Windows (slownik)

„Execution of scripts is disabled on this system” to komunikat PowerShell wynikający z domyślnej polityki wykonywania Restricted — zmienia się ją poleceniem `Set-ExecutionPolicy RemoteSigned` z uprawnieniami administratora.

ExecutionEngineException to krytyczny, nieodzyskiwalny błąd środowiska .NET wskazujący na wewnętrzne uszkodzenie stanu maszyny wirtualnej CLR — zwykle wymaga ponownej instalacji aplikacji lub środowiska .NET.

„explorer.exe – application error” sygnalizuje awarię powłoki systemowej z konkretnym adresem naruszenia pamięci — dziennik zdarzeń Aplikacja zawiera moduł winowajcy (często rozszerzenie powłoki innej firmy).

„explorer.exe – klasa nie zarejestrowana” pojawia się, gdy brakuje wpisu rejestru COM dla komponentu powłoki (np. po niepełnej deinstalacji programu integrującego się z menu kontekstowym).

File system error (-1073741819) to kod dziesiętny odpowiadający naruszeniu dostępu do pamięci (0xC0000005) zgłaszany przy operacjach na systemie plików — wskazuje na uszkodzony sterownik filtra systemu plików.

File system error (-2018374635) odpowiada kodowi 0x8898002D i dotyczy niepowodzenia weryfikacji integralności danych na dysku — narzędzie CHKDSK pomaga zidentyfikować uszkodzone sektory.

File system error (-2144926975) odpowiada kodowi 0x80070571 i sygnalizuje niespójność struktury systemu plików wykrytą podczas odczytu — zwykle wymaga pełnego skanu CHKDSK z opcją naprawy.

„Format pliku nieobsługiwany przez system” oznacza, że próbowany do otwarcia plik ma rozszerzenie lub nagłówek nierozpoznawany przez żadną zainstalowaną aplikację skojarzoną z tym typem danych.

Błędy GLX (OpenGL na X11) w aplikacjach przeniesionych z Linuksa przez warstwę kompatybilności wskazują na brak natywnego wsparcia dla tego interfejsu graficznego w Windows — aplikacja wymaga emulacji lub natywnego portu.

Błąd zasad grupy (GPO) przy przypisaniu drukarki oznacza, że polityka wdrażania drukarek sieciowych nie mogła się zastosować — częsta przyczyna to brak połączenia z kontrolerem domeny podczas logowania.

Błąd grafiki w menu Start (rozmazane lub czarne kafelki) zwykle wskazuje na uszkodzoną pamięć podręczną powłoki (TileDataLayer) lub konflikt ze sterownikiem karty graficznej podczas renderowania interfejsu.

Błąd Group Policy Drive Maps oznacza, że zasada grupy mapująca dyski sieciowe przy logowaniu nie mogła się wykonać — częsta przyczyna to niedostępny serwer plików lub błędne poświadczenia w konfiguracji GPO.

Błąd hal.dll (Hardware Abstraction Layer) uniemożliwia start systemu na najniższym poziomie — zwykle wskazuje na uszkodzony plik systemowy lub niezgodną konfigurację BCD wskazującą złą wersję jądra.

Błąd harmonogramu hibernacji dotyczy funkcji Fast Startup/Hybrid Boot — jeśli zaplanowany zapis stanu jądra do hiberfil.sys nie powiedzie się, kolejny start systemu odbywa się jako pełny rozruch zamiast szybkiego wznowienia.

„Hasło wygasło mimo zmiany” pojawia się, gdy nowe hasło nie zostało zreplikowane do wszystkich kontrolerów domeny lub gdy stacja robocza cache’uje starszy token uwierzytelniający — pomaga wylogowanie i ponowne logowanie po kilku minutach.

HRESULT 0x80070002 „brak komponentu” w kontekście instalacji funkcji Windows oznacza, że system nie znalazł pliku źródłowego wymaganego do zainstalowania danego składnika w magazynie WinSxS.

HRESULT 0x80070057 przy otwieraniu pliku oznacza nieprawidłowy parametr (E_INVALIDARG) przekazany do funkcji systemowej — często dotyczy uszkodzonej nazwy pliku lub niepoprawnej ścieżki zawierającej niedozwolone znaki.

