Edycja przypisu

Edycja przypisu to funkcja edytora tekstu umożliwiająca modyfikację treści notatki dolnej lub końcowej dokumentu.

Budowa przypisu dolnego i końcowego

Edycja przypisu polega na zmianie treści dodatkowej notatki powiązanej z określonym fragmentem dokumentu. Przypis dolny jest wyświetlany na tej samej stronie co odwołanie, natomiast przypis końcowy znajduje się zwykle na końcu rozdziału albo całego dokumentu. Edytor tekstu przechowuje między odwołaniem w treści głównej a tekstem przypisu relację, dlatego modyfikacja notatki nie powinna polegać na ręcznym wpisywaniu numeru ani na przesuwaniu przypisu spacjami.

W typowym dokumencie odwołanie do przypisu ma postać automatycznie numerowanego znaku, najczęściej cyfry lub symbolu umieszczonego w indeksie górnym. Sam przypis jest umieszczany w wydzielonym obszarze dokumentu, a jego numeracja może być ciągła, rozpoczynana od nowa w każdej sekcji albo resetowana na każdej stronie, zależnie od ustawień edytora. Podczas edycji można zmienić tekst notatki, ale także przełączyć jej typ z dolnego na końcowy, zmienić format numeracji oraz określić miejsce ponownego rozpoczęcia numerowania.

Zmiana treści bez naruszania odwołania

Najbezpieczniejszy sposób edycji przypisu to przejście do jego treści przez kliknięcie numeru odwołania albo użycie polecenia edytora przeznaczonego do przypisów. Po otwarciu obszaru przypisów można poprawić pisownię, dopisać wyjaśnienie, usunąć zbędne zdanie lub zmienić adres bibliograficzny. Numer widoczny przy przypisie powinien pozostać elementem automatycznym. Usunięcie samej treści przypisu nie zawsze usuwa odwołanie z tekstu głównego, dlatego przy likwidowaniu notatki należy usunąć również znak odwołania.

Zmiana długości przypisu może wpłynąć na układ stron. Przy przypisie dolnym edytor musi dopasować wysokość obszaru pod tekstem głównym, a w razie braku miejsca może przenieść część akapitu na następną stronę. W dokumencie zawierającym wiele przypisów warto sprawdzić podział stron, numerację oraz położenie przypisów po każdej większej korekcie. Ręczne wstawianie pustych akapitów lub znaków tabulacji w celu uzyskania określonego położenia może później powodować przesunięcia po zmianie treści.

Formatowanie, numeracja i zapis dokumentu

Treść przypisu może mieć własny styl akapitu, niezależny od zwykłego tekstu dokumentu. Zwykle obejmuje on mniejszy stopień pisma, odstępy oraz sposób wyrównania, ale parametry te można zmienić zgodnie z układem dokumentu. Formatowanie pojedynczych fragmentów, takich jak kursywa w tytule publikacji albo pogrubienie oznaczenia, nie powinno zastępować prawidłowego stylu przypisu. Przy większej liczbie notatek korzystniejsze jest zmodyfikowanie stylu przypisu, ponieważ zmiana obejmie wszystkie elementy tego samego rodzaju.

Podczas zapisywania dokumentu należy zachować format obsługujący przypisy jako elementy strukturalne, na przykład DOCX albo ODT, zamiast eksportować plik do zwykłego tekstu. Format TXT nie przechowuje relacji między odwołaniem a przypisem, stylów ani automatycznej numeracji. Eksport do PDF zazwyczaj zachowuje wygląd przypisów, ale nie jest wygodnym formatem do ich dalszej redakcji. Po konwersji między różnymi edytorami trzeba zweryfikować, czy przypisy nie zostały zamienione na zwykły tekst, czy numeracja pozostała ciągła oraz czy odwołania wskazują właściwe notatki.

Kontrola przypisów przed wydrukiem lub wysłaniem

Przed udostępnieniem dokumentu warto przejść przez wszystkie odwołania i sprawdzić zgodność ich treści z miejscem użycia. Szczególnej uwagi wymagają przypisy skopiowane wraz z fragmentem tekstu, ponieważ po scalaniu dokumentów może zmienić się kolejność numerów, styl albo zakres numerowania. Należy również sprawdzić, czy w przypisie nie pozostał tekst roboczy, nieaktualny link, błędny numer strony lub niezamknięty nawias. W przypadku dokumentów drukowanych kontrola powinna obejmować także widoczność przypisu na stronie, podział między stronami oraz czytelność drobniejszego tekstu.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe wykonuje profesjonalną naprawę laptopów, komputerów PC i podzespołów, a przy problemach z edytorem tekstu może pomóc ustalić, czy trudność wynika z ustawień programu, uszkodzenia dokumentu, nieprawidłowego zapisu formatu czy problemu z systemem. Przy diagnozie warto przygotować informację o używanym edytorze, formacie pliku oraz czynności, po której przypisy zaczęły wyświetlać się nieprawidłowo. Takie dane ułatwiają odtworzenie błędu i rozdzielenie problemu samego dokumentu od problemu całego komputera.