność starszego programu z Mavericks. Podczas diagnostyki warto ustalić, czy problem występuje tylko w jednym programie, czy także w aplikacjach systemowych. Istotne są również informacje o modelu komputera, ilości pamięci RAM, rodzaju nośnika danych, podłączonych urządzeniach i wersji zainstalowanego systemu.