SQL Server Setup – Upgrade

Setup w trybie Upgrade aktualizuje istniejącą instancję do nowszej wersji z zachowaniem baz i konfiguracji.

Na czym polega tryb Upgrade w SQL Server Setup

Tryb Upgrade programu SQL Server Setup służy do wykonania uaktualnienia istniejącej instancji SQL Server do nowszej wersji tego samego silnika. Instalator rozpoznaje zainstalowane składniki, instancję oraz konfigurację usług, a następnie zastępuje pliki programu nowszym wydaniem. Bazy danych pozostają przypisane do tej instancji i po zakończeniu operacji powinny być dostępne bez tworzenia ich od początku. Dotyczy to zarówno systemowych baz SQL Server, takich jak master, model, msdb i tempdb, jak i baz użytkownika podłączonych do aktualizowanej instancji.

Uaktualnienie instancji nie jest tym samym co instalacja drugiej, równoległej instancji. W przypadku upgrade zmienia się istniejące środowisko, dlatego znaczenie mają nazwa instancji, używane porty, konta usług, lokalizacje plików baz danych, harmonogramy SQL Server Agent oraz ustawienia zabezpieczeń. Po zmianie wersji silnika baza może nadal działać z dotychczasowym poziomem zgodności, określanym właściwością compatibility_level. Pozwala to oddzielić zmianę wersji serwera od późniejszego dostosowania zachowania zapytań do nowszego poziomu zgodności.

Warunki techniczne przed rozpoczęciem aktualizacji

Przed uruchomieniem SQL Server Setup należy sprawdzić, czy dana wersja docelowa obsługuje bezpośrednią ścieżkę aktualizacji z używanej wersji źródłowej. Możliwość upgrade zależy także od edycji produktu, architektury instalacji, zainstalowanych funkcji oraz systemu operacyjnego. Instalator wykonuje własne reguły sprawdzające, ale ich pomyślne przejście nie zastępuje analizy aplikacji korzystających z baz. Szczególnej kontroli wymagają sterowniki klienta, dostawcy OLE DB i ODBC, połączenia używające nazwy instancji oraz programy zależne od konkretnego zachowania optymalizatora.

Przed zmianą należy wykonać i przetestować kopie zapasowe wszystkich baz użytkownika oraz baz systemowych, a także zapisać konfigurację instancji. W praktyce warto zinwentaryzować loginy, role serwerowe, uprawnienia, poświadczenia, konfigurację Database Mail, zadania SQL Server Agent, alerty, operatorów, linked servers, endpointy i klucze szyfrowania używane przez funkcje SQL Server. Dla każdej bazy trzeba zweryfikować stan odzyskiwania, dostępne miejsce na woluminach oraz możliwość odtworzenia kopii na osobnym środowisku testowym. Jeżeli instancja obsługuje aplikację produkcyjną, należy zaplanować okno serwisowe, ponieważ usługi SQL Server są zatrzymywane lub restartowane podczas wymiany składników.

Przebieg działania instalatora i kontrola po upgrade

W graficznym instalatorze wybiera się funkcję aktualizacji istniejącej instancji, a następnie wskazuje instancję przeznaczoną do upgrade. W instalacji nieinteraktywnej odpowiednia akcja programu Setup jest określana parametrem /ACTION=Upgrade; pozostałe parametry muszą odpowiadać składni oraz wymaganiom konkretnego wydania SQL Server. Instalator sprawdza reguły konfiguracji, gotowość systemu, zależności składników i dostępne miejsce, po czym aktualizuje wybrane funkcje. Nie powinno się ręcznie usuwać katalogów instancji ani odłączać plików baz przed rozpoczęciem operacji, ponieważ może to uniemożliwić poprawne rozpoznanie istniejącej instalacji.

Po zakończeniu należy potwierdzić uruchomienie usług Database Engine i, jeżeli są używane, SQL Server Agent, Browser, Analysis Services, Integration Services lub Reporting Services. Weryfikacja powinna obejmować połączenie lokalne i zdalne, logowanie kont administracyjnych, dostęp aplikacji, stan baz w widoku sys.databases, zadania agenta, harmonogramy kopii zapasowych oraz wpisy w pliku Summary.txt i szczegółowych logach Setup. Warto sprawdzić także dziennik błędów SQL Server, historię agenta i systemowy Podgląd zdarzeń. Sama informacja o zakończeniu instalatora nie dowodzi, że wszystkie aplikacje odzyskały prawidłową komunikację z silnikiem.

Skutki dla baz, aplikacji i dalszej diagnostyki

Po upgrade SQL Server może automatycznie wykonać wewnętrzne zmiany wymagane przez nowszy silnik. Należy obserwować czas pierwszego uruchomienia, komunikaty dotyczące aktualizacji baz systemowych oraz ewentualne błędy podczas otwierania baz użytkownika. Jeżeli baza pozostaje w stanie RECOVERY_PENDING, SUSPECT albo OFFLINE, nie należy rozpoczynać przypadkowych napraw bez ustalenia przyczyny. Najpierw trzeba sprawdzić log błędów, dostęp do plików MDF i LDF, uprawnienia konta usługi oraz wolne miejsce. Przy problemach z wydajnością pomocne jest porównanie planów zapytań, statystyk i obciążenia sprzed oraz po aktualizacji.

W przypadku komputera używanego jako lokalny serwer aplikacji technik może zweryfikować działanie instancji, usług systemu Windows, konfiguracji zapory, klienta SQL Server i lokalnych plików baz danych. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC oraz ich podzespołów, natomiast sama procedura SQL Server Setup – Upgrade wymaga dodatkowo zachowania zasad właściwych dla instalacji silnika bazodanowego. Jeżeli aktualizacja zakończyła się błędem, najważniejsze są dokładny numer komunikatu, fragment logu Setup, wersja źródłowa i docelowa, nazwa instancji oraz lista składników wybranych do aktualizacji. Te informacje pozwalają odróżnić problem instalatora od błędu usługi, uprawnień, sieci albo aplikacji klienckiej.