UEFI SYSTEM CANNOT FIND BOOT ENTRY

„UEFI SYSTEM CANNOT FIND BOOT ENTRY” wskazuje na brakujący lub uszkodzony wpis rozruchowy w magazynie NVRAM firmware.

Co oznacza komunikat UEFI SYSTEM CANNOT FIND BOOT ENTRY

Komunikat „UEFI SYSTEM CANNOT FIND BOOT ENTRY” oznacza, że firmware komputera nie znalazł prawidłowego wpisu rozruchowego, który wskazywałby urządzenie i plik potrzebny do uruchomienia systemu. UEFI przechowuje takie informacje w pamięci NVRAM płyty głównej. Wpis może zawierać między innymi identyfikator dysku, partycję systemową EFI oraz ścieżkę do programu rozruchowego w formacie używanym przez firmware. W systemach zgodnych ze standardem UEFI wpisy są często widoczne jako zmienne Boot0000, Boot0001 i podobne, a kolejność ich sprawdzania określa zmienna BootOrder.

Sam komunikat nie musi oznaczać fizycznego uszkodzenia dysku. Przyczyną może być usunięcie lub uszkodzenie zmiennej NVRAM, wyzerowanie ustawień firmware po rozładowaniu baterii podtrzymującej, aktualizacja firmware, przywrócenie ustawień fabrycznych albo zmiana trybu uruchamiania z UEFI na Legacy lub CSM. Błąd pojawia się również wtedy, gdy dysk jest wykrywany przez komputer, ale partycja systemowa EFI nie jest dostępna albo nie zawiera pliku rozruchowego wskazanego przez wpis.

Rola partycji EFI, NVRAM i kolejności uruchamiania

W typowej instalacji systemu uruchamianego w trybie UEFI na dysku znajduje się partycja systemowa EFI, określana skrótem ESP. Jest to specjalna partycja sformatowana zwykle w systemie plików FAT32. Zawiera pliki wykonywane przez firmware przed uruchomieniem właściwego systemu operacyjnego. W przypadku systemu Windows jednym z istotnych elementów jest menedżer rozruchu umieszczony w katalogu EFI/Microsoft/Boot. Wpis NVRAM powinien wskazywać odpowiednią partycję i plik programu rozruchowego, ale sama obecność partycji nie gwarantuje, że jej wpis został zachowany.

UEFI może mieć kilka wpisów rozruchowych dla różnych systemów lub dysków. Jeżeli zmienna BootOrder wskazuje usunięty dysk, nieistniejącą partycję albo nieaktualną ścieżkę, firmware może zakończyć próbę uruchomienia komunikatem o braku wpisu. Podobny efekt wystąpi po sklonowaniu dysku, gdy kopia ma inną strukturę identyfikatorów, po wymianie nośnika albo po ręcznym usunięciu partycji. Należy także odróżnić brak wpisu UEFI od problemu z samym systemem plików. Firmware może odnaleźć wpis, lecz nie uruchomić wskazanego pliku, jeśli partycja EFI jest uszkodzona, odłączona lub nieprawidłowo oznaczona.

Rozróżnienie konfiguracji firmware od uszkodzenia nośnika

Diagnostykę zaczyna się od sprawdzenia, czy firmware widzi dysk w sekcji informacji o urządzeniach magazynujących. Jeżeli nośnik nie jest wykrywany, problem może dotyczyć połączenia, gniazda, kontrolera, zasilania albo samego dysku i nie powinien być traktowany wyłącznie jako błąd wpisu rozruchowego. Jeżeli dysk jest widoczny, należy sprawdzić aktywny tryb startu. Instalacja przygotowana dla UEFI wymaga uruchamiania w trybie UEFI; przełączenie na Legacy lub CSM może uniemożliwić wykorzystanie istniejącej konfiguracji, nawet jeśli dane systemu nadal znajdują się na dysku.

Do szczegółowej weryfikacji można użyć środowiska naprawczego uruchomionego w trybie UEFI. W systemie Windows narzędzie DiskPart pozwala sprawdzić układ partycji i obecność partycji EFI, natomiast polecenie BCDBoot służy do odtworzenia plików środowiska rozruchowego na wskazanej partycji systemowej. Operacje te wymagają prawidłowego rozpoznania woluminów, ponieważ przypisanie niewłaściwej litery lub wskazanie partycji z danymi może doprowadzić do zapisania plików w niewłaściwym miejscu. W systemach Linux lista wpisów UEFI może być sprawdzana narzędziem efibootmgr, o ile komputer został uruchomiony w trybie EFI i system ma dostęp do zmiennych firmware. Sama regeneracja plików nie naprawi jednak problemu wynikającego z awarii dysku albo uszkodzenia pamięci NVRAM.

Przywrócenie możliwości uruchomienia systemu

Naprawa zależy od ustalonej przyczyny. Gdy partycja EFI i pliki rozruchowe są poprawne, wystarczy czasem ponowne utworzenie wpisu UEFI albo ustawienie właściwego wpisu jako pierwszego w BootOrder. Gdy pliki zostały usunięte, można je odtworzyć z odpowiedniego środowiska naprawczego, zachowując zgodność trybu uruchamiania z układem dysku. W przypadku dysku z tablicą partycji GPT właściwym trybem dla współczesnej instalacji jest UEFI. Przed modyfikacją wpisów należy ustalić, czy na nośniku znajduje się jedna instalacja systemu, kilka instalacji, czy pozostałości po wcześniejszym klonowaniu.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe wykonuje profesjonalną naprawę laptopów i komputerów PC, w tym diagnostykę problemów z uruchamianiem systemu, konfiguracją UEFI oraz podzespołami odpowiedzialnymi za dostęp do nośnika. W praktyce prawidłowa obsługa błędu wymaga najpierw rozdzielenia problemu konfiguracji firmware od awarii dysku, a następnie sprawdzenia partycji EFI, wpisów NVRAM i plików rozruchowych. Jeżeli nośnik wykazuje objawy niestabilności, każda próba odbudowy środowiska startowego powinna być poprzedzona oceną stanu danych, ponieważ naprawa wpisu UEFI nie zastępuje odzyskiwania plików z uszkodzonego dysku.