Błąd identyfikacji sprzętu w Azure AD pojawia się, gdy urządzenie próbuje zarejestrować się w chmurowej usłudze tożsamości bez poprawnego certyfikatu TPM Attestation lub z uszkodzonym kluczem urządzenia.

Błąd identyfikatora profilu sieciowego w kluczu rejestru NetworkList oznacza uszkodzenie wpisu opisującego daną sieć (nazwę, kategorię) — usunięcie odpowiedniego podklucza Profiles wymusza jego ponowne utworzenie od zera.

Błąd identyfikatora sprzętowego (Hardware ID) pojawia się, gdy system nie może dopasować podłączonego urządzenia do żadnego znanego sterownika — Menedżer urządzeń pokazuje wtedy urządzenie jako „Nieznane”.

Błąd IKEv2 podczas łączenia VPN wskazuje na niepowodzenie negocjacji tunelu IPsec — częsta przyczyna to niezgodne certyfikaty, zablokowane porty UDP 500/4500 lub wygasły certyfikat serwera VPN.

Błąd importu profilu sieci z pliku XML pojawia się, gdy plik jest uszkodzony lub zawiera klucz sieciowy zaszyfrowany dla innego komputera — profile Wi-Fi eksportowane z opcją key=clear trzeba importować z zachowaniem tej samej opcji.

Problemy z wyszukiwaniem i indeksowaniem plików w Windows diagnozujemy sprawdzając usługę indeksowania oraz integralność jej bazy danych.

Błąd inicjalizacji biblioteki runtime (np. Visual C++ lub Java) pojawia się, gdy wymagane środowisko uruchomieniowe nie jest zainstalowane lub jego wersja jest niezgodna z aplikacją.

Błąd inicjalizacji klasy sterownika oznacza, że sterownik urządzenia nie mógł zarejestrować się poprawnie w jądrze systemu — zwykle wskazuje na uszkodzony plik .sys lub konflikt z inną wersją tego samego sterownika.

Błąd instalacji sterowników podczas instalacji aplikacji (np. drukarki wraz z oprogramowaniem) pojawia się, gdy pakiet sterownika nie jest podpisany cyfrowo lub jest niezgodny z aktualną wersją Windows.

Błąd instalacji terminala przez Microsoft Store zwykle wynika z uszkodzonej pamięci podręcznej Sklepu — pomaga jej wyczyszczenie poleceniem `wsreset` przed ponowną próbą instalacji.

Ogólny błąd instalacji z Microsoft Store obejmuje szeroki zakres kodów (0x80073CF9, 0x80070003 itd.) — narzędzie do rozwiązywania problemów ze Sklepem Windows w Ustawieniach automatyzuje najczęstsze naprawy.

Błąd instalacji zbiorczej aktualizacji (Cumulative Update) zwykle wskazuje na uszkodzenie magazynu komponentów WinSxS — naprawia to sekwencja poleceń `DISM /RestoreHealth` i `sfc /scannow`.

„Instalator jest uszkodzony” oznacza, że plik pakietu instalacyjnego (MSI/EXE) nie przeszedł weryfikacji integralności — zwykle wymaga ponownego pobrania instalatora ze źródła.

Błąd integracji Eksploratora z innym oprogramowaniem (np. klientem chmury) pojawia się, gdy rozszerzenie powłoki instalowane przez tę aplikację jest niekompatybilne z bieżącą wersją Eksploratora plików.

Błąd integracji menu kontekstowego z aplikacjami zwykle wskazuje na konflikt wielu rozszerzeń shell rejestrujących te same skróty klawiszowe lub pozycje menu, co spowalnia lub blokuje otwieranie menu prawym przyciskiem.

Błąd integracji ShellExperienceHost.exe dotyczy procesu odpowiedzialnego za wygląd menu Start i Centrum akcji — jego awaria zwykle wymaga ponownej rejestracji pakietu przez PowerShell.

Błąd integracji z Hyper-V pojawia się, gdy usługi integracyjne w maszynie wirtualnej są nieaktualne względem wersji hosta — powoduje to problemy ze schowkiem, zmianą rozdzielczości czy synchronizacją czasu.

Błąd integracji z powłoką systemową to szeroka kategoria obejmująca konflikty rozszerzeń shell — diagnozuje się je zwykle metodą czystego rozruchu (clean boot) i stopniowego włączania usług.

