Testowanie przywracania

Testowanie przywracania potwierdza, że procedura odtwarzania bazy działa zgodnie z założeniami RPO i RTO.

Cel testu przywracania danych

Testowanie przywracania polega na praktycznym sprawdzeniu, czy z kopii zapasowej można odtworzyć wymagane dane, konfigurację albo cały działający system. Sam fakt zakończenia tworzenia kopii bez komunikatu o błędzie nie potwierdza jej użyteczności. Dopiero odtworzenie plików lub uruchomienie systemu z wykorzystaniem zapisanej kopii pokazuje, czy dane są kompletne, czy nośnik jest odczytywalny i czy procedura może zostać wykonana w warunkach awarii.

Przed próbą należy określić zakres odtwarzania. Może on obejmować pojedynczy dokument, katalog użytkownika, profil aplikacji, partycję systemową albo pełne środowisko robocze. W przypadku bazy danych test powinien uwzględniać nie tylko sam plik kopii, lecz także możliwość uruchomienia odtworzonej bazy, sprawdzenia jej spójności oraz wykonania podstawowych operacji odczytu i zapisu. Wynik testu powinien wskazywać, jakie elementy odzyskano, z którego punktu kopii korzystano i jakie ograniczenia wystąpiły.

RPO i wybór właściwego punktu odtworzenia

RPO, czyli Recovery Point Objective, określa maksymalną akceptowalną utratę danych wyrażoną jako okres czasu. Jeżeli kopie są wykonywane co godzinę, a awaria nastąpiła krótko przed kolejnym zadaniem, odtworzenie może pozostawić dane z ostatniej zakończonej kopii. Test powinien więc sprawdzić, czy rzeczywista częstotliwość wykonywania kopii odpowiada wymaganiu oraz czy można jednoznacznie ustalić, jakie zmiany zostały uwzględnione w wybranym punkcie.

Podczas próby warto wykorzystać kilka rodzajów kopii, jeśli procedura ich używa: pełną kopię bazową, kopie przyrostowe lub różnicowe oraz ewentualne dzienniki zmian. Należy potwierdzić kolejność ich zastosowania, zgodność identyfikatorów kopii i obecność wszystkich zależności potrzebnych do odtworzenia. Błąd w jednym elemencie łańcucha może uniemożliwić odzyskanie późniejszych danych, nawet gdy poszczególne pliki kopii są widoczne na nośniku.

Przebieg odtwarzania i pomiar RTO

RTO, czyli Recovery Time Objective, określa czas, w którym system lub usługa powinna zostać przywrócona do działania. Pomiar powinien rozpoczynać się od momentu rozpoczęcia procedury zgodnie z przyjętym scenariuszem, a kończyć po uzyskaniu uzgodnionego stanu operacyjnego. Samo skopiowanie plików nie zawsze oznacza zakończenie odtwarzania. Trzeba również uwzględnić uruchomienie systemu lub aplikacji, podłączenie wymaganych zasobów, odtworzenie ustawień i sprawdzenie dostępu do danych.

Test najlepiej wykonywać w odseparowanym środowisku albo na dodatkowym nośniku, aby nie nadpisać danych produkcyjnych. Po przywróceniu należy porównać liczbę i rozmiary plików, otworzyć reprezentatywne dokumenty, sprawdzić daty modyfikacji oraz zweryfikować działanie aplikacji korzystających z odtworzonych danych. Dla obrazu systemu warto sprawdzić start komputera, dostępność sterowników, logowanie użytkownika i uruchomienie podstawowych programów. Dla danych aplikacyjnych należy potwierdzić, że program rozpoznaje odtworzoną strukturę i nie zgłasza błędów integralności.

Dokumentacja testu powinna zawierać datę, użyty punkt kopii, źródłowy i docelowy nośnik, czas wykonania poszczególnych etapów oraz rezultat kontroli. Jeżeli przywrócenie nie mieści się w założonym RTO albo brakuje danych wymaganych przez RPO, trzeba wskazać konkretną przyczynę: uszkodzony nośnik, niepełny łańcuch kopii, brak klucza szyfrującego, niezgodność wersji programu lub zbyt wolny proces odczytu.

Wnioski dla użytkownika i serwisu komputerowego

Pozytywny wynik testu oznacza, że określona kopia i opisana procedura pozwoliły odtworzyć uzgodniony zakres danych w wymaganym czasie. Nie oznacza to jednak, że każda przyszła kopia będzie poprawna. Testy należy powtarzać po zmianie programu do wykonywania kopii, wymianie dysku, zmianie układu partycji, aktualizacji systemu lub modyfikacji sposobu przechowywania danych. Warto także kontrolować, czy kopie nie są stale przechowywane na tym samym fizycznym urządzeniu co dane źródłowe, ponieważ awaria tego urządzenia może pozbawić użytkownika obu zbiorów.

W komputerze domowym lub biurowym test przywracania może obejmować odzyskanie dokumentów, zdjęć, poczty zapisanej lokalnie, ustawień programu oraz uruchomienie systemu z kopii obrazu. Jeżeli komputer nie odczytuje nośnika, kopia zgłasza błędy albo po odtworzeniu aplikacje nie widzą danych, potrzebna jest diagnostyka nośnika, systemu plików i konfiguracji programu wykonującego kopię. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC oraz ich podzespołów, w tym sprawdzaniem nośników i przygotowaniem sprzętu do bezpiecznej próby odzyskania danych.