Styl niestandardowy

Styl niestandardowy to formatowanie zdefiniowane samodzielnie przez użytkownika, poza gotowymi wzorcami.

Definicja i budowa stylu niestandardowego

Styl niestandardowy to zapisany przez użytkownika zestaw właściwości formatowania, który nie pochodzi z domyślnej galerii programu. W edytorze tekstu taki zestaw może określać między innymi krój i rozmiar czcionki, jej kolor, pogrubienie, kursywę, odstępy między wierszami, odstępy przed i po akapicie, wcięcia, wyrównanie oraz sposób numerowania. Po zapisaniu styl otrzymuje własną nazwę i może być wielokrotnie stosowany do zaznaczonych fragmentów dokumentu.

W wielu programach styl jest przypisany do określonego typu elementu, na przykład znaku, akapitu, tabeli albo listy. Styl znakowy zmienia wygląd wybranych znaków, natomiast styl akapitowy obejmuje właściwości całego akapitu. Program może również pozwalać na utworzenie stylu opartego na innym stylu. W takim przypadku część parametrów jest dziedziczona, a zmiana właściwości stylu nadrzędnego może wpłynąć na elementy korzystające ze stylu zależnego.

Różnica między stylem a formatowaniem bezpośrednim

Formatowanie bezpośrednie jest zmianą zastosowaną ręcznie do konkretnego fragmentu tekstu lub pojedynczego elementu dokumentu. Przykładem jest zaznaczenie jednego akapitu i ustawienie dla niego czcionki Arial o rozmiarze 11 punktów bez zapisywania tych ustawień jako osobnego wzorca. Taka zmiana może być przydatna jednorazowo, ale przy większym dokumencie utrudnia zachowanie jednolitego wyglądu, ponieważ identyczne parametry trzeba powtarzać w wielu miejscach.

Styl niestandardowy centralizuje te ustawienia. Jeżeli użytkownik zmieni definicję stylu, program może zaktualizować wszystkie akapity, nagłówki lub inne elementy, do których ten styl został przypisany. Dzięki temu można na przykład zmienić odstęp pod wszystkimi nagłówkami bez ręcznego przeglądania całego dokumentu. Należy jednak pamiętać, że wcześniejsze formatowanie bezpośrednie może mieć pierwszeństwo przed właściwościami stylu. W efekcie dwa elementy oznaczone tym samym stylem mogą wyglądać różnie, jeśli jeden z nich ma dodatkowe ręczne modyfikacje.

Style niestandardowe w dokumentach i interfejsach programów

W dokumentach tekstowych style niestandardowe służą do rozdzielenia treści od jej prezentacji. Użytkownik może zdefiniować osobny styl dla tytułu, nagłówków kolejnych poziomów, zwykłego tekstu, podpisów pod ilustracjami, cytatów i przypisów. Jeżeli program obsługuje konspekt dokumentu, poprawne użycie stylów nagłówkowych pozwala automatycznie zbudować spis treści oraz panel nawigacyjny. Zmiana kolejności nagłówków nie wymaga wtedy ręcznego poprawiania numeracji stron w spisie, ponieważ jest on generowany na podstawie struktury dokumentu.

Podobna idea występuje w arkuszach kalkulacyjnych, aplikacjach do tworzenia prezentacji i narzędziach do projektowania interfejsu. Styl komórki może obejmować format liczbowy, obramowanie, kolor tła i wyrównanie. W prezentacji styl elementu może określać rozmiar tekstu, położenie oraz schemat kolorów. W aplikacjach internetowych rolę zbliżoną do stylu pełnią reguły CSS, jednak konkretny mechanizm zależy od używanego programu. Przeniesienie dokumentu między aplikacjami może zmienić wygląd stylu, gdy program docelowy nie obsługuje wszystkich zapisanych właściwości.

Tworzenie, przenoszenie i naprawa własnych stylów

Tworzenie stylu zwykle polega na otwarciu panelu stylów, wybraniu polecenia dodania nowego stylu, nadaniu mu nazwy i ustawieniu parametrów formatowania. Warto używać nazw opisujących przeznaczenie, takich jak „Nagłówek raportu”, „Opis ilustracji” albo „Ważna uwaga”, zamiast nazw przypadkowych. Przydatne jest także określenie stylu bazowego, typu elementu oraz zachowania po naciśnięciu klawisza Enter. W dokumentach wielopoziomowych należy osobno sprawdzić powiązanie nagłówków z numeracją i generowaniem spisu treści.

Podczas kopiowania dokumentu na inny komputer definicja stylu może zostać zapisana w samym pliku, w szablonie albo w profilu użytkownika programu. Jeżeli odbiorca nie ma użytego kroju pisma, aplikacja zastąpi go innym fontem, co może zmienić szerokość wierszy i podział stron. Problemy mogą również wynikać z konfliktu nazw stylów, niezgodnego formatu pliku lub włączonego formatowania bezpośredniego. Przy naprawie dokumentu warto sprawdzić panel stylów, usunąć niezamierzone ręczne właściwości, ponownie zastosować właściwy styl i zapisać kopię w formacie obsługującym używane elementy. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC oraz podzespołów i może pomóc także w konfiguracji popularnego oprogramowania użytkowego.