Windows (slownik)

Ten komunikat instalatora Windows pojawia się, gdy proces aktualizacji lub czystej instalacji napotka niekompatybilny sterownik, uszkodzony plik instalacyjny albo przerwanie zasilania w trakcie kopiowania plików systemowych.

„Zarządzane przez administratora systemu” oznacza, że dana opcja jest zablokowana przez zasadę grupy (GPO) lub politykę MDM — zmiana wymaga edycji odpowiedniego klucza w gpedit.msc/rejestrze lub kontaktu z administratorem domeny.

Kod 0x00000002 (ERROR_FILE_NOT_FOUND) zgłaszany jest przez wiele komponentów systemu, gdy odwołują się do pliku lub klucza, który nie istnieje pod wskazaną ścieżką — kontekst (aktualizacja, drukarka, usługa) decyduje o dalszym kroku diagnostycznym.

Kod 0x0000007E pojawia się zwykle przy instalacji sterownika lub aktualizacji i sygnalizuje niepowodzenie operacji z powodu nieobsłużonego wyjątku w komponencie odpowiedzialnym za daną funkcję.

Wariant kodu 0x0000007E z jednoznacznym opisem „brak sterownika” wskazuje, że system nie może zlokalizować lub załadować pliku .inf/.sys wymaganego przez dane urządzenie — rozwiązaniem jest ręczna instalacja sterownika ze strony producenta.

Kod 0x0000011B stał się znany po aktualizacjach Windows z 2021–2022, które łamały mapowanie drukarek sieciowych — dotyczy niepowodzenia dodania drukarki przez sterownik działający w trybie „point and print”.

Wariant 0x0000011B opisany jako „błąd połączenia z drukarką” oznacza konkretnie niepowodzenie komunikacji ze zdalną kolejką wydruku podczas próby jej zmapowania — pomaga aktualizacja poprawki KB lub reinstalacja sterownika drukarki.

Kod 0x000003e3 (ERROR_OPERATION_ABORTED) oznacza, że trwająca operacja została przerwana przed zakończeniem — zwykle przez sam system lub użytkownika, np. anulowanie transferu plików czy zamknięcie aplikacji w trakcie zapisu.

Kod 0x00000709 dotyczy operacji zarządzania drukarkami (funkcja SetDefaultPrinter) i pojawia się, gdy system nie może zapisać zmiany domyślnej drukarki w rejestrze użytkownika.

Wariant 0x00000709 „nie można ustawić jako domyślnej” wskazuje na uszkodzony profil drukowania lub brak uprawnień do klucza rejestru Windows\CurrentVersion\Windows przechowującego domyślną drukarkę.

Kod 0x00004005 to ogólny, niesprecyzowany błąd (odpowiednik E_FAIL) zwracany przez komponent, który nie potrafi opisać przyczyny niepowodzenia dokładniej — wymaga sprawdzenia dziennika zdarzeń danej aplikacji dla kontekstu.

Kod 0x204 w kliencie Pulpitu zdalnego oznacza zerwanie sesji RDP z powodu przekroczenia limitu czasu lub problemu z siecią po stronie serwera docelowego.

Kod błędu 0x3 w kontekście nazwy komputera pojawia się przy próbie dołączenia do domeny lub udostępnienia zasobu, gdy nazwa NetBIOS jest zbyt długa, zawiera niedozwolone znaki lub koliduje z inną maszyną w sieci.

Kod błędu 0x4 „nie można odnaleźć hosta” zgłaszany jest, gdy usługa rozpoznawania nazw (DNS lub NetBIOS) nie potrafi przełożyć podanej nazwy komputera na adres IP w sieci lokalnej.

0x80004005 to ogólny kod E_FAIL zgłaszany przy próbie dostępu do zasobu, gdy system nie potrafi ustalić dokładniejszej przyczyny odmowy — wymaga sprawdzenia logu zdarzeń konkretnej usługi, która go zwróciła.

Wariant 0x80004005 przy dysku sieciowym pojawia się zwykle przy próbie zamapowania udziału, gdy protokół SMB odrzuca połączenie z powodu niezgodnej wersji (SMB1 wyłączone) lub błędnych poświadczeń.

