Protokół VIA

Protokół VIA to przestarzały mechanizm komunikacji sieciowej, niedostępny w nowszych wersjach SQL Server.

VIA jako mechanizm transportu dla SQL Server

Protokół VIA w kontekście Microsoft SQL Server oznacza Virtual Interface Architecture, czyli architekturę wirtualnego interfejsu przeznaczoną do komunikacji sieciowej o małych opóźnieniach i wysokiej przepustowości. SQL Server mógł korzystać z tego mechanizmu do obsługi połączeń między klientem a instancją serwera. VIA nie był uniwersalnym protokołem sieciowym takim jak TCP/IP, lecz rozwiązaniem zależnym od odpowiedniego sprzętu sieciowego, sterowników oraz oprogramowania dostarczanego przez producenta adaptera.

Mechanizm VIA należał do starszych sposobów transportu obsługiwanych przez wcześniejsze wydania SQL Server. W praktyce konfiguracja obejmowała nie tylko ustawienia samego silnika bazy danych, ale również obecność zgodnego adaptera i właściwego stosu sterownika. Bez takiej infrastruktury włączenie pozycji VIA w narzędziach konfiguracyjnych nie zapewniało działającego połączenia. Z tego powodu termin ten należy interpretować jako element historycznej konfiguracji SQL Server, a nie jako ustawienie, które można zastąpić dowolnym adresem IP lub numerem portu.

Zakres obsługi w kolejnych wydaniach silnika

VIA był dostępny w starszych generacjach Microsoft SQL Server, w tym w SQL Server 2000, SQL Server 2005 oraz SQL Server 2008. Microsoft usunął obsługę protokołu VIA w SQL Server 2012. Oznacza to, że instalacja lub konfiguracja SQL Server 2012 i nowszych wydań nie powinna być projektowana z założeniem użycia VIA. Jeżeli dokumentacja albo komunikat błędu odwołuje się do tego mechanizmu przy nowszym silniku, może wskazywać na pozostałość po wcześniejszej instalacji, nieaktualną procedurę albo błędną interpretację ustawień sieciowych.

Usunięcie VIA nie oznaczało usunięcia komunikacji sieciowej SQL Server. Dla połączeń zdalnych podstawowym mechanizmem pozostaje TCP/IP, konfigurowany w SQL Server Configuration Manager. W starszych środowiskach występowały także Named Pipes, natomiast dla połączeń lokalnych dostępny był Shared Memory. Są to odrębne protokoły lub mechanizmy transportowe i nie należy przenosić właściwości VIA na TCP/IP. W szczególności ustawienie portu TCP, reguły zapory lub parametr instancji nazwanej nie konfiguruje protokołu VIA.

Jak rozpoznać pozostałości po konfiguracji VIA

W starszym środowisku SQL Server informacja o protokole VIA mogła być widoczna w SQL Server Configuration Manager, w sekcji protokołów przypisanych do konkretnej instancji. Sama obecność wpisu nie dowodzi, że połączenia rzeczywiście korzystały z VIA. Do oceny potrzebne są dane o wersji silnika, zainstalowanych składnikach klienckich, używanym adapterze oraz faktycznym sposobie zestawiania sesji. Należy również rozróżnić protokół włączony administracyjnie od protokołu wybranego przez konkretną aplikację kliencką.

Przy analizie problemu z połączeniem warto najpierw ustalić, czy serwer działa na wydaniu, które jeszcze obsługiwało VIA. Następnie można sprawdzić, czy klient łączy się przez TCP/IP, Named Pipes, Shared Memory lub inny dostępny transport. Pomocne jest porównanie konfiguracji klienta i serwera oraz odtworzenie połączenia przy użyciu tego samego aliasu, nazwy instancji i parametrów. Jeżeli aplikacja korzysta ze starego aliasu wskazującego na VIA, migracja powinna polegać na zmianie konfiguracji na wspierany transport, a nie na próbie odtworzenia nieobecnego sterownika.

Znaczenie protokołu VIA przy modernizacji instalacji SQL Server

W środowisku modernizowanym z wersji SQL Server 2008 lub starszej do SQL Server 2012 albo nowszej odwołania do VIA należy potraktować jako element wymagający przeglądu. Trzeba zinwentaryzować aplikacje, aliasy klientów, parametry połączeń i instrukcje wdrożeniowe, aby upewnić się, że żaden składnik nie zakłada obecności usuniętego protokołu. Po zmianie transportu należy zweryfikować możliwość nawiązania sesji, rozpoznawanie instancji, dostępność właściwego portu TCP oraz zgodność konfiguracji zapory z wybranym sposobem komunikacji.

VIA nie jest ustawieniem wydajnościowym, które można bezpiecznie włączyć na dowolnym komputerze. Jego działanie zależało od określonego sprzętu i sterowników, a obsługa została zakończona w nowszej linii SQL Server. W aktualnym planie diagnostycznym najważniejsze jest więc ustalenie wersji silnika i rzeczywistego transportu, a następnie usunięcie nieaktualnych zależności. Taki przegląd pozwala odróżnić problem sieciowy od problemu zgodności konfiguracji i ogranicza ryzyko, że aplikacja będzie próbowała korzystać z mechanizmu, którego dana wersja SQL Server już nie udostępnia.