Układ klawiszy NO (norweski)

Układ klawiszy NO (norweski) to lokalny wariant dostosowany do znaków skandynawskich stosowanych w Norwegii.

Układ NO a norweskie znaki alfabetu

Układ klawiszy NO, czyli Norwegian, jest wariantem układu klawiatury przeznaczonym do pisania po norwesku. Jego najważniejszą cechą jest bezpośredni dostęp do liter używanych w języku norweskim: Æ, Ø oraz Å. W wersji z małymi literami odpowiadają im znaki æ, ø i å. Są one częścią norweskiego alfabetu i nie wymagają wprowadzania za pomocą encji HTML, mapy znaków ani dodatkowego skrótu z klawiszem Alt.

Litera Å występuje w norweskim alfabecie po literze Z, natomiast Æ i Ø znajdują się pod koniec alfabetu. W praktyce system operacyjny przypisuje te znaki do osobnych klawiszy w prawej części głównego rzędu znaków. Ich położenie jest związane z regionalnym układem klawiatury, dlatego osoba korzystająca z fizycznej klawiatury opisanej po norwesku powinna wybrać w systemie układ NO, aby nadruki na klawiszach odpowiadały wpisywanym znakom.

Rozmieszczenie klawiszy i wariant fizyczny

Norweska klawiatura komputerowa jest zwykle kojarzona z konstrukcją ISO, czyli formatem stosowanym powszechnie w Europie. Taki wariant ma między innymi charakterystyczny, pionowy klawisz Enter oraz dodatkowy klawisz w dolnym rzędzie względem typowej klawiatury ANSI. Sam fakt, że klawiatura ma format ISO, nie oznacza jednak automatycznie, że jest norweska. O języku wprowadzania decyduje przede wszystkim przypisanie znaków w systemie operacyjnym, a o wygodzie pracy także nadruki na nasadkach klawiszy.

W układzie NO położenie części znaków interpunkcyjnych różni się od układów używanych w Polsce lub w Stanach Zjednoczonych. Dotyczy to między innymi znaków wykorzystywanych w adresach internetowych, programowaniu i poleceniach powłoki. Zmiana układu z polskiego albo angielskiego na norweski może więc spowodować, że dwukropek, średnik, cudzysłów, nawiasy lub symbole dostępne z klawiszem Shift pojawią się w innych miejscach niż wskazują nadruki. Dotyczy to także znaków uzyskiwanych z prawym Alt, nazywanym w wielu systemach klawiszem AltGr.

Wybór układu NO w systemie operacyjnym

Układ NO jest ustawieniem programowym, które tłumaczy naciśnięcia klawiszy na znaki przekazywane do aktywnego programu. W systemach Windows można dodać język norweski w ustawieniach czasu i języka, a następnie wybrać norweską klawiaturę jako metodę wprowadzania. Przełączanie pomiędzy zainstalowanymi układami odbywa się za pomocą skrótu skonfigurowanego przez system, często z użyciem kombinacji klawisza Windows i spacji. Dostępne nazwy pozycji mogą zależeć od wersji systemu oraz odmiany języka norweskiego.

W systemach Linux układ Norwegian jest wybierany w konfiguracji środowiska graficznego lub mechanizmu XKB. Na komputerach Apple odpowiedni wariant ustawia się w preferencjach klawiatury jako źródło wprowadzania dla języka norweskiego. Niezależnie od platformy trzeba odróżnić język interfejsu od układu klawiatury: system może mieć menu po polsku, a jednocześnie korzystać z układu NO. Jeżeli znaki pojawiają się niezgodnie z opisem klawiszy, należy sprawdzić aktywny układ, pasek języka, przypisany skrót przełączania oraz ustawienia konkretnego programu.

Sprawdzenie klawiatury norweskiej po wymianie lub awarii

Przy wymianie klawiatury w laptopie należy zweryfikować nie tylko język nadruków, lecz także zgodność części z konkretnym modelem urządzenia. Klawiatury o podobnym wyglądzie mogą mieć inne mocowanie, taśmę sygnałową, podświetlenie, układ dodatkowych przycisków albo wersję obudowy. W laptopie klawiatura jest zazwyczaj połączona z płytą główną cienką taśmą, a niektóre konstrukcje wymagają demontażu górnego panelu obudowy lub wymiany całego modułu palmrestu.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów i komputerów PC, w tym diagnostyką problemów z klawiaturami oraz doborem zgodnych podzespołów. Przy usterce układu NO warto rozdzielić problem sprzętowy od programowego: pojedynczy niedziałający klawisz może wskazywać na zabrudzenie, uszkodzenie membrany lub taśmy, natomiast wszystkie znaki wpisywane według innego schematu zwykle oznaczają aktywny niewłaściwy układ w systemie. Test w edytorze tekstu, na ekranowej klawiaturze i poza jednym konkretnym programem pomaga ustalić, czy przyczyną jest fizyczne uszkodzenie, konfiguracja języka, sterownik lub aplikacja przechwytująca skróty klawiaturowe.