Ten sam kod w ogólnym kontekście sieciowym najczęściej sygnalizuje niepowodzenie negocjacji protokołu lub uwierzytelniania między klientem a serwerem, bez wskazania konkretnej warstwy sieci.

Wariant 0x80004005 przy SMB wskazuje na odrzucenie sesji przez serwer plików — typowa przyczyna to wyłączony SMB1 po stronie NAS-a lub starszego urządzenia sieciowego niewspierającego nowszych wersji protokołu.

Kod 0x80004005 przy próbie dostępu do udziału sieciowego oznacza odmowę dostępu bez podania dokładnego powodu — warto sprawdzić uprawnienia NTFS/udostępniania oraz ustawienia „Udostępnianie chronione hasłem”.

Ten sam kod przy połączeniu Bluetooth wskazuje na niepowodzenie parowania lub transferu danych spowodowane niekompatybilnym profilem BT albo uszkodzonym stosem sterowników Bluetooth.

Kod 0x8000FFFF podczas przechodzenia w stan wstrzymania (uśpienia) oznacza nieoczekiwany błąd wewnętrzny sterownika biorącego udział w procesie usypiania — zwykle wskazuje niekompatybilny sterownik grafiki lub chipsetu.

0x80040306 „nieprawidłowy obraz systemu” zgłasza narzędzie DISM lub instalator, gdy plik WIM/ESD z obrazem Windows jest uszkodzony, niekompletny lub niezgodny z architekturą docelowego komputera.

0x8004259A sygnalizuje konflikt układu partycji podczas operacji instalacyjnej lub aktualizacji dysku — zwykle gdy istniejący styl partycji (MBR/GPT) nie odpowiada trybowi rozruchu (Legacy/UEFI) wymaganemu przez instalator.

0x8004de40 to kod błędu połączenia sieciowego zwracany przez komponent RAS/VPN, gdy nie udało się nawiązać sesji z powodu problemu po stronie sieci lub serwera docelowego.

0x8004de85 „brak konta” oznacza, że próba logowania lub synchronizacji odwołuje się do konta, które nie istnieje już w usłudze docelowej (np. usunięte konto Microsoft lub Azure AD).

0x8004def4 sygnalizuje problem z poświadczeniami przy uwierzytelnianiu sieciowym — najczęściej wygasłe hasło domenowe lub token uwierzytelniający wymagający ponownego wprowadzenia danych logowania.

0x80070002 to opakowany w HRESULT kod ERROR_FILE_NOT_FOUND — pojawia się np. przy Windows Update, gdy brakuje pliku metadanych aktualizacji w magazynie SoftwareDistribution.

Wariant 0x80070002 z opisem „nie można odnaleźć pliku” wskazuje bezpośrednio na brakujący plik źródłowy operacji — w kontekście aktualizacji zwykle rozwiązuje to wyczyszczenie folderu SoftwareDistribution i ponowna próba.

0x80070003 (ERROR_PATH_NOT_FOUND) oznacza, że system odwołał się do folderu, którego ścieżka nie istnieje — częste przy uszkodzonym profilu użytkownika lub przeniesionych folderach specjalnych.

Wariant 0x80070003 „brak plików dystrybucji” pojawia się przy instalacji funkcji Windows, gdy nośnik lub magazyn WinSxS nie zawiera wymaganych plików źródłowych do rozpakowania komponentu.

0x80070005 (E_ACCESSDENIED) to jeden z najczęstszych kodów Windows Update i instalatorów — zgłaszany, gdy proces nie ma wystarczających uprawnień NTFS lub rejestru do zapisu wymaganych plików.

Wariant 0x80070005 przy nawiązywaniu połączenia oznacza odmowę dostępu na poziomie uwierzytelniania sieciowego, np. przy próbie zamapowania dysku sieciowego bez odpowiednich uprawnień konta.

