Bootloader nie startuje z sieci PXE

Bootloader niestartujący z sieci PXE oznacza niepowodzenie komunikacji z serwerem rozruchowym — dotyczy zwykle błędnej konfiguracji DHCP lub zablokowanego ruchu sieciowego.

Bootloader nie startuje z sieci PXE — co oznacza ten problem

Bootloader, który nie uruchamia komputera z sieci PXE, nie przekazuje sterowania do środowiska instalacyjnego lub narzędzia serwisowego znajdującego się na serwerze rozruchowym. PXE, czyli Preboot Execution Environment, pozwala rozpocząć działanie komputera bez korzystania z systemu zainstalowanego na lokalnym dysku. Po włączeniu urządzenie powinno pobrać z sieci podstawowe informacje potrzebne do startu, ustalić adres sieciowy, znaleźć właściwy plik rozruchowy i przekazać mu sterowanie.

Awaria może pojawić się na różnych etapach. Czasem karta sieciowa nie otrzymuje konfiguracji, innym razem komputer uzyskuje adres, ale nie znajduje serwera udostępniającego plik startowy. Zdarza się również, że plik zostaje pobrany, lecz nie może zostać wykonany z powodu niezgodności trybu uruchamiania, ustawień firmware albo używanego obrazu systemu. Sam komunikat wyświetlany na ekranie nie zawsze wskazuje jednoznacznie przyczynę, dlatego potrzebne jest rozdzielenie problemu sprzętowego, konfiguracji sieciowej i błędu po stronie środowiska rozruchowego.

Jak działa rozruch PXE i co może go zakłócić

W typowym przebiegu komputer rozpoczyna pracę w firmware UEFI albo w trybie zgodnym ze starszym BIOS-em, inicjalizuje kartę sieciową i wysyła żądanie uzyskania konfiguracji. Odpowiedź powinna wskazać między innymi adres urządzenia, parametry komunikacji oraz lokalizację pliku, od którego należy rozpocząć rozruch. Następnie wykorzystywany jest protokół przeznaczony do pobrania pliku startowego, a dalsze elementy środowiska mogą być ładowane już według zasad określonych przez wybrany bootloader.

Istotne jest dopasowanie wszystkich tych etapów. Inne pliki mogą być wymagane dla uruchamiania UEFI, a inne dla trybu BIOS. Znaczenie ma także architektura urządzenia, nazwa przypisana do klienta, dostępność odpowiedniej usługi transferu oraz prawidłowe wskazanie obrazu rozruchowego. Jeżeli komputer znajduje się w innym segmencie sieci niż serwer PXE, konieczne może być poprawne przekazywanie żądań między segmentami. Ruch może zostać odrzucony przez reguły zapory, filtrację adresów, kontrolę dostępu do portu albo nieprawidłowe ustawienia przełącznika.

Warto odróżnić brak startu PXE od awarii dysku. Jeżeli dysk lokalny działa, ale urządzenie próbuje przejść do rozruchu sieciowego, przyczyną może być kolejność urządzeń startowych lub chwilowy brak wykrycia nośnika. Z kolei komunikat o braku pliku, przekroczeniu czasu oczekiwania albo nieosiągalnym serwerze wskazuje na inny obszar diagnostyczny niż komunikat dotyczący niewłaściwego obrazu lub niezgodności trybu uruchamiania.

Typowe problemy, błędy i objawy - Bootloader nie startuje z sieci PXE

Jednym z częstszych błędów jest niepełna konfiguracja usługi przydzielającej adresy. Komputer może otrzymać adres IP, ale nie dostać informacji o serwerze pliku rozruchowego albo o nazwie właściwego pliku. W takiej sytuacji ekran może zatrzymać się na próbie pobrania obrazu, zgłosić przekroczenie czasu oczekiwania lub przejść do uruchamiania z kolejnego urządzenia. Podobny objaw pojawia się wtedy, gdy serwer jest osiągalny, lecz wskazana ścieżka do pliku jest nieaktualna.

Problem może wynikać również z blokady komunikacji. Zapora na komputerze, filtr na przełączniku, ograniczenie dostępu dla nieznanych kart sieciowych lub niewłaściwie skonfigurowane przekazywanie żądań mogą uniemożliwić pobranie pliku mimo poprawnego działania pozostałych elementów. Należy sprawdzić, czy żądania docierają do właściwego miejsca oraz czy odpowiedzi wracają do urządzenia, które rozpoczyna rozruch.

W praktyce spotyka się także rozbieżność między trybem uruchamiania a przygotowanym środowiskiem. Komputer działający w UEFI może otrzymać plik przeznaczony dla starszego trybu BIOS, a środowisko przygotowane dla jednej architektury może nie pasować do innego urządzenia. Przyczyną bywa ponadto wyłączona karta sieciowa w ustawieniach firmware, nieaktywna opcja startu z sieci, uszkodzenie przewodu, wadliwe gniazdo przełącznika albo problem z samą kartą sieciową.

Przed zmianą konfiguracji warto zapisać pełny komunikat i ustalić, w którym momencie proces się zatrzymuje. Należy rozróżnić brak odpowiedzi na pierwsze żądanie, brak wskazania pliku, nieudane pobieranie oraz błąd po rozpoczęciu ładowania. Pomocne bywa porównanie z innym urządzeniem podłączonym do tego samego gniazda, sprawdzenie działania karty poza rozruchem sieciowym oraz weryfikacja, czy lokalny dysk jest poprawnie widoczny w firmware. Takie podejście ogranicza ryzyko przypadkowego modyfikowania ustawień, które nie mają związku z usterką.

Kiedy warto zgłosić sprzęt do serwisu - Bootloader nie startuje z sieci PXE

Zgłoszenie do serwisu jest uzasadnione, gdy rozruch PXE przestał działać bez wyraźnej zmiany konfiguracji, urządzenie zatrzymuje się przed uruchomieniem systemu albo próby przywrócenia ustawień nie dają rezultatu. W szczególności warto skorzystać z diagnostyki, jeżeli nie wiadomo, czy źródłem problemu jest karta sieciowa, firmware, nośnik lokalny, przewód, konfiguracja sieci czy środowisko udostępniające pliki startowe.

W ramach sprawdzenia można przeanalizować komunikaty firmware, ustawienia UEFI, kolejność startową, stan karty sieciowej, połączenie przewodowe oraz reakcję urządzenia na inne źródła rozruchu. Jeżeli komputer jest elementem większej infrastruktury, przydatne będzie również zebranie informacji od osoby administrującej siecią: zmian w konfiguracji, dostępności usług, regułach filtrowania i ostatnich modyfikacjach obrazu PXE. Pozwala to szybciej oddzielić awarię komputera od problemu występującego po stronie sieci.

W Warszawskim Pogotowiu Komputerowym 24/7 można zlecić sprawdzenie laptopa lub komputera, gdy brak startu z PXE uniemożliwia pracę, instalację systemu albo uruchomienie narzędzia odzyskiwania. Naprawy są zwykle realizowane w ciągu do 3 dni roboczych, zależnie od wyniku diagnozy i dostępności rozwiązania. Do zgłoszenia warto dołączyć zdjęcie komunikatu, opis ostatniej działającej konfiguracji oraz informację, czy urządzenie prawidłowo uruchamia się z lokalnego dysku.