Windows (slownik)

Adres link-local 169.254.x.x zamiast właściwego adresu z serwera DHCP oznacza, że komputer nie otrzymał odpowiedzi od serwera DHCP — sprawdza się połączenie sieciowe, dostępność serwera DHCP oraz konfigurację karty sieciowej.

Niedziałająca adresacja statyczna IP zwykle wynika z błędnie wpisanej maski podsieci, bramy domyślnej lub konfliktu z innym urządzeniem używającym tego samego adresu w sieci.

Losowo generowane adresy IPv6 (tymczasowe adresy prywatności) mogą powodować problemy z łącznością, gdy urządzenia docelowe lub zapora sieciowa nie rozpoznają zmieniającego się adresu — rozwiązaniem bywa wyłączenie losowych adresów IPv6 lub dostosowanie reguł zapory.

Advapi32.dll to podstawowa biblioteka systemu Windows obsługująca m.in. rejestr i zabezpieczenia — błędy związane z jej brakiem lub uszkodzeniem zwykle wymagają naprawy plików systemowych poleceniem sfc /scannow.

Gdy funkcja Aero Snap (przyciąganie okien do krawędzi ekranu) działa tylko na jednym monitorze, przyczyną bywa nieprawidłowa konfiguracja wielu monitorów lub sterownik grafiki niewłaściwie obsługujący rozszerzony pulpit.

Brak działania Aero Snap zwykle wynika z wyłączenia tej funkcji w ustawieniach systemu (Ustawienia → System → Wielozadaniowość) lub, rzadziej, z uszkodzonego profilu użytkownika.

AHCI_CONTROLLER_TIMEOUT to błąd przekroczenia czasu odpowiedzi kontrolera dysku pracującego w trybie AHCI — zwykle wskazuje na zbliżającą się awarię dysku, uszkodzony kabel SATA lub przestarzały sterownik kontrolera.

Gdy AIDA64 nie rozpoznaje API graficznego Vulkan, przyczyną jest zwykle przestarzały sterownik karty graficznej niewspierający Vulkan lub układ graficzny zbyt stary, by go obsługiwać — aktualizacja sterownika zwykle rozwiązuje problem.

Błędne dane ładowania baterii w AIDA64 wynikają zwykle z rozkalibrowanego kontrolera baterii (nie z samej aplikacji) — pomaga pełne rozładowanie i naładowanie baterii lub kalibracja przez narzędzia producenta laptopa.

AirDrop to funkcja bezprzewodowego udostępniania plików dostępna wyłącznie w ekosystemie Apple (macOS/iOS) — na komputerach z Windows nie istnieje jej natywny odpowiednik; najbliższą alternatywą jest Nearby Share (Windows) lub transfer przez chmurę.

Brak akceleracji sprzętowej w przeglądarce zwykle wynika z jej ręcznego wyłączenia w ustawieniach, przestarzałego sterownika karty graficznej lub blokady na poziomie systemu — włącza się ją w ustawieniach przeglądarki i weryfikuje aktualność sterownika grafiki.

Aktualizacja BIOS-u czasem resetuje ustawienia limitu ładowania baterii do wartości fabrycznych (100%) — po aktualizacji warto ponownie skonfigurować preferowany limit w aplikacji producenta laptopa.

Aktualizacja BIOS-u może przywrócić domyślne ustawienia ACPI, co czasem cofa wcześniej wprowadzone poprawki stabilności uśpienia — po aktualizacji warto ponownie sprawdzić i dostosować ustawienia zarządzania energią.

Sytuacja, w której aktualizacja BIOS-u rozłącza system z warstwą ACPI, zwykle wskazuje na niekompletną lub przerwaną aktualizację firmware — wymaga ponownej, pełnej aktualizacji BIOS-u zgodnie z procedurą producenta.

Aktualizacja BIOS-u czasem wyłącza obsługę trybu uśpienia (np. przełączając system z trybu S3 na Modern Standby lub odwrotnie) — po aktualizacji warto sprawdzić i w razie potrzeby przywrócić preferowany tryb w ustawieniach zasilania.

Błąd aktualizacji DirectX zwykle wynika z uszkodzonych plików systemowych lub braku wymaganych aktualizacji Windows — naprawia się go instalatorem DirectX End-User Runtime po wcześniejszej naprawie plików systemowych.

