ścieżka użytkownika po kliknięciu

Ścieżka użytkownika po kliknięciu obejmuje kolejne kroki podjęte na stronie docelowej po wejściu z wiadomości.

Jak definiuje się ścieżkę po kliknięciu

Ścieżka użytkownika po kliknięciu opisuje sekwencję działań wykonywanych po przejściu z wiadomości, reklamy, wyniku wyszukiwania albo innego odsyłacza na stronę docelową. Samo kliknięcie jest tylko punktem rozpoczęcia obserwacji. Analiza obejmuje między innymi załadowanie strony, odczytanie jej treści, przejście do kolejnych podstron, użycie formularza, pobranie pliku, uruchomienie kontaktu oraz opuszczenie serwisu. Poszczególne działania są rejestrowane jako zdarzenia albo odsłony, zależnie od sposobu zbudowania systemu analitycznego.

W praktyce ścieżka nie jest nagraniem obrazu ekranu ani pełnym zapisem wszystkich czynności wykonywanych na urządzeniu. Narzędzie analityczne otrzymuje tylko dane przewidziane przez implementację pomiaru, na przykład adres odwiedzonej strony, czas zdarzenia, typ urządzenia, źródło wejścia lub identyfikator sesji. Jeżeli określone działanie nie ma przypisanego zdarzenia, raport może go nie pokazać, nawet gdy użytkownik faktycznie je wykonał. Z tego powodu ścieżkę należy interpretować jako model zachowania zbudowany na podstawie zebranych punktów pomiarowych.

Od wejścia na stronę do kolejnych zdarzeń

Po kliknięciu użytkownik może trafić bezpośrednio na stronę docelową albo na adres zawierający parametry kampanii. Parametry takie jak UTM source, UTM medium i UTM campaign pozwalają rozróżnić źródło ruchu, rodzaj kanału oraz nazwę kampanii, o ile system poprawnie je odczytuje. Następnie przeglądarka wysyła żądanie HTTP lub HTTPS, pobiera dokument HTML i powiązane zasoby, takie jak arkusze stylów, skrypty JavaScript oraz obrazy. Dopiero po wykonaniu skryptu pomiarowego mogą zostać wysłane zdarzenia dotyczące dalszej aktywności.

Typowa sekwencja może obejmować wejście na stronę, przewinięcie treści, kliknięcie elementu nawigacyjnego, przejście do podstrony usługi i wysłanie formularza. Każdy etap powinien mieć jednoznaczną nazwę oraz zdefiniowane parametry. Przykładowo zdarzenie kliknięcia przycisku kontaktowego może zawierać nazwę przycisku i adres strony, natomiast zdarzenie wysłania formularza może wskazywać jego rodzaj. Nie należy utożsamiać samego wyświetlenia formularza z jego wysłaniem, ponieważ są to dwa różne stany procesu.

Ważnym elementem jest czas. Odsłona może zostać zarejestrowana natychmiast po rozpoczęciu ładowania dokumentu, a zdarzenie interakcji dopiero po wykonaniu kodu w przeglądarce. Jeżeli użytkownik zamknie kartę przed wysłaniem danych, część informacji może nie dotrzeć do systemu. Podobnie działa blokowanie skryptów, utrata połączenia, błędna konfiguracja zgód pomiarowych albo przejście między domenami bez prawidłowego powiązania sesji. Raport przedstawia więc zarejestrowaną kolejność zdarzeń, a nie gwarantowany zapis każdej czynności.

Analiza kolejności, przejść i przerw w sesji

Do oceny ścieżki wykorzystuje się raporty przepływu, analizę lejka oraz zestawienia przejść między stronami. Raport przepływu pokazuje, jakie adresy lub zdarzenia pojawiają się po sobie najczęściej. Lejek służy do sprawdzenia, ilu użytkowników przechodzi przez wcześniej ustalone etapy, na przykład od strony docelowej do formularza i dalej do potwierdzenia. Analiza przerw wskazuje miejsca, w których sesje kończą się przed wykonaniem oczekiwanej czynności, ale sama przerwa nie dowodzi jeszcze błędu technicznego.

Interpretacja wymaga odróżnienia problemu użytkowego od problemu pomiarowego. Duża liczba wyjść po pierwszej odsłonie może oznaczać niedopasowanie treści do źródła wejścia, wolne ładowanie, nieczytelny interfejs albo prawidłowe zakończenie wizyty po znalezieniu potrzebnej informacji. Z kolei brak zdarzeń po kliknięciu przycisku może wynikać z błędu JavaScript, niepoprawnego selektora elementu, odrzucenia żądania sieciowego lub braku konfiguracji danego zdarzenia. Weryfikacja powinna obejmować konsolę przeglądarki, kartę Network w narzędziach deweloperskich oraz rzeczywisty adres docelowy.

Nie należy również zakładać, że kolejność widoczna w raporcie jest całkowicie liniowa. Użytkownik może otworzyć kilka kart, wrócić przyciskiem przeglądarki, odświeżyć stronę, przejść do innej domeny albo rozpocząć nową sesję na innym urządzeniu. System może łączyć część takich działań w jedną wizytę albo potraktować je jako oddzielne sesje. Rzetelna analiza sprawdza zatem definicję sesji, sposób identyfikowania użytkownika, ustawienia czasu wygaśnięcia oraz reguły przypisywania źródła ruchu.

Znaczenie ścieżki dla obsługi strony serwisu

Ścieżka po kliknięciu pozwala ocenić, czy strona docelowa prowadzi użytkownika do informacji, której oczekiwał po wejściu z wiadomości lub odsyłacza. W przypadku serwisu prezentującego usługi naprawy warto sprawdzić, czy po wejściu użytkownik przechodzi do opisu objawu, zakresu usługi, sposobu kontaktu oraz formularza lub danych kontaktowych. Pomiar powinien rozróżniać kliknięcie numeru telefonu, otwarcie formularza, wysłanie formularza i przejście do strony potwierdzenia, ponieważ każde z tych zdarzeń oznacza inny etap kontaktu.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów stacjonarnych PC i podzespołów, dlatego analiza ścieżki może służyć do sprawdzenia, czy informacje o tych usługach są dostępne po przejściu z odpowiedniego odsyłacza. Sama obecność użytkownika na stronie nie oznacza jednak zgłoszenia naprawy. Za miarodajny sygnał kontaktu należy uznać dopiero poprawnie zarejestrowane działanie, takie jak wysłanie formularza albo wykonanie połączenia, pod warunkiem że pomiar tych zdarzeń działa prawidłowo.

Przy sprawdzaniu danych należy porównać raport analityczny z testem wykonanym w przeglądarce. Test powinien rozpocząć się od konkretnego odsyłacza, a następnie obejmować załadowanie strony, przejścia, kliknięcia i zakończenie kontaktu. Każdy etap warto zestawić z żądaniem wysłanym do narzędzia pomiarowego oraz z parametrami zdarzenia. Takie porównanie pozwala wykryć podwójne zliczanie, brakujące zdarzenia, niewłaściwe nazwy stron, błędne przekierowania i rozbieżność między rzeczywistą ścieżką a jej prezentacją w raporcie.