INTERNAL_POWER_ERROR (bugcheck 0xA0) sygnalizuje wewnętrzną niespójność podsystemu zarządzania energią jądra — częste przyczyny to niekompatybilny sterownik ACPI lub uszkodzona tablica zasilania w firmware.

Błędy językowe interfejsu (brakujące tłumaczenia, krzaki) zwykle wynikają z niepełnej instalacji pakietu Language Pack lub konfliktu wersji między systemem a nakładanym pakietem MUI.

Błąd Kernel-Power przy wybudzeniu (zdarzenie 507/508 w Podglądzie zdarzeń) wskazuje na niepowodzenie przywrócenia stanu jednego z urządzeń po wyjściu z uśpienia — dziennik zawiera identyfikator problematycznego sterownika.

„Klasa niezarejestrowana” po kliknięciu pulpitu oznacza brakujący lub uszkodzony wpis COM dla komponentu odpowiedzialnego za renderowanie pulpitu (np. po niepełnej deinstalacji programu do personalizacji).

Kod 10 w Menedżerze urządzeń („Urządzenie nie może się uruchomić”) to ogólny błąd zgłaszany przez sterownik, gdy system nie może zainicjować urządzenia — wymaga sprawdzenia zgodności sterownika z daną wersją Windows.

Kod 19 („Konfiguracja uszkodzona”) oznacza, że wpisy rejestru opisujące urządzenie są niespójne lub uszkodzone — zwykle naprawia to odinstalowanie urządzenia w Menedżerze urządzeń i ponowne wykrycie po restarcie.

Kod 28 („Brak sterownika”) to najprostszy z kodów błędów urządzeń — system rozpoznał sprzęt, ale nie ma zainstalowanego dla niego żadnego sterownika, poprawnego ani przybliżonego.

Kod 31 („Karta nie działa poprawnie”) to ogólny błąd wskazujący na niepowodzenie inicjalizacji urządzenia z przyczyny niesprecyzowanej przez sterownik — wymaga analizy dziennika zdarzeń dla szczegółów.

Kod 43 dla karty graficznej („zatrzymana z powodu zgłoszenia problemów”) oznacza, że system wykrył awarię sterownika (TDR — Timeout Detection and Recovery) i zresetował go, blokując dalsze korzystanie z GPU do restartu.

Ogólny kod 43 dla dowolnego urządzenia sygnalizuje, że system Windows zatrzymał je po wykryciu problemu zgłoszonego przez sam sterownik — przyczyna leży w firmware urządzenia lub niekompatybilnym sterowniku.

Błąd kodowania znaków w rejestrze pojawia się, gdy wartość zawiera bajty niezgodne z oczekiwanym kodowaniem UTF-16 — zwykle efekt ręcznej edycji rejestru narzędziem nieobsługującym poprawnie znaków Unicode.

Błąd kompilacji bez szczegółów to sytuacja, w której kompilator zwraca niezerowy kod wyjścia bez czytelnego komunikatu — wymaga włączenia trybu pełnego logowania (`/verbosity:diagnostic` w MSBuild) dla dalszej diagnozy.

Błąd kompilacji po migracji do nowszej wersji środowiska zwykle wynika z usuniętych lub przeniesionych interfejsów API między wersjami frameworka — wymaga aktualizacji kodu źródłowego zgodnie z listą zmian łamiących kompatybilność (breaking changes).

Błąd kompilacji shaderów w OpenGL pojawia się, gdy sterownik graficzny nie potrafi przetłumaczyć kodu GLSL na instrukcje GPU — zwykle wskazuje na przestarzały sterownik lub użycie funkcji nieobsługiwanej przez daną wersję OpenGL.

Błąd komunikacji aplikacji z kartą (np. graficzną lub dźwiękową) oznacza niepowodzenie wymiany danych między procesem a sterownikiem urządzenia — częsta przyczyna to zawieszony sterownik wymagający restartu usługi.

Błąd komunikacji z kartą elektroniczną (smart card) pojawia się, gdy czytnik nie może odczytać chipu karty — przyczyną bywają zabrudzone styki, uszkodzony czytnik lub nieaktualny sterownik Smart Card Service.

