Numer kompilacji

Numer kompilacji to czterosegmentowy identyfikator wersji SQL Server, wskazujący dokładny poziom zainstalowanych poprawek.

Numer kompilacji SQL Server i jego format

Numer kompilacji SQL Server, określany także jako numer build, jest szczegółowym identyfikatorem zainstalowanej wersji silnika relacyjnej bazy danych Microsoft SQL Server. W typowym zapisie składa się z czterech segmentów oddzielonych kropkami: numeru głównego, numeru podrzędnego, numeru kompilacji oraz numeru poprawki rewizyjnej. Przykładowy zapis może wyglądać tak: 16.0.4xxx.x, przy czym znaki „x” nie oznaczają dosłownej wartości, lecz skrótowy zapis części zależnej od konkretnego wydania. Pierwszy segment wskazuje główną generację produktu, drugi jego linię zgodności, a kolejne identyfikują konkretną kompilację i rewizję.

Numer kompilacji nie jest tym samym co nazwa edycji SQL Server. Edycja może wskazywać na wariant Standard, Enterprise, Developer lub Express, natomiast numer build opisuje stan kodu zainstalowanego silnika. Ten sam numer kompilacji może występować w kilku edycjach, jeśli korzystają one z tej samej gałęzi aktualizacji. Do pełnej identyfikacji środowiska potrzebne są więc co najmniej: numer produktu, poziom aktualizacji, edycja, architektura oraz informacja o systemie operacyjnym i zainstalowanych składnikach.

Jak odczytać build z działającej instancji

Numer kompilacji można sprawdzić bezpośrednio w połączonej instancji SQL Server za pomocą zapytania SELECT @@VERSION;. Zwracany tekst zawiera między innymi nazwę produktu, generację silnika, numer kompilacji, edycję oraz system operacyjny, na którym działa usługa. Jest to wygodna metoda szybkiego odczytu, ale wynik ma postać dłuższego komunikatu tekstowego, dlatego nie zawsze nadaje się do automatycznego porównywania wielu serwerów.

Do uzyskania pojedynczych właściwości służy funkcja SERVERPROPERTY. Numer wersji można pobrać zapytaniem SELECT SERVERPROPERTY('ProductVersion');, poziom aktualizacji przez SELECT SERVERPROPERTY('ProductLevel');, a nazwę edycji przez SELECT SERVERPROPERTY('Edition');. Przydatne są również właściwości ProductUpdateLevel i ProductUpdateReference, jeśli dana wersja SQL Server je obsługuje. Pierwsza z nich może wskazać poziom aktualizacji, na przykład skumulowaną aktualizację, natomiast druga może zwrócić identyfikator powiązany z konkretnym pakietem aktualizacyjnym. Dostępność oraz znaczenie poszczególnych właściwości zależą od generacji SQL Server.

Build a poprawki: CU, GDR i poziom produktu

Numer kompilacji zmienia się wraz z instalacją aktualizacji SQL Server. W zależności od gałęzi serwisowej może wskazywać między innymi wydanie bazowe, dodatek Service Pack, skumulowaną aktualizację CU albo aktualizację bezpieczeństwa z gałęzi GDR. CU, czyli Cumulative Update, zawiera zbiorczy zestaw poprawek wydanych dla określonej linii produktu. GDR, czyli General Distribution Release, jest gałęzią aktualizacji ukierunkowaną przede wszystkim na poprawki bezpieczeństwa oraz wybrane poprawki o wysokim priorytecie.

Sam numer kompilacji nie opisuje wprost całej zawartości zainstalowanych zmian. Do ustalenia, jakie poprawki zastosowano, trzeba porównać pełny numer produktu z oficjalną listą buildów dla dokładnej generacji SQL Server oraz sprawdzić poziom aktualizacji zwracany przez właściwości instancji. Nie należy porównywać numerów między różnymi generacjami bez uwzględnienia ich pierwszych segmentów. Build zaczynający się od innego numeru głównego należy do innej linii produktu, nawet jeśli jego numer kompilacji wygląda podobnie. Również składniki dodatkowe, takie jak Analysis Services, Integration Services lub narzędzia klienckie, mogą mieć własne numery wersji i nie muszą być identyczne z numerem głównego silnika Database Engine.

Weryfikacja zgodności numeru kompilacji

Numer kompilacji jest istotny podczas analizy zgodności aplikacji z SQL Server, odtwarzania środowiska testowego oraz badania błędów zależnych od konkretnej poprawki. Przed instalacją aktualizacji warto zapisać aktualny wynik @@VERSION i właściwości instancji, a następnie porównać je z numerem po aktualizacji. Różnica w numerze build może potwierdzić, że poprawka została zastosowana, lecz nie dowodzi jeszcze, że wszystkie usługi i narzędzia powiązane z SQL Server zostały zaktualizowane w tym samym zakresie.

Podczas diagnostyki trzeba odróżnić numer kompilacji instancji, do której wykonano połączenie, od wersji programu klienckiego używanego do zarządzania bazą. SSMS, sterownik ODBC, sterownik OLE DB i biblioteki dostawcy mogą mieć własne wersje. W raporcie technicznym należy dlatego zapisać nazwę instancji, wynik SERVERPROPERTY('ProductVersion'), poziom produktu, edycję oraz datę odczytu. Taki zestaw informacji ułatwia odtworzenie warunków występowania problemu i pozwala sprawdzić, czy analizowana poprawka dotyczy właściwego silnika SQL Server.