Notification Services

Notification Services to wycofany komponent SQL Server służący do generowania i dostarczania powiadomień.

Czym było Notification Services w SQL Server

Notification Services było komponentem platformy Microsoft SQL Server przeznaczonym do automatycznego generowania i dostarczania powiadomień na podstawie zdarzeń zapisanych w bazie danych. Mechanizm nie był samodzielnym systemem komunikacyjnym, lecz warstwą współpracującą z relacyjną bazą SQL Server. Aplikacja definiowała, jakie zdarzenia należy rejestrować, jakie subskrypcje użytkowników brać pod uwagę oraz kiedy utworzyć i wysłać komunikat.

Komponent występował w SQL Server 2005, natomiast został wycofany z SQL Server 2008. Oznacza to, że współczesna instalacja SQL Server nie zawiera już Notification Services jako obsługiwanego elementu platformy. Dokumentacja i narzędzia związane z tym komponentem mają więc znaczenie głównie podczas utrzymywania starszych systemów, analizy archiwalnej konfiguracji albo planowania migracji aplikacji napisanej dla SQL Server 2005.

Przepływ zdarzenia, subskrypcji i powiadomienia

Przetwarzanie rozpoczynało się od dostarczenia zdarzenia do odpowiedniej aplikacji Notification Services. Źródłem mogły być dane pobierane z SQL Server albo zdarzenia przekazywane przez dostawcę zdarzeń. Zebrane informacje trafiały do struktur danych aplikacji, gdzie mogły zostać połączone z zapisanymi subskrypcjami. Subskrypcja określała, jakie warunki interesują odbiorcę, na przykład zmianę wartości, pojawienie się rekordu albo wystąpienie zdarzenia dotyczącego określonego obiektu.

Następnie generator powiadomień wykonywał zdefiniowane reguły, zwykle oparte na zapytaniach T-SQL, i tworzył wynikowe komunikaty dla subskrybentów spełniających określone kryteria. Wygenerowane powiadomienia były przekazywane do dystrybutora. Dystrybutor korzystał z kanału dostarczania wskazanego w konfiguracji, a kanał odpowiadał za techniczne przekazanie treści do odbiorcy. Taki podział oddzielał pobieranie zdarzeń, ocenę reguł biznesowych i wysyłanie komunikatów, ale zwiększał liczbę elementów wymagających poprawnej konfiguracji.

Konfiguracja aplikacji i typowe punkty awarii

Notification Services opierało konfigurację na plikach definicyjnych instancji i aplikacji. Definicje opisywały między innymi źródła zdarzeń, tabele zdarzeń, schematy subskrypcji, reguły generowania, formaty powiadomień oraz kanały dostarczania. Podczas uruchamiania rozwiązania tworzono odpowiednie bazy i obiekty SQL Server, a usługi komponentu korzystały z tych struktur w trakcie pracy. Zmiana samego pliku konfiguracyjnego nie zawsze była więc wystarczająca, ponieważ konfiguracja musiała odpowiadać faktycznemu stanowi baz danych i zarejestrowanych aplikacji.

W praktyce problemy mogły wynikać z kilku różnych etapów przepływu. Brak nowych zdarzeń wskazywał na dostawcę zdarzeń, harmonogram pobierania albo uprawnienia do odczytu. Zdarzenia obecne w tabelach, lecz bez powiadomień, kierowały uwagę na zapytania generatora, warunki subskrypcji lub dane odbiorców. Powiadomienia utworzone, ale niedostarczone, wymagały sprawdzenia dystrybutora, kanału dostarczania i logów odpowiedzialnych za wysyłkę. Przy diagnozie starszej instalacji trzeba również potwierdzić wersję SQL Server, obecność wymaganych baz, stan usług oraz zgodność używanych narzędzi administracyjnych z SQL Server 2005.

Znaczenie wycofania komponentu przy utrzymaniu starszej aplikacji

Wycofanie Notification Services oznacza, że aplikacji opartej na tym komponencie nie należy traktować jak zwykłej funkcji dostępnej w każdej wersji SQL Server. Przeniesienie systemu do nowszej wersji wymaga inwentaryzacji definicji instancji i aplikacji, reguł T-SQL, schematów subskrypcji, dostawców zdarzeń oraz kanałów dostarczania. Należy także ustalić, które dane są niezbędne do dalszego działania, a które służą wyłącznie historii. Zastąpienie komponentu wymaga zaprojektowania nowego przepływu zdarzeń i powiadomień, ponieważ sama aktualizacja serwera bazy danych nie odtwarza funkcji Notification Services.

Podczas diagnostyki komputera lub środowiska, na którym działa starsza aplikacja, warto rozdzielić awarię systemu operacyjnego, problem z usługą SQL Server i błąd logiki dawnego mechanizmu powiadomień. Pomocne są: identyfikacja wersji silnika, sprawdzenie konfiguracji usług, analiza tabel zdarzeń i subskrypcji oraz porównanie czasu rejestracji zdarzenia z czasem utworzenia komunikatu. Taka kolejność pozwala ustalić, czy problem powstał przed zapisaniem zdarzenia, podczas dopasowania subskrypcji, czy dopiero na etapie dostarczenia powiadomienia.