Błąd komunikacji z modułem TPM wskazuje na niepowodzenie zapytania do chipu zabezpieczeń — zwykle wynika z wyłączenia TPM w BIOS-ie, jego resetu właściciela lub konfliktu z inną operacją kryptograficzną w toku.

Błąd komunikacji zmiennej między użytkownikami dotyczy współdzielonych zmiennych środowiskowych w sesjach wieloużytkownikowych (np. RDS) — pojawia się, gdy dwie sesje próbują jednocześnie modyfikować tę samą wartość w rejestrze.

Błąd konfiguracji ACPI oznacza niespójność między ustawieniami systemowymi zarządzania energią a tym, co faktycznie eksponuje tablica ACPI firmware — zwykle widoczny jako niedostępne lub błędnie działające opcje w planach zasilania.

Błąd konfiguracji biometrii pojawia się, gdy czujnik odcisku palca lub kamera podczerwieni nie może zarejestrować nowych danych logowania — częsta przyczyna to wyłączona usługa Windows Biometric Service lub uszkodzony magazyn danych biometrycznych.

Błąd konfiguracji bramy domyślnej oznacza, że karta sieciowa ma przypisany nieprawidłowy lub nieosiągalny adres routera — system nie może wtedy kierować ruchu poza sieć lokalną mimo działającego połączenia lokalnego.

Błąd konfiguracji Cortany pojawia się, gdy usługa asystenta głosowego nie może zainicjować mikrofonu lub połączenia z serwerami Microsoft — w nowszych wersjach Windows funkcja jest już w dużej mierze wycofana z powłoki systemowej.

Błąd konfiguracji folderu domowego (Home Folder) w środowisku domenowym oznacza, że ścieżka UNC przypisana profilowi użytkownika jest niedostępna lub konto nie ma do niej uprawnień zapisu.

Błąd konfiguracji proxy pojawia się, gdy system lub przeglądarka próbuje kierować ruch przez serwer pośredniczący, który jest nieosiągalny lub błędnie wpisany w ustawieniach sieciowych.

Błąd konfiguracji Windows Hello oznacza niepowodzenie zapisu danych biometrycznych lub PIN-u powiązanego z TPM — zwykle wymaga usunięcia istniejącej konfiguracji logowania w Ustawieniach i skonfigurowania jej od nowa.

Windows odrzuca połączenie przy konfiguracji WPA z szyfrowaniem AES w routerze, gdy karta sieciowa lub jej sterownik nie wspiera tej kombinacji trybu bezpieczeństwa — pomaga aktualizacja sterownika Wi-Fi lub zmiana ustawień routera na WPA2-PSK.

Błąd kontrolera ACPI to ogólny komunikat sygnalizujący niepowodzenie inicjalizacji sterownika zarządzającego zdarzeniami sprzętowymi opisanymi w tablicach ACPI — pomaga aktualizacja BIOS-u lub sterowników chipsetu.

Błąd konwersji PDF do druku pojawia się, gdy sterownik drukarki lub silnik renderujący PDF nie obsługuje określonych elementów dokumentu (np. osadzonych czcionek lub warstw) — zwykle pomaga wydruk przez inną przeglądarkę PDF.

Błąd kopiowania do folderu systemowego wynika z ochrony zasobów Windows (WRP), która blokuje bezpośredni zapis do katalogów takich jak System32 nawet dla konta administratora bez jawnego przejęcia własności.

Błąd kopiowania dużych plików na dysk sieciowy zwykle wskazuje na przekroczenie limitu czasu sesji SMB przy wolnym łączu — pomaga zwiększenie wartości timeoutu w rejestrze klienta SMB lub przejście na łącze przewodowe.

Ten sam problem przy kopiowaniu na NAS zwykle wynika z ograniczeń systemu plików urządzenia (np. FAT32 z limitem 4 GB na plik) lub niestabilnego połączenia Wi-Fi w trakcie długiego transferu.

Błąd kopiowania dużych plików przez SMB może wynikać z wyłączonego podpisywania SMB po jednej ze stron lub z niekompatybilnej wersji protokołu — starsze urządzenia NAS bywają ograniczone do wolniejszego SMB1.

