Usługi SQL Server

Usługi SQL Server obejmują silnik bazodanowy, Agenta oraz opcjonalne komponenty analityczne i raportowe.

Silnik relacyjnej bazy danych SQL Server

Usługi SQL Server obejmują przede wszystkim silnik relacyjnej bazy danych firmy Microsoft. Silnik przechowuje dane w tabelach, obsługuje relacje między tabelami, indeksy, widoki, procedury składowane, funkcje oraz wyzwalacze. Do wykonywania zapytań używany jest język Transact-SQL, czyli rozszerzenie SQL stosowane w SQL Server. Polecenia mogą służyć między innymi do odczytu danych za pomocą SELECT, ich modyfikowania przez INSERT, UPDATE i DELETE, a także do definiowania struktury bazy za pomocą CREATE, ALTER oraz DROP.

Silnik SQL Server korzysta z mechanizmu transakcji, który pozwala grupować powiązane operacje i zatwierdzać je jako jedną logiczną całość. Właściwości transakcji obejmują atomowość, spójność, izolację i trwałość. SQL Server rejestruje zmiany w dzienniku transakcji, zanim zostaną one trwale zapisane w plikach danych. Standardowa baza korzysta z pliku danych z rozszerzeniem .mdf, dodatkowych plików danych .ndf oraz pliku dziennika transakcji .ldf. Rozmiar tych plików, sposób ich rozmieszczenia i ustawienia autowzrostu wpływają na wydajność oraz dostępne miejsce na dysku.

Instancje, połączenia i konfiguracja dostępu

SQL Server może działać jako instancja domyślna albo jako instancja nazwana. Dla instancji domyślnej typową nazwą usługi jest MSSQLSERVER, natomiast instancja nazwana otrzymuje nazwę zdefiniowaną podczas instalacji. Instancja domyślna zwykle nasłuchuje na porcie TCP 1433, ale numer portu może zostać zmieniony. Instancje nazwane często korzystają z portów dynamicznych, dlatego ich rzeczywisty port należy sprawdzić w SQL Server Configuration Manager albo w konfiguracji sieciowej instancji.

SQL Server Browser może pomagać klientom w odnajdywaniu nazwanych instancji. Usługa ta korzysta z portu UDP 1434, lecz jej obecność nie jest konieczna, gdy klient łączy się bezpośrednio z ustalonym numerem portu. Połączenia sieciowe mogą używać protokołu TCP/IP, który należy włączyć dla danej instancji w SQL Server Configuration Manager. Problemy z połączeniem mogą wynikać z wyłączonego protokołu, nieprawidłowego portu, zatrzymanej usługi silnika albo reguł zapory blokujących ruch.

Instalacja SQL Server może obejmować także narzędzia klienckie i komponenty pomocnicze. Uprawnienia do baz są nadawane za pośrednictwem logowania SQL Server albo kont uwierzytelnianych przez system Windows, zależnie od wybranego trybu uwierzytelniania. Po zalogowaniu użytkownik lub aplikacja otrzymuje dostęp zgodny z przypisanymi rolami serwera, użytkownika bazy oraz uprawnieniami do konkretnych obiektów. Błędne mapowanie logowania na użytkownika bazy może powodować komunikaty o braku dostępu mimo prawidłowego hasła.

SQL Server Agent oraz zadania automatyczne

SQL Server Agent jest usługą współpracującą z silnikiem SQL Server i służy do wykonywania zaplanowanych zadań administracyjnych. Zadanie może składać się z jednego lub wielu kroków. Krok może uruchamiać polecenie Transact-SQL, pakiet Integration Services, polecenie systemowe albo inne działanie obsługiwane przez daną konfigurację. Harmonogram określa, czy zadanie uruchamia się o określonej godzinie, cyklicznie, przy starcie agenta lub w reakcji na zdarzenie.

Typowym zastosowaniem agenta jest automatyzacja pełnych, różnicowych i dzienników transakcji. SQL Server Agent może także sprawdzać stan zadań, zapisywać historię wykonania oraz wysyłać powiadomienia o błędach, jeżeli skonfigurowano operatorów i mechanizm Database Mail. Samo utworzenie harmonogramu nie gwarantuje wykonania zadania: usługa agenta musi działać, konto wykonawcze musi mieć wymagane uprawnienia, a lokalizacja kopii musi być dostępna dla procesu SQL Server.

W ramach przeglądu konfiguracji sprawdza się między innymi zatrzymane zadania, nieudane kroki, brak miejsca na woluminach, zbyt duży dziennik transakcji oraz harmonogramy nakładające się na operacje intensywnie obciążające dyski. Do analizy pracy instancji można używać widoków katalogowych, dynamicznych widoków zarządzania, dziennika SQL Server i historii zadań agenta. Wyniki takiej analizy pozwalają odróżnić awarię samego silnika od problemu z harmonogramem, uprawnieniami lub zasobami systemowymi.

Komponenty analityczne, raportowe i czynności serwisowe

W zależności od wybranej instalacji usługi SQL Server mogą obejmować SQL Server Integration Services, SQL Server Analysis Services oraz SQL Server Reporting Services. Integration Services służy do budowania pakietów przepływu danych i zadań ETL. Analysis Services udostępnia modele analityczne, natomiast Reporting Services generuje raporty na podstawie zdefiniowanych źródeł danych. Są to odrębne komponenty, dlatego ich obecność, wersja i stan usług nie wynikają automatycznie z samego zainstalowania silnika relacyjnego.

Diagnostyka SQL Server obejmuje kontrolę uruchomienia usług, połączeń lokalnych i sieciowych, logów błędów, stanu baz, wolnego miejsca, odpowiedzi dysków oraz poprawności kopii zapasowych. W przypadku podejrzenia uszkodzenia bazy można wykorzystać polecenie DBCC CHECKDB do sprawdzenia spójności struktur. Naprawa nie powinna polegać na pochopnym użyciu opcji naprawczych, ponieważ właściwą metodą odzyskania danych jest zwykle odtworzenie sprawdzonej kopii zapasowej zgodnie z wymaganym punktem odzyskiwania.

Przy problemach z wydajnością analizuje się plany wykonywania zapytań, blokady, oczekiwania, obciążenie procesora, pamięć, operacje wejścia i wyjścia oraz fragmentację indeksów. Należy rozróżnić brak indeksu, nieaktualne statystyki, blokowanie transakcji i przeciążenie infrastruktury, ponieważ każda z tych przyczyn wymaga innego działania. W środowisku serwerowym serwis może obejmować także bezpieczne zatrzymanie instancji, kontrolę konfiguracji usług, ocenę logów i przygotowanie procedury odtworzenia działania po awarii.