Tworzenie widoku poleceniem CREATE VIEW definiuje zapisane zapytanie prezentowane jako wirtualna tabela.
Na czym polega utworzenie widoku w bazie danych
Widok jest nazwanym obiektem bazy danych, którego definicja zawiera zapytanie SQL. Po utworzeniu widoku użytkownik może odwoływać się do niego podobnie jak do tabeli, używając jego nazwy w instrukcjach SELECT. Widok nie musi przechowywać własnych kopii wszystkich zwracanych danych. W typowym przypadku przechowywana jest przede wszystkim definicja zapytania, a wynik jest wyznaczany podczas odczytu na podstawie aktualnego stanu tabel źródłowych.
Do utworzenia widoku służy polecenie CREATE VIEW. Ogólna postać instrukcji wygląda następująco: CREATE VIEW nazwa_widoku AS SELECT ...;. Część po słowie AS określa kolumny, tabele, warunki i ewentualne operacje używane do wyznaczenia wyniku. Przykładowo widok może prezentować tylko wybrane kolumny tabeli pracownicy albo łączyć dane z tabel klientów i zamówień. Po zapisaniu definicji zapytanie można wykorzystywać w raportach, aplikacjach i narzędziach administracyjnych bez powtarzania całej konstrukcji.
Definicja kolumn i źródeł danych
Widok może otrzymać własne nazwy kolumn, podane po nazwie obiektu w nawiasach, na przykład CREATE VIEW aktywne_zamowienia (numer, klient, data_zamowienia) AS SELECT ...;. Liczba nazw kolumn musi odpowiadać liczbie wyrażeń zwracanych przez zapytanie. Jeżeli nazwy nie zostaną podane, silnik bazy zwykle wykorzystuje nazwy kolumn lub aliasy wynikające z zapytania SELECT. Stosowanie jednoznacznych aliasów jest istotne szczególnie wtedy, gdy widok zawiera kolumny o tej samej nazwie pochodzące z kilku tabel.
W definicji widoku można używać tabel bazowych, innych widoków oraz relacji wynikających z instrukcji JOIN. Zapytanie może zawierać filtrowanie przez WHERE, obliczenia, aliasy, agregaty i grupowanie, o ile pozwala na to konkretny silnik oraz sposób późniejszego użycia widoku. Przykład CREATE VIEW produkty_dostepne AS SELECT id, nazwa, cena FROM produkty WHERE stan_magazynowy > 0; tworzy logiczny zestaw zawierający produkty spełniające warunek. Gdy stan magazynowy zmieni się w tabeli produkty, kolejne odczytanie widoku może zwrócić inny wynik, ponieważ widok odzwierciedla dane źródłowe.
Odczyt, modyfikacja i ograniczenia widoku
Po utworzeniu widok można odczytywać instrukcją SELECT, tak jak tabelę, na przykład SELECT * FROM produkty_dostepne;. Możliwe jest także dodanie kolejnego warunku w zapytaniu korzystającym z widoku. Uprawnienia do widoku mogą być nadawane niezależnie od uprawnień do tabel źródłowych, zależnie od reguł danego systemu bazodanowego. Dzięki temu aplikacja może otrzymywać tylko określony zestaw kolumn i wierszy, a szczegóły struktury tabel pozostają poza jej zapytaniami.
Nie każdy widok jest modyfikowalny. Prosty widok oparty na jednej tabeli i bez obliczeń może w niektórych silnikach pozwalać na INSERT, UPDATE lub DELETE, ale widok zawierający agregowanie, GROUP BY, DISTINCT, połączenia wielu tabel albo wyrażenia wyliczane może być tylko do odczytu lub wymagać dodatkowego mechanizmu aktualizującego. Reguły są zależne od używanego silnika SQL, dlatego przed zaprojektowaniem operacji zapisu trzeba sprawdzić jego dokumentację. Zmiana tabeli bazowej może również wymagać aktualizacji definicji widoku, zwłaszcza gdy usunięto kolumnę wykorzystywaną przez zapytanie.
Do zmiany istniejącego widoku stosuje się polecenie dostępne w danym silniku, często w postaci CREATE OR REPLACE VIEW albo osobnej instrukcji modyfikującej definicję. Usunięcie obiektu wykonuje się poleceniem DROP VIEW. Przed usunięciem należy sprawdzić zależności, ponieważ inne widoki, procedury, raporty lub aplikacje mogą odwoływać się do jego nazwy. Sam widok nie jest automatycznie indeksem i nie gwarantuje przyspieszenia zapytania. Wydajność zależy od planu wykonania zapytania, indeksów tabel źródłowych, liczby przetwarzanych wierszy oraz sposobu użycia widoku przez aplikację.
Widoki w aplikacjach używanych na komputerach
W aplikacji uruchamianej na laptopie lub komputerze PC widok może pełnić rolę stabilnego interfejsu do danych. Program raportujący może pobierać z niego gotowy zestaw kolumn, zamiast znać szczegóły wielu tabel i relacji. Ułatwia to porządkowanie zapytań, ogranicza powielanie logiki filtrowania i pozwala zmienić wewnętrzną strukturę danych bez modyfikowania każdego formularza, jeżeli wynik widoku pozostanie zgodny z oczekiwanym schematem. Podczas diagnozy problemu warto sprawdzić dokładną definicję widoku, nazwy tabel źródłowych, uprawnienia konta aplikacji oraz komunikat zwracany przez silnik bazy danych.
Jeżeli program wyświetla niepełne lub nieaktualne informacje, przyczyną może być warunek WHERE, nieoczekiwane działanie połączenia tabel, wartości NULL albo brak zatwierdzenia zmian w transakcji. Warto porównać wynik widoku z bezpośrednim zapytaniem do tabel źródłowych i sprawdzić, czy problem występuje tylko w aplikacji, czy także w narzędziu administracyjnym. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i ich podzespołów, dlatego w przypadku problemów z działaniem programu na komputerze można równolegle zweryfikować system, sterowniki, dysk oraz stabilność środowiska pracy.