Aktualizacja funkcji (Feature Update) to główna, coroczna wersja Windows (np. przejście z 22H2 na 23H2/24H2) — w odróżnieniu od comiesięcznych aktualizacji zabezpieczeń, wprowadza nowe funkcje systemu.

Błąd podczas aktualizacji funkcji (przejścia na nową wersję Windows) zwykle wynika z niewystarczającej ilości miejsca na dysku, niekompatybilnego sterownika lub uszkodzonych plików systemowych — logi instalatora (setupdiag) pomagają ustalić dokładną przyczynę.

Aktualizacja, która się nie pobiera, zwykle wskazuje na problem z usługą Windows Update, uszkodzoną bazę magazynu aktualizacji (SoftwareDistribution) lub blokadę połączenia z serwerami Microsoft.

Aktualizacja, która nie pojawia się w historii mimo zainstalowania, zwykle wynika z uszkodzonej bazy danych usługi Windows Update — resetowanie komponentów Windows Update (net stop wuauserv, czyszczenie SoftwareDistribution) zwykle to naprawia.

Aktualizacja przerwana przez restart systemu w trakcie instalacji może pozostawić system w niespójnym stanie — Windows zwykle wykrywa to i cofa niedokończoną aktualizację przy kolejnym uruchomieniu, choć czasem wymaga to ręcznej naprawy.

Błąd Windows Update Assistant (narzędzia do ręcznej aktualizacji systemu) zwykle wynika z niewystarczającego miejsca na dysku, aktywnego oprogramowania zabezpieczającego blokującego instalator lub niekompatybilnego sprzętu.

Aktualizacja sterownika, która resetuje wszystkie jego ustawienia, to typowe zachowanie przy "czystej" instalacji nowej wersji — ustawienia trzeba skonfigurować ponownie po aktualizacji, ewentualnie użyć opcji zachowania ustawień, jeśli producent ją udostępnia.

Sytuacja, w której aktualizacja sterownika usuwa funkcje urządzenia, zwykle wynika z tego, że nowsza wersja sterownika nie obsługuje już danej funkcji (świadoma decyzja producenta) lub instalator pominął opcjonalny komponent — pomaga ręczna reinstalacja pełnego pakietu sterownika.

Aktualizacja sterownika, która zawiesza system, zwykle wskazuje na niestabilną lub wadliwą wersję sterownika — rozwiązaniem jest przywrócenie poprzedniej, stabilnej wersji przez funkcję "Przywróć sterownik" w Menedżerze urządzeń.

Aktualizacja systemu, która usuwa sterownik ACPI, zwykle instaluje w jego miejsce domyślny sterownik Microsoftu — jeśli powoduje to problemy z zarządzaniem energią, pomaga ręczna reinstalacja sterownika dostarczonego przez producenta płyty głównej.

Aktualizacja systemu, która usuwa sterownik baterii, może powodować nieprawidłowe raportowanie poziomu naładowania — naprawia się to reinstalacją sterownika ACPI Battery lub aktualizacją narzędzi producenta laptopa.

Błąd aktualizacji Visual Studio zwykle wynika z uszkodzonego cache instalatora lub niewystarczających uprawnień — pomaga uruchomienie narzędzia naprawczego Visual Studio Installer lub oczyszczenie cache instalacyjnego.

Aktualizacja wszystkich sterowników jednocześnie (np. przez narzędzie automatyczne) bywa ryzykowna — nieskoordynowane aktualizacje mogą wprowadzać konflikty; bezpieczniej aktualizować sterowniki pojedynczo, zaczynając od chipsetu i grafiki.

Niektóre aktualizacje systemu wymagają tymczasowego zawieszenia szyfrowania BitLocker, by uniknąć problemów z odblokowaniem dysku po restarcie — Windows zwykle robi to automatycznie, ale warto mieć zapisany klucz odzyskiwania na wszelki wypadek.

Aktualizacja wymagająca reinstalacji całej aplikacji zwykle oznacza niekompatybilność starszej wersji programu z nową wersją systemu — dotyczy to zwłaszcza aplikacji korzystających z niskopoziomowych sterowników.

Niektóre aktualizacje Windows (zwłaszcza duże aktualizacje funkcji) wymagają włączonego Secure Boot w BIOS-ie jako warunku instalacji — bez tego proces aktualizacji zostaje zablokowany.

