Widok właściwości bazy danych

Widok właściwości bazy danych prezentuje jej ustawienia, w tym poziom zgodności i model odzyskiwania.

Co przedstawia widok właściwości bazy danych

Widok właściwości bazy danych jest ekranem administracyjnym używanym do sprawdzenia najważniejszych ustawień konkretnej bazy. W środowisku Microsoft SQL Server można otworzyć go w SQL Server Management Studio, wybierając bazę w Eksploratorze obiektów i używając polecenia właściwości. Okno nie pokazuje samych tabel ani rekordów, lecz parametry wpływające na sposób działania silnika, wykonywanie zapytań, transakcje, odzyskiwanie po awarii i dostęp użytkowników.

Zakres informacji zależy od wersji SQL Server oraz uprawnień osoby wykonującej inspekcję. Właściwości obejmują między innymi nazwę bazy, właściciela, stan online lub offline, model odzyskiwania, poziom zgodności, ustawienia automatycznego zamykania, opcje statystyk oraz konfigurację plików danych i pliku dziennika transakcji. W przypadku problemów technicznych ten widok pomaga ustalić, czy baza ma ustawienia zgodne z wymaganiami aplikacji i przyjętą procedurą tworzenia kopii zapasowych.

Poziom zgodności a działanie zapytań

Poziom zgodności określa, z jakim poziomem zachowania silnika SQL Server baza ma być zgodna. Jest to ustawienie bazy, a nie numer zainstalowanej wersji serwera. Po aktualizacji instancji do nowszej wersji można pozostawić istniejący poziom zgodności, aby ograniczyć ryzyko zmiany sposobu optymalizacji zapytań lub zachowania niektórych funkcji. Dopiero po testach aplikacji administrator może podnieść poziom zgodności do wartości obsługiwanej przez używaną wersję silnika.

W SQL Server wartość poziomu zgodności jest zapisywana jako liczba, na przykład 150 dla SQL Server 2019 oraz 160 dla SQL Server 2022. Konkretna dostępna wartość zależy od wersji instancji. Bieżący poziom można sprawdzić zapytaniem SELECT name, compatibility_level FROM sys.databases;. Zmiana ustawienia odbywa się poleceniem ALTER DATABASE, ale nie powinna być wykonywana bez sprawdzenia aplikacji, planów wykonania i zapytań korzystających z zachowania zależnego od wersji.

Poziom zgodności może wpływać między innymi na składnię, dostępność wybranych funkcji oraz sposób optymalizacji zapytań. Nie jest jednak mechanizmem konwersji danych ani zamiennikiem migracji schematu. Jeżeli aplikacja używa funkcji usuniętej lub zmienionej w nowszej wersji SQL Server, samo pozostawienie starszego poziomu zgodności może nie rozwiązać problemu. Dlatego odczyt właściwości powinien być połączony z analizą błędów aplikacji i testami na kopii bazy.

Model odzyskiwania i pliki bazy

Model odzyskiwania określa, jakie operacje tworzenia kopii zapasowych dziennika transakcji są dostępne i w jakim zakresie można odtwarzać bazę po awarii. SQL Server udostępnia modele Simple, Full oraz Bulk-logged. W modelu Simple dziennik jest automatycznie ponownie wykorzystywany po punktach kontrolnych, lecz nie można wykonywać kopii zapasowych dziennika transakcji. Odtworzenie jest ograniczone do pełnej lub różnicowej kopii zapasowej.

Model Full pozwala wykonywać kopie zapasowe dziennika transakcji i odtwarzać bazę do określonego momentu, pod warunkiem że istnieje nieprzerwany łańcuch kopii dziennika. Samo ustawienie modelu Full nie tworzy jeszcze kopii. Trzeba zaplanować pełne kopie bazy, kopie różnicowe oraz regularne kopie dziennika. Model Bulk-logged ogranicza ilość informacji zapisywanych w dzienniku dla niektórych operacji masowych, ale ma dodatkowe warunki dotyczące odtwarzania do punktu w czasie.

Właściwości bazy pokazują również logiczne i fizyczne pliki danych oraz pliki dziennika. Dla każdego pliku można sprawdzić między innymi rozmiar, rozmiar maksymalny, przyrost automatyczny i ścieżkę. Niewłaściwie dobrany przyrost może powodować częste operacje powiększania pliku, a zbyt mały plik dziennika może doprowadzić do błędu braku miejsca. Z kolei wyłączenie automatycznego wzrostu nie rozwiązuje problemu pojemności, lecz wymaga ręcznego monitorowania i planowania rozbudowy.

Jak wykorzystać te informacje podczas diagnostyki

Przegląd właściwości należy zacząć od porównania ustawień z dokumentacją aplikacji oraz planem kopii zapasowych. Trzeba potwierdzić, czy poziom zgodności odpowiada wersji SQL Server i czy aplikacja była testowana po jego zmianie. Następnie należy sprawdzić model odzyskiwania, częstotliwość wykonywania kopii dziennika oraz możliwość odtworzenia bazy na środowisku testowym. Sam obecny stan konfiguracji nie jest dowodem, że kopie zapasowe są poprawne.

Przy diagnostyce problemów z wydajnością warto odnotować ustawienia automatycznego zamykania, automatycznego zwijania oraz aktualizowania statystyk. Opcja AUTO_CLOSE może powodować otwieranie i zamykanie bazy przy kolejnych połączeniach, co jest niepożądane w często używanych bazach. AUTO_SHRINK może prowadzić do cyklicznego zmniejszania plików i ich ponownego powiększania. Zmiana tych parametrów powinna wynikać z pomiarów, a nie z samego faktu wystąpienia wolnego zapytania.

Kontrola powinna obejmować także stan bazy, zajętość miejsca oraz uprawnienia do wykonywania operacji administracyjnych. Przydatne jest zapisanie wartości przed i po zmianie konfiguracji, aby można było powiązać zmianę z późniejszym zachowaniem systemu. Jeżeli baza działa w modelu Full, należy regularnie kontrolować rozmiar dziennika i sprawdzać, czy zadania kopii zapasowych rzeczywiście kończą się powodzeniem. Właściwości są punktem wyjścia do rzetelnej diagnozy, ale nie zastępują analizy logów SQL Server, historii zadań i wyników testów odtwarzania.