Ten sam problem opisany ogólnie jako „przez udział” wskazuje na identyczną przyczynę na poziomie protokołu — warto sprawdzić dziennik zdarzeń SMB Client dla dokładnego kodu błędu przerwania transferu.

Błąd kopiowania plików instalacyjnych zwykle oznacza uszkodzony nośnik źródłowy (ISO, USB) — weryfikacja sumy kontrolnej pobranego obrazu pozwala odróżnić uszkodzenie pobierania od problemu z nośnikiem docelowym.

Błąd kopiowania pliku z komunikatem CRC error oznacza, że dane odczytane z nośnika źródłowego nie przeszły weryfikacji sumy kontrolnej — wskazuje na fizyczne uszkodzenie sektorów dysku źródłowego.

Ogólny „błąd krytyczny” to komunikat nadrzędny zgłaszany przez aplikację lub system, gdy dalsza praca nie jest możliwa bez utraty stabilności — szczegóły przyczyny znajdują się zwykle w towarzyszącym mu kodzie lub dzienniku zdarzeń.

Sytuacja, w której menu Start i Cortana przestają działać jednocześnie, zwykle wskazuje na uszkodzenie wspólnego pakietu powłoki (ShellExperienceHost lub StartMenuExperienceHost) — naprawia to ponowna rejestracja pakietów AppX przez PowerShell.

Błąd krytyczny systemu to najwyższa kategoria awarii uniemożliwiająca dalszą pracę Windows — zwykle towarzyszy mu niebieski ekran (BSOD) z konkretnym kodem bugcheck wskazującym rzeczywistą przyczynę.

Problemy z aktywacją systemu Windows diagnozujemy sprawdzając status licencji — pomagamy ustalić przyczynę błędu, nie oferujemy jednak samych kluczy licencyjnych.

Błąd linkera wskazujący brak biblioteki runtime pojawia się podczas kompilacji, gdy proces łączenia (linkowania) nie może odnaleźć pliku .lib lub .dll wymaganego przez wybrane środowisko uruchomieniowe (np. MSVC Redistributable).

Błąd listy dopuszczonych aplikacji (AppLocker/Windows Defender Application Control) pojawia się, gdy polityka bezpieczeństwa blokuje uruchomienie programu niewymienionego na białej liście — wymaga edycji reguł przez administratora.

Błąd LLMNR (Link-Local Multicast Name Resolution) oznacza niepowodzenie rozpoznawania nazw komputerów w sieci lokalnej bez serwera DNS — zwykle wynika z wyłączenia tej funkcji przez politykę bezpieczeństwa (LLMNR bywa celowo blokowany ze względu na podatność na ataki spoofing).

Błąd LoadLibrary w aplikacji systemowej oznacza niepowodzenie funkcji API ładującej bibliotekę DLL do przestrzeni adresowej procesu — przyczyną bywa brakujący plik, niezgodna architektura lub brak uprawnień do jego odczytu.

Błąd logowania z powodu błędnych danych użytkownika to najczęstszy powód nieudanego logowania — dotyczy literówki w loginie/haśle, klawiatury z inną konfiguracją (np. Caps Lock) lub przełączonego układu klawiatury.

Błąd logowania do domeny oznacza, że stacja robocza nie mogła skontaktować się z kontrolerem domeny w celu weryfikacji poświadczeń — przyczyną bywa niedostępny DNS domeny, wyłączony kontroler lub utrata zaufania konta komputera.

Ogólny błąd logowania do konta obejmuje szeroki zakres przyczyn (błędne hasło, zablokowane konto, uszkodzony profil) — kod towarzyszący komunikatowi zwykle precyzuje dokładny powód niepowodzenia.

Błąd logowania do konta licencyjnego (np. Adobe, Autodesk) pojawia się, gdy serwer aktywacji nie może zweryfikować subskrypcji — częsta przyczyna to wygasła licencja lub przekroczony limit jednoczesnych urządzeń.

Błąd logowania do konta Microsoft zwykle wynika z rozjazdu synchronizacji tokenu uwierzytelniającego między urządzeniem a serwerem — pomaga wylogowanie konta w Ustawieniach i ponowne zalogowanie z aktualnym hasłem.