Aktualizacja wymagająca modułu TPM 2.0 (typowo przy instalacji Windows 11) zatrzymuje się, jeśli TPM jest wyłączony w BIOS-ie lub sprzęt go nie obsługuje — trzeba go włączyć w ustawieniach firmware, o ile płyta główna to umożliwia.

Aktualizacja zatrzymana na 0% zwykle wskazuje na problem z pobieraniem (uszkodzone pliki w magazynie aktualizacji) — pomaga zresetowanie komponentów Windows Update.

Aktualizacja zatrzymująca się na 0% lub 100% to dwa różne etapy awarii: 0% to problem z pobieraniem, a 100% zwykle oznacza błąd w fazie finalizacji instalacji — obie sytuacje diagnozuje się przez logi Windows Update.

Aktualizacja zatrzymana na 100% wskazuje, że pobieranie się powiodło, ale finalizacja instalacji utknęła — zwykle wymaga dłuższego oczekiwania (proces może trwać godzinę i dłużej) lub, przy faktycznym zawieszeniu, restartu i ponownej próby.

Aktualizacja zbiorcza (Cumulative Update) to comiesięczny pakiet poprawek Windows łączący wszystkie wcześniejsze poprawki danej wersji systemu — instalacja jednej aktualizacji zbiorczej wystarcza, by mieć system w pełni aktualny.

Sytuacja, w której aktualizacje bezpieczeństwa nie są stosowane, zwykle wynika z wyłączonej usługi Windows Update, zasad grupowych blokujących aktualizacje lub uszkodzonego magazynu aktualizacji.

Aktualizacje niewykrywane przez system zwykle wskazują na problem z usługą Windows Update lub blokadę połączenia z serwerami Microsoft — resetowanie komponentów Windows Update zwykle to rozwiązuje.

Aktualizator (proces instalacyjny Windows Update) zatrzymany na 0% zwykle wskazuje na uszkodzone pliki w magazynie aktualizacji — resetowanie usług Windows Update i folderu SoftwareDistribution zwykle to naprawia.

Brak aktywacji Windows mimo działającego internetu zwykle wynika z problemu po stronie serwerów aktywacji Microsoftu, nieprawidłowego klucza produktu lub zmiany istotnych podzespołów sprzętu (np. płyty głównej) powiązanych z licencją cyfrową.

Aktywacja kluczem MAK (Multiple Activation Key) lub przez serwer KMS to metody licencjonowania zbiorowego stosowane w firmach — błędy aktywacji zwykle wynikają z braku łączności z serwerem KMS w sieci firmowej lub wyczerpanego limitu aktywacji klucza MAK.

Aktywacja wymagająca dostępu do sieci lokalnej dotyczy licencji KMS, które muszą co pewien czas potwierdzać ważność, łącząc się z lokalnym serwerem aktywacji w sieci firmowej.

Aktywacja wymagająca telefonu do Microsoftu to rzadziej używana, ręczna metoda aktywacji stosowana, gdy aktywacja online się nie powiedzie — polega na podaniu kodu instalacyjnego konsultantowi i otrzymaniu kodu potwierdzającego.

Brak profili w Alienware Command Center (aplikacji do zarządzania podświetleniem i wydajnością) zwykle wskazuje na uszkodzoną instalację aplikacji lub niedziałającą usługę powiązaną — pomaga reinstalacja z oficjalnej strony Dell/Alienware.

AlmaLinux to darmowa dystrybucja Linuksa, powstała jako zamiennik CentOS po zmianie modelu wsparcia tej dystrybucji — spotykana głównie na serwerach, rzadko jako system na laptopach użytkowników domowych.

Gdy skrót Alt+F4 nie zamyka aktywnego okna, przyczyną bywa aplikacja przechwytująca ten skrót do własnej funkcji, brak fokusu na oknie (np. focus jest na pasku zadań) lub zawieszony proces niereagujący na sygnał zamknięcia.

Sytuacja, w której Alt+Tab przełącza okna lokalne zamiast zdalnych w trakcie sesji pulpitu zdalnego, wynika z domyślnego przechwytywania tego skrótu przez system lokalny — rozwiązaniem jest użycie kombinacji Ctrl+Alt+Break lub dedykowanego skrótu klienta RDP.

AMD driver timeout to sytuacja, w której sterownik karty graficznej AMD nie odpowiada w oczekiwanym czasie, co prowadzi do zawieszenia obrazu lub restartu sterownika — zwykle wynika z niestabilnego taktowania, przegrzania lub błędu w samym sterowniku.

