Widok do agregacji danych

Widok do agregacji danych zapisuje zapytanie sumujące lub grupujące wartości z jednej lub kilku tabel.

Budowa widoku agregującego w relacyjnej bazie danych

Widok do agregacji danych jest obiektem logicznym zapisującym zapytanie SQL, które oblicza wartości zbiorcze na podstawie rekordów znajdujących się w jednej lub kilku tabelach. Zamiast przechowywać osobną kopię wyniku, widok przechowuje definicję zapytania. Przy odczycie silnik bazy wykonuje tę definicję zgodnie z aktualnym stanem tabel, dlatego wynik może zmieniać się po dodaniu, usunięciu albo modyfikacji danych źródłowych. Typowe zapytanie wykorzystuje funkcje agregujące, takie jak SUM, COUNT, AVG, MIN i MAX.

Najważniejszym elementem takiego zapytania jest podział rekordów na grupy za pomocą klauzuli GROUP BY. Kolumny użyte do grupowania określają poziom szczegółowości wyniku, natomiast funkcje agregujące obliczają jedną wartość dla każdej grupy. Przykładowo sprzedaż można zsumować osobno dla każdego miesiąca, produktu albo oddziału. Jeżeli zapytanie zawiera GROUP BY, każda kolumna zwracana bez funkcji agregującej powinna odpowiadać kolumnie grupującej albo regule obsługiwanej przez konkretny silnik bazy.

Filtrowanie rekordów przed i po obliczeniu sum

W widoku agregującym istotne jest rozróżnienie między filtrowaniem pojedynczych rekordów a filtrowaniem gotowych grup. Klauzula WHERE ogranicza wiersze przed wykonaniem grupowania i obliczeniem wartości zbiorczych. Jeżeli widok ma uwzględniać wyłącznie opłacone zamówienia, warunek dotyczący statusu zamówienia powinien znajdować się właśnie w WHERE. W takim przypadku nieopłacone rekordy nie wpływają na sumę ani licznik.

Klauzula HAVING działa po utworzeniu grup i pozwala odrzucać całe grupy na podstawie wyniku agregacji. Warunek HAVING SUM(kwota) > 10000 może pozostawić tylko te grupy, których łączna wartość przekracza wskazany próg. Umieszczenie tego warunku w WHERE byłoby błędne, ponieważ na etapie filtrowania pojedynczych wierszy suma grupy nie jest jeszcze obliczona. Należy też sprawdzić wpływ wartości NULL: większość funkcji agregujących pomija wartości NULL, a COUNT(kolumna) zlicza wartości niepuste, podczas gdy COUNT(*) zlicza wiersze.

Łączenie tabel i kontrola poprawności wyniku

Widok może agregować dane po połączeniu kilku tabel, na przykład tabeli faktur z tabelą klientów oraz tabelą pozycji faktur. Kolejność i warunki złączeń mają bezpośredni wpływ na wynik. Złączenie tabeli nagłówków z tabelą pozycji zwykle powoduje powielenie danych nagłówka dla każdej pozycji. Sumowanie kolumny przechowującej wartość faktury po takim złączeniu może więc zawyżyć wynik, jeśli ta sama faktura występuje w kilku wierszach. W takiej sytuacji trzeba agregować na właściwym poziomie, rozdzielić etapy obliczeń albo sumować wartości pozycji zamiast ponownie sumować wartość całego dokumentu.

Kontrola widoku powinna obejmować porównanie wyniku z niezależnym zapytaniem dla małego, ręcznie sprawdzonego zestawu danych. Warto sprawdzić liczbę grup, liczbę uwzględnionych rekordów, zachowanie dla pustej tabeli, wartości zerowych i wartości NULL, a także przypadki, w których jeden rekord ma wiele powiązanych rekordów w drugiej tabeli. Należy również określić, czy widok ma zwracać grupy bez danych. Przy zwykłym grupowaniu pojawią się tylko grupy obecne w danych wejściowych; uzyskanie zer dla brakujących kombinacji może wymagać osobnego zbioru kategorii i odpowiedniego złączenia.

Wykorzystanie widoku przy pracy na komputerze

Widok do agregacji danych ułatwia aplikacjom, raportom i narzędziom administracyjnym korzystanie z jednolicie zdefiniowanych obliczeń. Użytkownik nie musi za każdym razem przepisywać długiego zapytania z filtrami, złączeniami i grupowaniem. Jednocześnie widok nie gwarantuje automatycznie szybkiego działania. Czas wykonania zależy między innymi od liczby przetwarzanych wierszy, warunków złączeń, indeksów, selektywności filtrów oraz sposobu optymalizacji zapytania przez konkretny silnik bazy danych. Przy dużych tabelach trzeba przeanalizować plan wykonania i sprawdzić, czy obliczenia nie są uruchamiane wielokrotnie przez aplikację.

Jeżeli raport działa na komputerze użytkownika, problem może wynikać zarówno z błędnej definicji widoku, jak i z lokalnych kłopotów z aplikacją, połączeniem sieciowym, pamięcią operacyjną albo dyskiem. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i ich podzespołów, dlatego może sprawdzić stanowisko, na którym uruchamiane są narzędzia bazodanowe lub raportowe. Sama diagnostyka sprzętu nie zastępuje weryfikacji zapytania SQL, ale pozwala odróżnić błąd danych lub logiki agregacji od problemu środowiska, w którym raport jest wykonywany.