Różnicowa kopia zapasowa

Różnicowa kopia zapasowa zawiera zmiany od czasu ostatniej kopii pełnej, wymaga jej obecności do odtworzenia.

Jak działa różnicowa kopia zapasowa

Różnicowa kopia zapasowa zapisuje dane, które zmieniły się od wykonania ostatniej kopii pełnej. Kopia pełna obejmuje cały wybrany zakres danych, na przykład zawartość wskazanego katalogu, profilu użytkownika albo partycji, zależnie od możliwości używanego programu. Po utworzeniu kopii pełnej każda kolejna kopia różnicowa porównuje aktualny stan danych właśnie z tą kopią bazową. Jeżeli plik został utworzony lub zmieniony po wykonaniu kopii pełnej, jego aktualna wersja trafia do następnej kopii różnicowej.

Ważną cechą tego mechanizmu jest to, że kolejne kopie różnicowe nie odnoszą się do poprzedniej kopii różnicowej. Jeżeli w poniedziałek wykonano kopię pełną, a we wtorek, środę i czwartek kopie różnicowe, to kopia czwartkowa zawiera wszystkie zmiany od poniedziałku, a nie tylko zmiany powstałe od środy. Z tego powodu rozmiar kopii różnicowej zwykle rośnie wraz z upływem czasu, aż do wykonania kolejnej kopii pełnej. Sposób rozpoznawania zmienionych plików zależy od programu, ale może wykorzystywać między innymi czas modyfikacji, rozmiar pliku, atrybuty lub porównanie zawartości.

Odtwarzanie danych z zestawu kopii

Do odtworzenia stanu danych potrzebna jest właściwa kopia pełna oraz najnowsza kopia różnicowa, która ma być użyta jako źródło zmian. Przykładowo, gdy kopia pełna powstała w poniedziałek, a kopie różnicowe we wtorek, środę i czwartek, odtworzenie danych z czwartku wymaga kopii poniedziałkowej i czwartkowej. Nie trzeba wtedy odtwarzać kopii wtorkowej ani środowej. Program najpierw przywraca zawartość kopii pełnej, a następnie nakłada na nią dane znajdujące się w wybranej kopii różnicowej.

Odtwarzanie nie powiedzie się prawidłowo, jeżeli kopia pełna jest uszkodzona, niekompletna, niedostępna albo nie należy do tego samego łańcucha kopii. Znaczenie ma także konfiguracja programu: niektóre narzędzia zapisują dodatkowe informacje o zadaniu, ścieżkach, uprawnieniach, kompresji lub szyfrowaniu. Sama obecność plików kopii na dysku nie zawsze wystarcza do ich wykorzystania, jeśli brakuje katalogu zadania, klucza szyfrującego albo zgodnej wersji aplikacji. Przed usunięciem starszych kopii pełnych należy więc sprawdzić, czy nowsze kopie różnicowe nadal mogą zostać na ich podstawie odtworzone.

Różnicowa a przyrostowa kopia zapasowa

Kopia różnicowa i kopia przyrostowa rozwiązują podobny problem, lecz inaczej ustalają zakres zapisywanych zmian. Kopia różnicowa obejmuje zmiany od ostatniej kopii pełnej. Kopia przyrostowa obejmuje zmiany od ostatniej wykonanej kopii w łańcuchu, która może być kopią pełną albo wcześniejszą kopią przyrostową. Przy takim układzie zestaw przyrostowy wymaga zwykle kopii pełnej oraz wszystkich kolejnych kopii przyrostowych aż do punktu odtwarzania. W zestawie różnicowym potrzebna jest kopia pełna i wybrana kopia różnicowa.

Różnica wpływa na czas tworzenia kopii, zajętość nośnika i procedurę odtwarzania. Kopie różnicowe są zazwyczaj większe niż najnowsze kopie przyrostowe, ponieważ ponownie zawierają dane zmienione od ostatnej kopii pełnej. Jednocześnie odtwarzanie z zestawu różnicowego może wymagać mniejszej liczby plików. Nie oznacza to jednak, że kopia różnicowa jest automatycznie bezpieczniejsza. O skuteczności ochrony decydują również częstotliwość wykonywania kopii, niezależne miejsce przechowywania, kontrola integralności, możliwość odczytu nośnika oraz przeprowadzone testy odtwarzania.

Kontrola poprawności kopii na komputerze

Przy ocenie różnicowej kopii zapasowej warto ustalić, z jaką kopią pełną jest powiązana, jaki zakres danych obejmuje i kiedy została utworzona. Należy sprawdzić, czy program nie zgłasza błędów odczytu, pominiętych plików, braku miejsca, problemów z uprawnieniami lub przerwania zadania. Istotne jest także rozróżnienie kopii zakończonej powodzeniem od kopii utworzonej tylko częściowo. Status widoczny w aplikacji powinien być zgodny z logiem zadania oraz faktyczną obecnością plików na nośniku.

Praktycznym testem jest odtworzenie wybranych plików do oddzielnego katalogu i sprawdzenie, czy można je otworzyć oraz czy mają oczekiwane daty i wersje. Test nie powinien nadpisywać bieżących danych użytkownika. Gdy kopia jest szyfrowana, trzeba potwierdzić dostęp do prawidłowego hasła lub klucza. Gdy dane są przechowywane na zewnętrznym dysku, należy zweryfikować stan przewodu, portu, zasilania i systemu plików. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC oraz ich podzespołów, dlatego podczas diagnostyki można sprawdzić także problemy sprzętowe lub systemowe utrudniające wykonywanie i odczyt kopii zapasowych.