AMD_DISPLAY_DRIVER_TIMEOUT to błąd zatrzymania systemu przy przekroczeniu czasu odpowiedzi sterownika grafiki AMD — najczęściej efekt niestabilnego podkręcenia, przegrzania karty lub uszkodzonego sterownika wymagającego reinstalacji.

AMD_SATA_DRIVER_FAILURE to awaria sterownika kontrolera SATA na płytach z chipsetem AMD — zwykle wskazuje na przestarzały lub uszkodzony sterownik, rzadziej na fizyczną usterkę kontrolera dysku.

Komunikat AMD-V NOT ENABLED IN BIOS oznacza, że sprzętowa wirtualizacja procesora AMD jest wyłączona w ustawieniach BIOS — trzeba ją włączyć ręcznie w menu firmware, aby uruchamiać maszyny wirtualne czy niektóre emulatory.

Konflikt sterownika chipsetu AMD lub Intel z warstwą ACPI może objawiać się niestabilnym zarządzaniem energią lub błędami uśpienia — rozwiązaniem jest aktualizacja zarówno sterownika chipsetu, jak i BIOS-u do wzajemnie zgodnych wersji.

Narzędzie diagnostyki pamięci Windows (Memory Diagnostic Tool) testuje moduły RAM pod kątem błędów przy starcie systemu — wykryte błędy pamięci wskazują na konieczność wymiany wadliwego modułu.

Nieplynne animacje systemowe zwykle wskazują na przestarzały sterownik grafiki, wyłączoną akcelerację sprzętową lub zbyt obciążony procesor/kartę graficzną — sprawdzenie Menedżera zadań podczas animacji pomaga ustalić wąskie gardło.

Niepłynność animacji systemowych (np. otwierania okien) najczęściej wynika z ustawień efektów wizualnych niedopasowanych do możliwości sprzętu — można je ograniczyć w Ustawieniach wydajności systemu dla słabszych laptopów.

Program antywirusowy blokujący instalację zwykle fałszywie rozpoznaje instalator jako zagrożenie (fałszywy alarm) — rozwiązaniem jest tymczasowe wyłączenie ochrony w czasie rzeczywistym lub dodanie wyjątku dla zaufanego pliku.

Antywirus usuwający potrzebne biblioteki aplikacji to typowy przypadek fałszywego alarmu (false positive) — rozwiązaniem jest przywrócenie pliku z kwarantanny i dodanie go do wyjątków skanera.

Blokowanie dostępu do pliku hiberfil.sys (przechowującego stan hibernacji) przez antywirus może uniemożliwiać poprawne uśpienie lub wybudzenie systemu — wymaga dodania wyjątku dla tego pliku systemowego w ustawieniach ochrony.

Blokowanie instalacji kodeków multimedialnych przez antywirus to częsty fałszywy alarm, bo instalatory starszych paczek kodeków bywają oznaczane jako podejrzane — wymaga tymczasowego wyłączenia ochrony lub wyjątku.

Blokowanie logowania do zabezpieczonej sieci Wi-Fi przez antywirus zwykle dotyczy modułu ochrony sieci firewall wbudowanego w pakiet antywirusowy — sprawdzenie jego ustawień sieciowych i dodanie wyjątku dla danej sieci rozwiązuje problem.

Ogólne blokowanie połączeń sieciowych przez antywirus diagnozuje się sprawdzając logi modułu zapory sieciowej w programie antywirusowym — pozwala to zidentyfikować, która aplikacja lub port jest blokowany.

Blokowanie połączeń SMB (udostępniania plików w sieci) przez antywirus uniemożliwia dostęp do zasobów sieciowych — trzeba dodać wyjątek dla protokołu SMB lub konkretnego adresu IP serwera plików w ustawieniach zapory antywirusa.

Blokowanie portów drukarki sieciowej przez antywirus uniemożliwia komunikację z drukarką — rozwiązaniem jest dodanie wyjątku w regułach zapory wbudowanej w oprogramowanie antywirusowe dla portów używanych przez drukarkę (zwykle 9100, 631 lub 515).

Blokowanie dostępu do zasobów sieciowych (dysków sieciowych, serwerów plików) przez antywirus wymaga sprawdzenia i dostosowania reguł modułu ochrony sieciowej w ustawieniach programu.