Ogólna postać 0x80070005 (odmowa dostępu) sygnalizuje brak uprawnień do zasobu, którego dotyczy operacja — kontekst aplikacji zgłaszającej błąd decyduje, czy chodzi o plik, rejestr czy usługę.

0x80070005 podczas instalacji oprogramowania wskazuje, że instalator nie mógł zapisać plików w katalogu docelowym lub kluczu rejestru — zwykle pomaga uruchomienie instalatora z uprawnieniami administratora.

0x8007000D „uszkodzone dane” zgłasza Windows Update lub DISM, gdy plik konfiguracyjny (np. XML metadanych pakietu) zawiera nieprawidłowe lub nieczytelne dane binarne.

0x80070035 (ERROR_BAD_NETPATH) oznacza, że podana ścieżka UNC do zasobu sieciowego jest nieosiągalna — przyczyną bywa wyłączony komputer docelowy, błędna nazwa udziału lub zablokowany port SMB w zaporze.

Wariant 0x80070035 z pełnym opisem „ścieżka sieciowa nie została znaleziona” wskazuje na ten sam problem — warto sprawdzić, czy usługa Publikowanie zasobów sieciowych oraz Netlogon działają na komputerze docelowym.

0x80070043 pojawia się przy próbie zamapowania dysku sieciowego, gdy nazwa udostępnionego zasobu jest niepoprawna lub serwer plików odrzucił żądanie z powodu wyłączonego udostępniania.

0x8007007B (ERROR_INVALID_NAME) oznacza, że podana ścieżka lub nazwa pliku zawiera znaki niedozwolone w systemie plików albo jest niekompletna — częste przy błędnie skopiowanej ścieżce instalacyjnej.

0x8007016a sygnalizuje, że plik, do którego system chce się odwołać, jest tymczasowo niedostępny — zwykle z powodu blokady przez inny proces lub synchronizacji chmurowej (OneDrive) w toku.

0x80070194 „brak dostępu do folderu” pojawia się przy próbie odczytu katalogu, którego uprawnienia NTFS nie przyznają bieżącemu kontu prawa listowania zawartości — dotyczy zwykle folderów przeniesionych z innego profilu lub dysku.

0x8007019e „WSL nie jest zainstalowany” zgłasza system, gdy próba uruchomienia dystrybucji Linuksa napotyka brak włączonej funkcji Windows Subsystem for Linux lub brakującego jądra WSL2.

Ten sam kod przy uruchomieniu WSL wskazuje bezpośrednio na próbę startu podsystemu bez wcześniejszego `wsl --install` lub bez włączonej funkcji „Platforma maszyny wirtualnej” w składnikach Windows.

0x8007025D sygnalizuje problem z pamięcią operacyjną lub nośnikiem instalacyjnym podczas kopiowania plików — instalator nie mógł zweryfikować integralności zapisanych danych.

0x80070422 pojawia się, gdy usługa wymagana do instalacji (np. Windows Update lub Instalator Windows) jest ręcznie wyłączona w typie uruchomienia — rozwiązaniem jest przywrócenie jej do trybu automatycznego w services.msc.

0x8007045D (ERROR_CRC) oznacza błąd odczytu danych z nośnika — dysk, pendrive lub płyta zawierają sektory, których zawartość nie przeszła weryfikacji sumy kontrolnej podczas kopiowania.

0x80070490 (ERROR_NOT_FOUND) zgłaszany jest zwykle przez DISM/SFC, gdy magazyn komponentów WinSxS nie zawiera wpisu potrzebnego do naprawy lub instalacji funkcji systemowej.

0x80070643 to ogólny kod niepowodzenia instalacji składnika przez Instalator Windows (MSI) — pomaga sprawdzenie dziennika %windir%\Logs\CBS\CBS.log lub ponowna rejestracja usługi Windows Installer.

0x8007232B (DNS_ERROR_RCODE_NAME_ERROR) oznacza, że serwer DNS nie mógł zautoryzować lub rozwiązać nazwy hosta biorącej udział w operacji (np. dołączeniu do domeny) — przyczyną bywa błędny wpis SRV lub przestarzały cache DNS.

