Solidigm P5316

Solidigm P5316 to dysk SSD klasy serwerowej tej marki, wykorzystujący pamięć QLC dla maksymalnej pojemności.

Solidigm D5-P5316 jako nośnik danych klasy centrum danych

Solidigm D5-P5316, często skracany do nazwy Solidigm P5316, to serwerowy dysk SSD przeznaczony do przechowywania dużych zbiorów danych przy przewadze operacji odczytu. Model ten był wcześniej oferowany jako Intel SSD D5-P5316. Należy do serii D5 i wykorzystuje pamięć 3D NAND QLC o 144 warstwach. Technologia QLC zapisuje cztery bity w jednej komórce pamięci, co pozwala uzyskać dużą pojemność przy mniejszej liczbie układów niż w przypadku konstrukcji o niższej liczbie bitów na komórkę.

D5-P5316 występuje w pojemnościach 15,36 TB oraz 30,72 TB. Są to wartości pojemności nominalnej podawane przez producenta; po sformatowaniu i utworzeniu systemu plików dostępna przestrzeń jest mniejsza. Dysk został zaprojektowany z myślą o tak zwanym ciepłym magazynie danych, czyli danych używanych regularnie, ale niewymagających charakterystyki nośnika przeznaczonego do bardzo intensywnego zapisu. Przykładami takich zastosowań są repozytoria dużych plików, pamięci podręczne, materiały multimedialne, dane analityczne oraz część zasobów obsługiwanych przez serwery treści.

Interfejs PCIe 4.0 x4 i formaty mechaniczne P5316

Solidigm D5-P5316 komunikuje się przez interfejs PCI Express 4.0 wykorzystujący cztery linie, czyli PCIe 4.0 x4. Do obsługi poleceń używa protokołu NVMe 1.3c. Oznacza to, że nie jest to dysk SATA ani SAS i nie można go podłączyć do typowego portu SATA za pomocą zwykłej przejściówki. Serwer lub karta rozszerzeń muszą udostępniać odpowiednie połączenie PCIe oraz obsługę urządzeń NVMe.

Ten model jest oferowany w formacie U.2 15 mm oraz E1.L. U.2 15 mm ma postać 2,5-calowego nośnika przeznaczonego do zatoki serwerowej z odpowiednim okablowaniem lub backplane'em. E1.L jest długim formatem przeznaczonym do gęstych obudów serwerowych; według materiałów producenta wariant ten pozwala umieścić do 1 PB pojemności w przestrzeni 1U przy zastosowaniu odpowiedniej liczby dysków. Obecność złącza lub podobny wygląd obudowy nie wystarcza do identyfikacji interfejsu, dlatego przed montażem trzeba sprawdzić dokładny wariant, numer części, typ zatoki i zgodność serwera.

Wydajność, opóźnienia i trwałość zapisu

Dla operacji sekwencyjnych wykonywanych blokami 128 KiB producent podaje do 7000 MB/s odczytu i do 3600 MB/s zapisu. W testach losowego odczytu bloków 4 KiB wartość maksymalna sięga 800 000 IOPS, natomiast dla losowego zapisu bloków 64 KiB podawane jest do 510 MB/s. Są to wyniki laboratoryjne uzależnione między innymi od głębokości kolejki, rozmiaru operacji, konfiguracji PCIe, temperatury i obciążenia pozostałych elementów serwera. Nie należy traktować ich jako stałej prędkości osiąganej w każdym komputerze.

P5316 jest konstrukcją odczytową, a nie nośnikiem przeznaczonym do ciągłego, ciężkiego zapisu. Karta produktu określa trwałość na 0,41 DWPD przy obciążeniu składającym się ze stuprocentowego losowego zapisu blokami 64 KiB. DWPD oznacza liczbę pełnych zapisów całej pojemności dysku w ciągu doby przez okres objęty specyfikacją. Dla wariantu 30,72 TB producent podaje również 22,93 PB zapisów dla obciążenia losowego 64 KiB oraz 104,55 PB dla zapisu sekwencyjnego 64 KiB. Te wartości nie są zamienne: zapis losowy i sekwencyjny powodują inne obciążenie pamięci oraz kontrolera.

Sprawdzenie P5316 przed montażem i eksploatacją

Diagnostykę należy rozpocząć od odczytania identyfikatora urządzenia, numeru seryjnego, firmware'u, pojemności oraz liczników SMART i NVMe. Trzeba potwierdzić, że system rozpoznaje dysk jako urządzenie PCIe NVMe, a nie jako nośnik SATA podłączony przez niezgodny kontroler. Warto sprawdzić temperaturę, liczbę błędów mediów, stan dostępnej przestrzeni zapasowej, zużycie oraz historię nieprawidłowych wyłączeń. Sam fakt pojawienia się dysku w BIOS-ie nie potwierdza poprawnej pracy pod obciążeniem.

Przy wymianie lub rozbudowie serwera należy zweryfikować obsługę formatu U.2 albo E1.L, dostępność czterech linii PCIe 4.0, wymagania dotyczące chłodzenia oraz zgodność firmware'u z platformą. W komputerze biurowym lub laptopie ten nośnik zwykle nie jest bezpośrednim zamiennikiem dysku M.2 2280, ponieważ różnią się format, zasilanie, złącze i sposób montażu. Jeżeli P5316 zgłasza błędy, spadki wydajności albo problemy z wykrywaniem, test powinien obejmować także backplane, przewód PCIe, kartę HBA lub adapter oraz zasilanie zatoki, a nie tylko sam dysk.