Wysokie obciążenie procesora przez antywirus zwykle występuje podczas pełnego skanowania systemu lub przy konflikcie z innym uruchomionym oprogramowaniem zabezpieczającym — warto zaplanować skanowanie na czas bezczynności komputera.

Antywirus zapobiegający uśpieniu systemu zwykle wykonuje w tle zaplanowane skanowanie lub aktualizację baz sygnatur — sprawdzenie harmonogramu zadań programu pozwala ustalić i dostosować porę tych operacji.

Aparat (kamera zewnętrzna) niewykrywany przez USB diagnozuje się sprawdzając Menedżera urządzeń, kabel i port USB oraz sterownik — część aparatów wymaga też włączenia trybu "PC connection" bezpośrednio na urządzeniu.

APC_INDEX_MISMATCH to błąd zatrzymania systemu związany z nieprawidłowym poziomem przerwań (IRQL) w jądrze — niemal zawsze spowodowany wadliwym sterownikiem, rzadko bezpośrednio sprzętem.

API Set to mechanizm systemu Windows przekierowujący wywołania funkcji z jednej biblioteki DLL do drugiej bez zmian w kodzie aplikacji — błędy związane z API Set zwykle wskazują na uszkodzone lub brakujące pliki systemowe.

Aplikacja .NET, która crashuje bez komunikatu błędu, wymaga sprawdzenia Podglądu zdarzeń (dziennik aplikacji) — tam zwykle widoczny jest kod wyjątku i nazwa modułu odpowiedzialnego za awarię, niewidoczne w samym interfejsie aplikacji.

Awaria aplikacji .NET zaraz przy starcie zwykle wskazuje na brakującą lub niekompatybilną wersję środowiska .NET Runtime — sprawdzenie wymagań aplikacji i zainstalowanych wersji runtime pozwala to zdiagnozować.

Aplikacja .NET niedziałająca na innym koncie użytkownika zwykle wskazuje na brak uprawnień do katalogu instalacyjnego lub rejestru dla tego konta, albo na to, że aplikacja została zainstalowana tylko dla jednego użytkownika.

Aplikacja .NET, która się nie uruchamia, wymaga sprawdzenia zainstalowanej wersji .NET Runtime zgodnej z wymaganiami programu — brak właściwej wersji to najczęstsza przyczyna.

Aplikacja blokująca połączenia VPN zwykle konfliktuje z wirtualnym adapterem sieciowym VPN lub jego regułami zapory — sprawdzenie ustawień zapory tej aplikacji pozwala dodać potrzebny wyjątek.

Aplikacja do streamingu nierozpoznająca kodeków wymaga instalacji odpowiedniego pakietu kodeków lub aktualizacji samej aplikacji do wersji obsługującej dany format źródła.

Aplikacja dodana ręcznie do wyjątków, nadal blokowana, wskazuje zwykle na inny, aktywny moduł ochrony (np. osobny firewall obok głównego antywirusa) — trzeba sprawdzić wszystkie warstwy zabezpieczeń w systemie.

Aplikacja drukarki niewidząca urządzenia mimo jego obecności w sieci zwykle wskazuje na niezgodność wersji protokołu odkrywania (np. Bonjour, WSD) lub blokadę w zaporze sieciowej — sprawdzenie tych elementów pomaga zdiagnozować przyczynę.

Aplikacja działająca wyłącznie lokalnie, nie w sieci, wskazuje na problem z konfiguracją sieciową samej aplikacji (np. nasłuchiwanie tylko na localhost) — wymaga sprawdzenia jej ustawień połączenia sieciowego.

Aplikacja wymagająca ręcznej rejestracji biblioteki DLL (poleceniem regsvr32) wskazuje na niekompletny instalator, który nie zarejestrował automatycznie wszystkich potrzebnych komponentów w systemie.

Aplikacja działająca tylko po reinstalacji całego pakietu (nie po prostej naprawie) wskazuje na głębsze uszkodzenie plików konfiguracyjnych lub rejestru, których zwykła naprawa nie odtwarza.

Aplikacja działająca tylko w trybie developerskim Windows wymaga włączenia tego trybu w Ustawieniach (Aktualizacja i zabezpieczenia → Dla deweloperów), bo korzysta z funkcji niedostępnych w standardowym trybie systemu.

Aplikacja działająca tylko z konkretną wersją Visual C++ Redistributable wymaga zainstalowania właśnie tej wersji obok innych — różne wersje VC++ mogą współistnieć w systemie bez konfliktu.