0x80072ee7 (WININET_E_NAME_NOT_RESOLVED) zgłasza komponent sieciowy WinINet, gdy nie może rozwiązać nazwy serwera aktualizacji lub aktywacji — zwykle spowodowane brakiem połączenia internetowego lub filtrowaniem DNS.

0x800736B3 sygnalizuje brakującą zależność systemową (np. bibliotekę Visual C++ Redistributable) wymaganą przez instalowaną aplikację lub składnik systemu.

0x8009000f „TPM zresetowany lub niedostępny” pojawia się, gdy moduł TPM przeszedł reset właściciela lub jest tymczasowo zablokowany przez firmware, co uniemożliwia operacje kryptograficzne (BitLocker, Windows Hello).

0x80090011 wskazuje na problem z kluczem szyfrowania przechowywanym w TPM — np. jego usunięcie lub niezgodność po wymianie płyty głównej, co blokuje operacje takie jak odblokowanie BitLockera.

0x80090016 „TPM nie działa” zgłasza system, gdy moduł zabezpieczeń sprzętowych jest wyłączony w BIOS-ie, uszkodzony lub jego firmware wymaga aktualizacji do wersji zgodnej z Windows.

0x80090027 oznacza uszkodzone dane logowania przechowywane w module kryptograficznym — zwykle wymusza to usunięcie i ponowne skonfigurowanie metody logowania (PIN/Windows Hello) w ustawieniach kont.

0x80090035 „urządzenie nie spełnia wymagań” zgłasza próba włączenia funkcji zależnej od TPM 2.0 na sprzęcie posiadającym starszy moduł 1.2 lub bez wsparcia dla wymaganych algorytmów kryptograficznych.

0x800f081f (CBS_E_SOURCE_MISSING) zgłasza instalator funkcji Windows, gdy nie może odnaleźć plików źródłowych potrzebnych do instalacji komponentu — zwykle wymaga wskazania nośnika instalacyjnego jako źródła.

Ten sam kod z pełnym opisem „brak plików źródłowych” wskazuje na tę samą przyczynę — magazyn WinSxS lub wskazane źródło (ISO, WSUS) nie zawiera potrzebnych plików pakietu.

0x801c0451 blokuje konfigurację Windows Hello, gdy zasady grupy lub polityka MDM wymuszają metody logowania niezgodne z żądaną (np. wymóg PIN-u zabezpieczonego TPM na urządzeniu bez modułu).

0x80240034 (WU_E_ALL_UPDATES_FAILED) zgłasza Windows Update, gdy żadna z pobranych aktualizacji nie zainstalowała się poprawnie — wymaga zwykle uruchomienia narzędzia do rozwiązywania problemów z aktualizacjami.

0x80300024 „konflikt partycji” pojawia się podczas instalacji Windows, gdy istniejący układ partycji na dysku koliduje z wymaganiami instalatora (np. za mało nieprzydzielonego miejsca lub sprzeczny styl partycji).

0x8031004A sygnalizuje, że docelowe urządzenie magazynujące (dysk, pendrive) nie jest gotowe do zapisu w momencie, gdy instalator próbuje na nim operować — częste przy wolno inicjalizujących się dyskach USB.

0x80310059 zgłasza instalator, gdy nie może odczytać informacji o konfiguracji rozruchu (BCD) z docelowego nośnika — zwykle wskazuje na uszkodzoną lub niekompletną partycję systemową.

0x803100B5 „brak wsparcia dla tego dysku” pojawia się, gdy instalator wykryje nośnik w formacie lub trybie (np. dysk dynamiczny) niewspieranym przez procedurę instalacji Windows.

0x80370102 zgłasza Hyper-V, gdy nie może uruchomić maszyny wirtualnej z powodu braku dostępnych zasobów sprzętowych — najczęściej wirtualizacja sprzętowa (VT-x/AMD-V) jest wyłączona w BIOS-ie lub zajęta przez inny hypervisor.

0x803F7001 (Error_Product_Key_Not_Found) oznacza brak ważnej licencji dla instalowanej funkcji lub edycji Windows — dotyczy zwykle prób aktywacji funkcji dostępnych tylko w wyższych edycjach systemu.

