AutoExit

AutoExit to nazwa specjalnego makra automatycznie wykonywanego przy zamknięciu dokumentu w wybranych aplikacjach biurowych.

AutoExit w mechanizmie makr programu Microsoft Word

AutoExit to zarezerwowana nazwa makra automatycznego stosowana w środowisku makr Microsoft Word. Jeżeli procedura makra otrzyma nazwę AutoExit, Word może uruchomić ją podczas zamykania całej aplikacji. Nie jest to zwykła funkcja wywoływana ręcznie z listy makr, lecz element konwencji nazw używanej przez Word do reagowania na określone zdarzenia związane z uruchamianiem programu, tworzeniem dokumentu, otwieraniem pliku, jego zamykaniem oraz kończeniem pracy aplikacji.

W praktyce AutoExit należy odróżnić od makra AutoClose. AutoClose odnosi się do zamknięcia konkretnego dokumentu, natomiast AutoExit dotyczy zakończenia działania programu Word. Zamknięcie jednego pliku przy pozostawieniu innych dokumentów otwartych nie jest tym samym zdarzeniem co wyjście z aplikacji. To rozróżnienie ma znaczenie przy projektowaniu makra, ponieważ procedura uruchamiana przy kończeniu Worda może działać w innym momencie niż procedura przypisana do zamykania dokumentu.

Moment uruchomienia i zakres działania procedury

Makro AutoExit jest zwykle definiowane jako procedura bez parametrów, na przykład w postaci Sub AutoExit() i odpowiadającego jej zakończenia End Sub. Kod umieszczony wewnątrz procedury może wykonywać czynności przewidziane przez autora makra, takie jak uporządkowanie elementów interfejsu, zapis ustawień pomocniczych, zamknięcie obiektów utworzonych przez dodatek albo wykonanie końcowych operacji porządkowych. Konkretne działanie nie wynika jednak z samej nazwy AutoExit. Nazwa określa sposób automatycznego wywołania, a rezultat zależy od instrukcji zapisanych w kodzie Visual Basic for Applications.

Znaczenie ma również miejsce zapisania procedury. Makro dostępne dla wielu dokumentów może znajdować się w szablonie globalnym, dodatku lub innym składniku ładowanym przez Word, natomiast kod związany wyłącznie z jednym plikiem może być przechowywany w projekcie makr tego dokumentu albo szablonu. Word musi mieć możliwość załadowania danego projektu, a procedura musi być dostępna w zakresie wymaganym przez mechanizm makr automatycznych. Jeżeli plik, szablon lub dodatek nie zostanie załadowany, AutoExit nie wykona kodu znajdującego się w niedostępnym składniku.

Bezpieczeństwo makr i problemy z zamykaniem Worda

Automatyczne makro uruchamiane przy wyjściu z aplikacji może wpływać na przebieg zamykania programu. Błąd w kodzie, odwołanie do nieistniejącego dokumentu, próba użycia niedostępnego obiektu albo polecenie wymagające interakcji z użytkownikiem może spowodować komunikat błędu, opóźnienie lub zatrzymanie procedury. Z tego powodu diagnostyka powinna obejmować nie tylko nazwę makra, lecz także pełną treść procedury, moduł, w którym się znajduje, oraz szablony i dodatki ładowane razem z Wordem.

Wykonanie AutoExit zależy od ustawień zabezpieczeń makr oraz od zaufania przypisanego lokalizacji lub plikowi. Word może zablokować makra pochodzące z niezaufanego źródła, dlatego brak oczekiwanego działania nie musi oznaczać błędu samej procedury. Przy sprawdzaniu problemu warto ustalić, czy zdarzenie dotyczy rzeczywiście zakończenia aplikacji, czy tylko zamknięcia dokumentu, czy pojawia się monit o zapis zmian oraz czy problem występuje również po uruchomieniu Worda bez podejrzanego dodatku lub szablonu. Nie należy bezrefleksyjnie włączać wszystkich makr, ponieważ automatycznie wykonywany kod może zmieniać dokumenty i ustawienia programu.

Znaczenie AutoExit podczas serwisowania oprogramowania biurowego

Warszawskie Pogotowie Komputerowe wykonuje profesjonalną naprawę laptopów, komputerów PC oraz ich oprogramowania, w tym diagnostykę problemów z aplikacjami biurowymi i makrami uruchamianymi automatycznie. W przypadku kłopotów z AutoExit sprawdzenia mogą obejmować ustawienia zabezpieczeń Microsoft Word, zawartość szablonu globalnego, aktywne dodatki, lokalizację projektu VBA oraz komunikaty pojawiające się przy zamykaniu dokumentów i programu. Takie rozdzielenie obszarów pozwala ustalić, czy przyczyną jest niepoprawny kod, brak dostępu do projektu, konflikt dodatku, uszkodzony szablon czy niewłaściwe rozpoznanie rodzaju zdarzenia.

Przed zmianą kodu warto wykonać kopię używanego dokumentu, szablonu lub dodatku oraz zanotować dokładny moment wystąpienia problemu. Szczególnie ważne jest odróżnienie błędu występującego przy zamykaniu pojedynczego dokumentu od błędu pojawiającego się dopiero podczas kończenia pracy Worda. Dopiero na tej podstawie można ocenić, czy analizowana procedura powinna mieć nazwę AutoExit, czy raczej AutoClose, a następnie bezpiecznie sprawdzić jej działanie w środowisku z właściwie skonfigurowanymi makrami.