Przestarzałe funkcje tekstowe, jak TEXT, są zastępowane typem VARCHAR(MAX) ze względu na ograniczenia i planowane wycofanie.
Typ TEXT w SQL Server i jego status
TEXT jest przestarzałym typem danych w Microsoft SQL Server przeznaczonym do przechowywania długich ciągów znaków innych niż Unicode. W nowych projektach nie powinno się go wybierać jako typu dla nowych kolumn. Zalecanym zamiennikiem jest varchar(max), który również przechowuje tekst o dużej długości, ale korzysta z nowszego modelu obsługi wartości tekstowych i współpracuje z większą liczbą funkcji języka T-SQL.
Przestarzały status nie oznacza, że istniejąca kolumna typu TEXT natychmiast przestaje działać. Tabele zawierające taki typ mogą być nadal odczytywane i modyfikowane, jednak kod zależny od TEXT zwiększa koszt utrzymania oraz utrudnia późniejszą migrację. Microsoft SQL Server oznacza typ TEXT jako deprecated, podobnie jak przeznaczone dla Unicode NTEXT oraz typ binarny IMAGE. W praktyce ostrzeżenie należy traktować jako sygnał do planowego przeprojektowania schematu, a nie jako polecenie przypadkowej zmiany bez sprawdzenia aplikacji.
Ograniczenia operacji na wartości TEXT
Jedną z istotnych różnic między TEXT a varchar(max) jest sposób używania wartości w zapytaniach. Dla kolumny typu TEXT nie można swobodnie stosować wszystkich funkcji i operatorów przeznaczonych dla zwykłych typów znakowych. W wielu sytuacjach konieczne jest jawne przekształcenie wartości, na przykład przez CAST(kolumna AS varchar(max)) albo CONVERT(varchar(max), kolumna). Dopiero po konwersji można bezpośrednio przekazać tekst do funkcji, które wymagają argumentu typu varchar lub varchar(max).
Typ TEXT ma również ograniczenia dotyczące sortowania, grupowania, porównywania i używania w wyrażeniach. Operator LIKE może być stosowany do wyszukiwania wzorca w wartości tekstowej, ale inne operacje często wymagają konwersji. Dotyczy to także scenariuszy, w których tekst ma być użyty w klauzuli ORDER BY, GROUP BY, w indeksowanym wyrażeniu albo jako element porównania. Sama zamiana deklaracji kolumny nie gwarantuje poprawności: trzeba przeanalizować zapytania, procedury składowane, widoki, wyzwalacze i kod aplikacji, który odczytuje tę kolumnę.
Różnice między TEXT a varchar(max)
varchar(max) jest współczesnym typem SQL Server dla dużych danych znakowych o kodowaniu innym niż Unicode. Maksymalny rozmiar wartości typu varchar(max) wynosi 231-1 bajtów, czyli 2 147 483 647 bajtów. Dla TEXT obowiązuje podobny rząd wielkości przechowywanych danych, ale typ ten korzysta ze starszego interfejsu i starszych mechanizmów dostępu do danych. W zależności od rozmiaru wartości oraz ustawień tabeli SQL Server może przechowywać dużą wartość poza głównym wierszem danych, dlatego migracja wymaga uwzględnienia wpływu na rozmiar tabeli, operacje wejścia-wyjścia oraz indeksowanie.
W starszym kodzie można spotkać instrukcje READTEXT, WRITETEXT i UPDATETEXT, które służyły do fragmentarycznego odczytu lub modyfikowania danych typu TEXT. Te instrukcje także są oznaczone jako przestarzałe. Dla nowych rozwiązań należy używać standardowych instrukcji SELECT, INSERT i UPDATE z typem varchar(max). Przy migracji trzeba sprawdzić długość danych, konwersję wartości pustych i wartości NULL, sposób mapowania typu w sterowniku oraz ewentualne procedury, które korzystają z parametrów typu TEXT.
Bezpieczna zmiana zwykle obejmuje utworzenie kopii zapasowej, przegląd zależności oraz test na kopii danych. Przykładowa zmiana typu może wykorzystywać instrukcję ALTER TABLE z ALTER COLUMN, ale jej dokładna składnia zależy od nazwy tabeli, kolumny, ograniczeń i pozostałych elementów schematu. Przed wykonaniem operacji należy sprawdzić, czy kolumna nie jest używana przez obiekty, których SQL Server nie pozwoli zmienić bez dodatkowych modyfikacji.
Rozpoznawanie problemów związanych z przestarzałym typem
Diagnostyka powinna rozpocząć się od identyfikacji kolumn typu TEXT w katalogu systemowym oraz od wyszukania odwołań do ich nazw w kodzie. Należy rozdzielić trzy problemy: sam fakt użycia przestarzałego typu, błędy wynikające z niejawnej konwersji oraz spowolnienia powodowane przez odczyt dużych wartości. Komunikat o niezgodności typów nie musi oznaczać uszkodzenia danych; często wskazuje, że funkcja otrzymała TEXT, chociaż oczekuje varchar(max) lub krótszego typu znakowego.
Podczas sprawdzania warto porównać wyniki przed i po konwersji, zwłaszcza dla znaków spoza podstawowego alfabetu, wartości NULL oraz bardzo długich treści. Trzeba również ocenić, czy aplikacja nie zakłada określonego typu parametru albo nie korzysta ze starych metod dostępu do danych. W przypadku awarii laptopa lub komputera używanego do pracy z narzędziami administracyjnymi SQL Server analiza powinna objąć sterownik, połączenie z bazą, zapytanie oraz sposób prezentacji błędu, ponieważ problem może znajdować się poza samą kolumną.
Przy zmianach wykonywanych na działającym systemie należy zaplanować okno techniczne i przygotować możliwość odtworzenia danych. Sama konwersja do varchar(max) nie naprawi błędnego kodowania, obciętych parametrów ani wadliwej logiki zapytań. Jeżeli tekst ma być często wyszukiwany po treści, trzeba osobno rozważyć właściwy mechanizm indeksowania dostępny dla danej wersji SQL Server, ponieważ zwykły indeks nie rozwiązuje wszystkich problemów związanych z dużymi wartościami tekstowymi.