0xc0000001 pojawiający się przy próbie wznowienia z hibernacji sygnalizuje uszkodzenie pliku hiberfil.sys lub niezgodność sprzętu z zapisanym obrazem pamięci — zwykle wymusza start od zera z pominięciem wznowienia.

0xc000007b (STATUS_INVALID_IMAGE_FORMAT) w kontekście konfliktu bibliotek 32/64-bit oznacza próbę załadowania biblioteki DLL o architekturze niezgodnej z procesem — częste przy mieszaniu komponentów x86 i x64 tej samej aplikacji.

Ten sam kod z opisem „konflikt wersji 32/64-bit” wskazuje na tę samą przyczynę na poziomie systemu — zainstalowanie brakującego pakietu Visual C++ Redistributable w odpowiedniej architekturze zwykle rozwiązuje problem.

0xc000012f zgłaszany przy uszkodzonej lub niekompletnej bibliotece oznacza, że system odczytał plik DLL/EXE, którego nagłówek PE jest nieprawidłowy — wymaga ponownej instalacji uszkodzonego komponentu.

Wariant tego kodu dotyczący biblioteki niepodpisanej cyfrowo pojawia się, gdy zasady zabezpieczeń wymagają, aby ładowane pliki DLL posiadały ważny podpis producenta, którego brakuje w danym pliku.

0xC004C003 oznacza, że użyty klucz produktu Windows został zablokowany przez Microsoft — zwykle z powodu wykrycia jego wielokrotnego użycia poza dozwoloną liczbą aktywacji.

0xC004F034 „nie można aktywować systemu” zgłaszany jest, gdy serwer aktywacji nie może zweryfikować licencji — częsta przyczyna to brak połączenia z serwerami KMS w sieci firmowej.

0xC004F050 sygnalizuje, że wprowadzony klucz produktu ma nieprawidłowy format lub nie pasuje do zainstalowanej edycji Windows.

0xC004F211 pojawia się po wymianie istotnych podzespołów (płyta główna, dysk systemowy), gdy cyfrowa licencja powiązana ze starym sprzętem przestaje być rozpoznawana jako pasująca do nowej konfiguracji.

0xC004F213 „brak klucza w BIOS” dotyczy komputerów OEM, których licencja Windows jest osadzona w firmware (SLIC/MSDM) — błąd pojawia się, gdy ten klucz jest nieczytelny lub usunięty z BIOS-u.

0xC0210000 zgłasza system, gdy dane zaszyfrowane przez BitLocker są uszkodzone na poziomie sektorów — zwykle wymaga odzyskania danych z kopii zapasowej klucza odzyskiwania i ponownej weryfikacji dysku.

0xC0210013 oznacza brak możliwości dostępu do dysku zaszyfrowanego przez BitLocker — najczęściej z powodu utraty modułu TPM (np. po wymianie płyty głównej) bez wcześniejszego zapisania klucza odzyskiwania.

0xc03a001a sygnalizuje brak dostępnych zasobów Hyper-V (pamięci lub wirtualnych procesorów) przy próbie uruchomienia kolejnej maszyny wirtualnej ponad limit skonfigurowany dla hosta.

Błąd 1053 oznacza, że usługa nie odpowiedziała na żądanie uruchomienia lub zatrzymania w wyznaczonym limicie czasu — częsta przyczyna to zbyt wolno inicjalizujący się sterownik lub zawieszony wątek usługi.

Błąd 1060 (ERROR_SERVICE_DOES_NOT_EXIST) zgłasza system, gdy próba uruchomienia usługi odwołuje się do nazwy, która nie jest zarejestrowana w bazie SCM — zwykle po odinstalowaniu programu bez pełnego wyczyszczenia wpisów usług.

Błąd 1067 informuje, że proces usługi zakończył działanie nieoczekiwanie (awaria) zamiast zgłosić się jako gotowy — sprawdzenie dziennika Aplikacja w Podglądzie zdarzeń zwykle wskazuje przyczynę awarii.

