BCC

BCC (blind carbon copy) to pole ukrytej kopii wiadomości, niewidoczne dla pozostałych odbiorców e-maila.

Jak działa pole BCC w wiadomości e-mail

BCC to skrót od angielskiego określenia blind carbon copy, czyli ukryta kopia. Adres wpisany w polu BCC nie jest prezentowany pozostałym odbiorcom podczas zwykłego wyświetlania wiadomości. Nadawca może więc wysłać ten sam e-mail do kilku osób, nie ujawniając każdemu z nich pełnej listy adresatów umieszczonych w BCC. Pole to występuje obok pól Do oraz DW, nazywanych także odpowiednio odbiorcą głównym i jawną kopią.

Technicznie klient pocztowy przekazuje serwerowi pocztowemu adresy potrzebne do dostarczenia wiadomości, ale usuwa pole nagłówka Bcc z nagłówków przeznaczonych do odczytu przez odbiorców. Standard wiadomości internetowych opisuje format nagłówków i treści w dokumencie RFC 5322, natomiast dostarczanie poczty między serwerami jest realizowane zwykle za pomocą SMTP, opisanego między innymi w RFC 5321. Samo ukrycie adresu dotyczy prezentacji nagłówków wiadomości, a nie szyfrowania jej treści.

Różnica między BCC, DW i wieloma odbiorcami

Adresat wpisany w polu Do jest zazwyczaj traktowany jako główny odbiorca korespondencji. Osoby umieszczone w polu DW otrzymują jawną kopię i mogą zobaczyć siebie nawzajem oraz adresy zapisane w polach Do i DW. Przy użyciu BCC odbiorca widzi zazwyczaj własny adres w polu odbiorcy albo informację wskazującą na ukrytą kopię, lecz nie otrzymuje listy innych adresów BCC. Widoczność zależy od sposobu skonstruowania wiadomości przez klienta i serwer, ale prawidłowo obsłużone pole Bcc nie powinno trafić do nagłówków przekazanych odbiorcom.

Ukryta kopia jest przydatna na przykład wtedy, gdy nadawca wysyła komunikat do grupy osób, których adresy nie powinny być wzajemnie ujawniane. Często jako jawnego adresata wpisuje się własny adres albo adres skrzynki organizacyjnej, a pozostałych odbiorców dodaje w BCC. Nie należy jednak traktować tego pola jako mechanizmu pełnej poufności. Odbiorca może przekazać wiadomość dalej, wykonać zrzut ekranu, zapisać jej źródło lub ujawnić swoją kopię w odpowiedzi.

Typowym błędem jest wpisanie wszystkich adresów do pola Do lub DW, a następnie oczekiwanie, że będą ukryte. Innym problemem jest użycie funkcji „Odpowiedz wszystkim”. Jeżeli odbiorca odpowie wszystkim, odpowiedź może trafić do osób ujawnionych w polach Do i DW, natomiast adresaci z pierwotnego BCC nie zawsze zostaną automatycznie uwzględnieni. Osoba otrzymująca wiadomość jako ukryta kopia może także przez pomyłkę ujawnić swój udział, wybierając niewłaściwy adres przy odpowiadaniu.

BCC w nagłówkach i dostarczaniu poczty

W wiadomości przygotowywanej przez klienta pocztowego adresy BCC są przekazywane do serwera jako dane potrzebne do routingu, ale nagłówek „Bcc:” powinien zostać usunięty przed dostarczeniem kopii do skrzynek odbiorczych. W praktyce serwer SMTP może utworzyć osobne kopie wiadomości dla różnych domen i dostarczyć je do odpowiednich serwerów pocztowych. Każda kopia może mieć taki sam temat i treść, lecz nie powinna ujawniać pełnej listy adresatów ukrytej kopii.

Informacje techniczne o trasie wiadomości znajdują się w innych nagłówkach, takich jak Received, Date, From, To, Subject czy Message-ID. Nagłówki Received są dopisywane przez kolejne serwery uczestniczące w przekazywaniu poczty i mogą pokazywać przebieg dostarczenia, ale nie powinny zastępować pola BCC ani ujawniać listy wszystkich adresatów. Administrator skrzynki, operator usługi pocztowej lub system antyspamowy może jednak posiadać dodatkowe dane diagnostyczne, których zwykły użytkownik nie widzi w interfejsie wiadomości.

Wiadomość wysłana z BCC nie jest automatycznie szyfrowana. Jeżeli treść ma być chroniona przed odczytem po drodze lub przez nieuprawnionego posiadacza skrzynki, potrzebny jest osobny mechanizm szyfrowania, na przykład szyfrowanie transportowe TLS między obsługującymi je serwerami albo szyfrowanie wiadomości realizowane przez rozwiązania takie jak S/MIME lub OpenPGP. BCC służy wyłącznie do ograniczenia widoczności listy odbiorców w dostarczonych kopiach.

Sprawdzanie ustawień BCC na laptopie i komputerze

W popularnych programach pocztowych pole BCC można włączyć w oknie tworzenia wiadomości, zwykle przez polecenie „UDW”, „Ukryta kopia” albo „Pokaż pole BCC”. Przed wysłaniem warto sprawdzić, czy adresy przeznaczone do ukrycia znajdują się rzeczywiście w tym polu, a nie w Do lub DW. Przy większej liczbie adresatów należy także zweryfikować, czy klient pocztowy nie zgłasza limitu odbiorców oraz czy wiadomość nie została zatrzymana przez filtr antyspamowy.

Jeżeli adresaci twierdzą, że widzą cudze adresy, można otworzyć pełne źródło wiadomości i przeanalizować nagłówki. Brak pola Bcc w dostarczonej kopii jest zwykle prawidłowym zachowaniem. Widoczne adresy w polach To lub Cc oznaczają natomiast, że zostały wysłane jako jawni odbiorcy. Problemy mogą wynikać również z użycia listy mailingowej, automatycznej reguły przekazywania, dodatku do programu pocztowego albo błędnej konfiguracji formularza wysyłkowego.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i ich podzespołów, a w ramach diagnostyki oprogramowania może sprawdzić działanie klienta pocztowego, ustawienia pól odbiorców oraz podstawowe problemy z wysyłaniem i odbieraniem wiadomości.