Ukrywanie obiektów w bazie danych

Ukrywanie obiektów w bazie danych ogranicza ich widoczność w narzędziach graficznych bez wpływu na uprawnienia.

Widoczność obiektu a uprawnienia do danych

Ukrywanie obiektów w bazie danych oznacza ograniczenie ich prezentowania w narzędziu graficznym, na przykład w drzewie tabel, widoków, procedur lub innych elementów schematu. Taka funkcja może służyć do uproszczenia interfejsu, zmniejszenia liczby obiektów widocznych dla operatora albo oddzielenia elementów technicznych od tych używanych na co dzień. Samo ukrycie obiektu nie jest jednak równoznaczne z odebraniem dostępu do niego.

Uprawnienia są kontrolowane przez mechanizmy autoryzacji silnika bazy danych. Obejmują one między innymi możliwość odczytu, modyfikacji, wykonywania procedur lub zmiany definicji obiektu. Jeżeli konfiguracja narzędzia graficznego tylko filtruje listę elementów, użytkownik posiadający odpowiednie uprawnienia może nadal odwoływać się do obiektu za pomocą zapytania, nazwy kwalifikowanej schematem albo innej obsługiwanej funkcji administracyjnej. Ukrywanie należy więc traktować jako zmianę prezentacji, a nie jako zabezpieczenie dostępu.

Filtry interfejsu i obiekty pomijane w eksploratorze

Graficzne narzędzia do obsługi baz danych często pokazują obiekty za pomocą eksploratora lub panelu nawigacyjnego. Widoczna lista może być ograniczana przez filtr nazwy, typ obiektu, schemat, bazę danych albo ustawienie dotyczące elementów systemowych. W efekcie tabela może nie pojawić się w drzewie obiektów, mimo że nadal istnieje w bazie i jest poprawnie obsługiwana przez silnik.

Przyczyną braku obiektu na liście może być również nieodświeżony widok metadanych. Po utworzeniu, zmianie nazwy lub usunięciu elementu narzędzie może przechowywać poprzedni stan w pamięci podręcznej. Pomaga wtedy odświeżenie konkretnej gałęzi drzewa, ponowne połączenie z bazą albo sprawdzenie aktywnego filtra. Warto zweryfikować także wybraną bazę, schemat i typ obiektu, ponieważ podobne nazwy mogą występować w różnych przestrzeniach nazw.

Sprawdzanie istnienia bez zmiany konfiguracji

Diagnostyka problemu powinna rozdzielić trzy kwestie: istnienie obiektu, jego widoczność w interfejsie oraz faktyczne uprawnienia użytkownika. Najpierw należy ustalić, czy obiekt znajduje się w tej bazie i w tym schemacie, z którym nawiązano połączenie. Następnie trzeba sprawdzić, czy narzędzie nie stosuje filtra lub ustawienia pomijającego określoną kategorię elementów.

Jeżeli obiekt istnieje, można porównać zachowanie kilku kont o różnych poziomach dostępu, ale bez nadawania uprawnień tylko na potrzeby testu. Brak pozycji w eksploratorze nie dowodzi braku uprawnień, podobnie jak obecność nazwy na liście nie oznacza automatycznie prawa do odczytu lub modyfikacji. Ostateczna ocena wymaga sprawdzenia komunikatu zwracanego przy dozwolonej operacji, definicji ról oraz uprawnień przypisanych bezpośrednio lub odziedziczonych z grupy. Należy zachować ostrożność przy zmianach, ponieważ wyłączenie filtrów może ujawnić elementy techniczne, lecz nie powinno być mylone z naprawą kontroli dostępu.

Znaczenie ukrywania obiektów podczas pracy serwisowej

Na komputerze użytkownika warto w pierwszej kolejności sprawdzić, czy problem dotyczy tylko programu graficznego, czy także działania aplikacji korzystającej z bazy. Jeżeli aplikacja poprawnie wykonuje zapytania, a obiektu nie widać wyłącznie w panelu administracyjnym, bardziej prawdopodobny jest filtr, niewłaściwy kontekst połączenia albo brak odświeżenia metadanych niż uszkodzenie samej bazy. Jeżeli pojawia się błąd dostępu, trzeba osobno przeanalizować uprawnienia i konto używane przez aplikację.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe wykonuje profesjonalną naprawę laptopów, komputerów stacjonarnych PC oraz ich podzespołów. W przypadku problemów z programem bazodanowym na komputerze można przeprowadzić diagnostykę konfiguracji stanowiska, połączenia i lokalnego narzędzia graficznego, a następnie rozdzielić błąd prezentacji obiektów od rzeczywistego problemu z dostępem do danych.