Błąd 1068 oznacza, że nie można uruchomić usługi, ponieważ usługa, od której zależy, jest zatrzymana lub uszkodzona — trzeba najpierw uruchomić usługę nadrzędną wskazaną w jej właściwościach.

Błąd 1075 sygnalizuje, że usługa zależna wymagana przez daną usługę w ogóle nie istnieje w systemie — zwykle po niepełnej deinstalacji sterownika lub uszkodzeniu rejestru usług.

Błąd 1079 pojawia się, gdy usługa jest skonfigurowana do logowania na koncie, które jest już używane przez inną usługę z innym hasłem — konflikt kont logowania blokuje uruchomienie.

Błąd 135 w kontekście uwierzytelniania wieloskładnikowego oznacza zablokowanie konta po przekroczeniu limitu nieudanych prób weryfikacji MFA — wymaga odblokowania przez administratora tożsamości.

Błąd 2 (ERROR_FILE_NOT_FOUND) to jeden z najbardziej ogólnych kodów Windows — zgłaszany przez dowolny proces, który nie odnalazł pliku pod oczekiwaną ścieżką.

Błąd 5 (ERROR_ACCESS_DENIED) oznacza odmowę dostępu na poziomie systemu plików, rejestru lub API — przyczyną jest brak odpowiednich uprawnień konta wykonującego operację.

Błąd 500 w kontekście MFA to wewnętrzny błąd usługi uwierzytelniającej (po stronie serwera) — zwykle przejściowy, wynikający z awarii lub przeciążenia usługi tożsamości, a nie z działania użytkownika.

Błąd 619 oznacza, że nie udało się nawiązać połączenia RAS/VPN, ponieważ port komunikacyjny został zamknięty przez zdalny serwer zanim negocjacja się zakończyła.

Błąd 628 sygnalizuje, że połączenie zdalne zostało przerwane w trakcie trwania sesji — przyczyną bywa niestabilne łącze internetowe lub wymuszone rozłączenie przez serwer VPN.

Błąd 67 (dostawca sieciowy) zgłaszany jest, gdy usługa RAS nie może zainicjować połączenia z powodu problemu z konfiguracją karty sieciowej lub sterownika dostawcy usług sieciowych.

Wariant błędu 67 „dostawca nie rozpoznaje połączenia” wskazuje, że wybrany typ połączenia (np. VPN SSTP) nie jest obsługiwany przez zainstalowany dostawca sieciowy na danym komputerze.

Błąd 691 oznacza odrzucenie logowania przez serwer zdalny z powodu błędnej nazwy użytkownika lub hasła — najczęstsza przyczyna niepowodzeń połączeń VPN i dial-up.

Błąd 720 sygnalizuje brak zainstalowanych protokołów sieciowych wymaganych do nawiązania połączenia — zwykle po uszkodzeniu lub odinstalowaniu stosu TCP/IP w ustawieniach karty.

Błąd 800 to ogólny kod niepowodzenia połączenia VPN, obejmujący zarówno problemy z siecią, jak i błędną konfigurację serwera docelowego — wymaga sprawdzenia zarówno ustawień klienta, jak i dostępności serwera.

Błąd 809 oznacza, że zapora sieciowa lub urządzenie NAT po drodze blokuje tunel VPN (najczęściej protokół L2TP/IPsec) — rozwiązaniem bywa przekierowanie portów UDP 500/4500 lub zmiana protokołu na SSTP.

Błąd 812 sygnalizuje, że polityka uwierzytelniania serwera odrzuciła próbę połączenia — zwykle z powodu niezgodnej metody logowania (np. wymagane certyfikaty zamiast hasła) skonfigurowanej po stronie serwera VPN.

Błąd 85 pojawia się, gdy nazwa lokalnego urządzenia (np. litera dysku sieciowego) używana do mapowania jest już zajęta przez inne połączenie — trzeba wybrać wolną literę dysku.

Błąd 86 oznacza, że podane poświadczenia logowania są nieprawidłowe dla wybranego połączenia — najczęściej literówka w haśle lub wygasłe konto na serwerze docelowym.