Aplikacja działająca w trybie programowym OpenGL (zamiast sprzętowego) wskazuje, że system nie wykrył zgodnego sterownika karty graficznej z akceleracją OpenGL — działa wtedy wolniej, licząc grafikę na procesorze.

Aplikacja edytora audio wymagająca kodeka LAME (do kodowania MP3) potrzebuje jego osobnej instalacji, ponieważ ze względu na licencję nie jest on domyślnie dołączany do wielu programów open source.

Starsza aplikacja wymagająca środowiska MSVC 6.0 Runtime (z Visual Studio 6.0 sprzed ponad dwóch dekad) może wymagać ręcznej instalacji tego przestarzałego pakietu, niedostępnego już w standardowych repozytoriach Microsoftu.

Aplikacja ładująca bibliotekę z folderu tymczasowego zamiast katalogu instalacyjnego to potencjalnie niebezpieczne zachowanie (podatność DLL hijacking) — warto sprawdzić, czy to zamierzone działanie instalatora, czy infekcja złośliwym oprogramowaniem.

Aplikacja ładująca lokalną (dołączoną) wersję biblioteki DLL zamiast systemowej to celowa technika izolacji zależności, stosowana, by uniknąć konfliktów z inną, systemową wersją tej samej biblioteki.

Konflikt bibliotek MSVC DLL między różnymi aplikacjami wskazuje na niezgodne wersje Visual C++ Redistributable — instalacja wszystkich wymaganych wersji równolegle zwykle rozwiązuje ten konflikt.

Aplikacja ładująca nieprawidłową wersję .NET wskazuje na konflikt kilku zainstalowanych wersji tego środowiska — plik konfiguracyjny aplikacji (.runtimeconfig.json) określa, której wersji ma szukać.

Aplikacja ładująca starą wersję biblioteki DLL (mimo zainstalowanej nowszej) wskazuje na nieprawidłową kolejność przeszukiwania ścieżek systemowych — starsza wersja w katalogu aplikacji ma pierwszeństwo przed systemową.

Aplikacja ładująca zintegrowaną kartę graficzną zamiast dedykowanej wymaga ręcznego wskazania preferowanego układu graficznego w ustawieniach Windows (Ustawienia grafiki) lub panelu sterowania producenta karty (Nvidia/AMD).

Aplikacja MDM (Mobile Device Management) na stałe ustawiająca profil sieciowy jako publiczny to efekt polityki zarządzania urządzeniem narzuconej przez administratora firmowego — zmiana wymaga modyfikacji zasad po stronie MDM, nie samego laptopa.

Błąd "konto niedostępne" w aplikacji uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA) zwykle wskazuje na problem z synchronizacją czasu systemowego lub wygasłą rejestrację urządzenia w usłudze uwierzytelniania.

Brak synchronizacji w aplikacji Microsoft Authenticator zwykle wynika z rozbiegnięcia zegara systemowego telefonu względem czasu serwera Microsoftu — kody jednorazowe bazują na czasie i wymagają jego dokładnej synchronizacji.

Blokowanie Microsoft Store przez zaporę sieciową uniemożliwia pobieranie i aktualizację aplikacji — wymaga dodania wyjątków dla usług Sklepu w regułach zapory, zarówno systemowej, jak i firmowej.

Aplikacja uruchamiająca się mimo blokady (np. przez zasady grupowe) wskazuje, że blokada nie objęła wszystkich ścieżek uruchamiania programu — trzeba sprawdzić, czy reguła blokująca odnosi się do właściwej, pełnej ścieżki pliku wykonywalnego.

Aplikacja montażowa niewidząca zainstalowanych kodeków wymaga sprawdzenia, czy kodeki są zarejestrowane w systemie jako DirectShow lub Media Foundation — różne programy montażowe korzystają z różnych warstw dekodowania.

Zawieszanie się odtwarzacza MPC-HC przy starcie zwykle wynika z konfliktu wybranego filtra dekodowania wideo lub uszkodzonej konfiguracji programu — pomaga reset ustawień lub reinstalacja z domyślnym zestawem kodeków.

Aplikacja niedziałająca po aktualizacji Windows wskazuje na niezgodność z nową wersją systemu — sprawdzenie trybu zgodności aplikacji lub aktualizacja jej do nowszej wersji zwykle rozwiązuje problem.