Błąd logowania do konta szkolnego lub służbowego (Azure AD) oznacza niepowodzenie uwierzytelnienia w organizacyjnej usłudze tożsamości — częsta przyczyna to zasady dostępu warunkowego blokujące logowanie z danego urządzenia lub lokalizacji.

Błąd logowania do profilu powiązanego z kontem Microsoft wskazuje na niespójność między lokalnym profilem a chmurowymi danymi konta — zwykle rozwiązuje to przełączenie na konto lokalne i ponowne powiązanie od nowa.

Błąd logowania do serwera FTP oznacza odrzucenie poświadczeń przez usługę FTP — przyczyną bywa nieprawidłowy tryb transmisji (aktywny/pasywny) blokowany przez firewall lub przekroczony limit jednoczesnych połączeń.

Błąd logowania do sieci RADIUS pojawia się, gdy serwer uwierzytelniania (np. dla Wi-Fi WPA2-Enterprise) odrzuca żądanie — częsta przyczyna to niezgodny certyfikat lub błędnie skonfigurowany klient RADIUS na routerze.

Błąd logowania kartą chipową (smart card) oznacza, że system nie może zweryfikować certyfikatu zapisanego na karcie — przyczyną bywa wygasły certyfikat, uszkodzony czytnik lub brak połączenia z serwerem CA.

Błąd logowania po automatycznym wybudzeniu pojawia się, gdy system budzi się z uśpienia zaplanowanym zdarzeniem (np. Wake Timer), a ekran logowania nie inicjalizuje się poprawnie — częsty przy sterownikach graficznych z problemami przy wznowieniu.

Błąd logowania po zmianie wartości Shell w rejestrze (klucz Winlogon\Shell) oznacza, że system próbuje uruchomić jako powłokę plik, który nie istnieje lub nie jest poprawną aplikacją — skutkuje to czarnym ekranem zamiast pulpitu.

Błąd lokalizacji sieci w rejestrze dotyczy uszkodzonego wpisu kategorii sieci (Publiczna/Prywatna/Domenowa) w kluczu NetworkList — system może wtedy błędnie stosować profil zapory niezgodny z rzeczywistym typem sieci.

Błąd ładowania .NET Runtime oznacza, że aplikacja nie znalazła zgodnej wersji środowiska uruchomieniowego .NET — instalator zwykle sam wskazuje link do pobrania brakującej wersji.

Błąd ładowania biblioteki sterownika to ogólny komunikat zgłaszany, gdy plik .sys nie mógł zostać wczytany przez jądro — przyczyną bywa niezgodny podpis cyfrowy lub uszkodzenie pliku sterownika.

Błąd ładowania biblioteki systemowej dotyczy podstawowych plików DLL Windows i zwykle wskazuje na poważne uszkodzenie instalacji — pierwszym krokiem naprawy jest uruchomienie `sfc /scannow`.

Błąd ładowania biblioteki w wersji Windows N pojawia się, ponieważ ta edycja nie zawiera domyślnie komponentów Media Feature Pack — aplikacje odwołujące się do bibliotek multimedialnych wymagają jego ręcznej instalacji.

Błąd ładowania kernela na etapie rozruchu oznacza, że plik ntoskrnl.exe jest uszkodzony, brakujący lub wskazywany przez błędny wpis w konfiguracji rozruchu (BCD) — naprawia to `bootrec /rebuildbcd` z nośnika instalacyjnego.

Błąd ładowania modułu w PowerShell oznacza, że wskazany moduł nie jest zainstalowany w żadnej ze ścieżek $env:PSModulePath — rozwiązuje to instalacja modułu poleceniem `Install-Module` z odpowiedniego repozytorium.

Ogólny błąd ładowania pliku .dll obejmuje sytuacje, gdy biblioteka istnieje, ale jej format, architektura lub zależności nie pozwalają na poprawne wczytanie jej przez proces wywołujący.

Błąd ładowania profilu po wznowieniu z uśpienia wskazuje, że system nie mógł ponownie zamontować zasobów profilu (np. zaszyfrowanego dysku lub folderu sieciowego) po powrocie z niskiego poboru mocy.

Błąd ładowania profilu tymczasowego pojawia się, gdy Windows nie może uzyskać dostępu do właściwego profilu użytkownika i tworzy tymczasowy — zmiany wprowadzone w takiej sesji nie są zapisywane po wylogowaniu.