wersja tekstowa alternatywna

Wersja tekstowa alternatywna to zapasowa treść wiadomości dla klientów pocztowych nieobsługujących HTML.

Rola wersji tekstowej alternatywnej w wiadomości e-mail

Wersja tekstowa alternatywna to treść wiadomości przygotowana jako zwykły tekst, bez znaczników HTML, arkuszy stylów, obrazów osadzonych w układzie strony i elementów interaktywnych. W poczcie elektronicznej jest używana wtedy, gdy program odbiorcy nie wyświetla części HTML albo gdy użytkownik wybiera odczyt wiadomości w trybie tekstowym. Nie jest to tekst zastępczy pojedynczego obrazka, czyli atrybut „alt” w kodzie HTML. Dotyczy całej wiadomości i powinna przekazywać jej najważniejsze informacje, kolejność działań oraz dane kontaktowe.

Wiadomość zawierająca obie wersje jest zwykle budowana jako struktura MIME typu multipart/alternative. W jej obrębie umieszcza się między innymi część text/plain oraz część text/html. Klient pocztowy wybiera reprezentację, którą potrafi obsłużyć lub którą ma ustawioną jako preferowaną. Wersja tekstowa nie jest więc osobnym e-mailem wysyłanym do innej grupy odbiorców, lecz jednym z wariantów tej samej wiadomości. Jeżeli struktura MIME jest niepoprawna, program może pokazać surowe znaczniki, pominąć część treści albo wyświetlić tylko załącznik.

Budowa treści bez znaczników i elementów graficznych

Tekst alternatywny powinien zachowywać logiczną hierarchię informacji. Na początku warto umieścić tytuł lub krótkie określenie tematu, następnie właściwy komunikat, a później instrukcję działania, adres strony albo dane kontaktowe. Nagłówki można wyróżnić wielkimi literami lub osobnym wierszem, ponieważ w formacie text/plain nie ma semantycznych znaczników takich jak <h1> czy <strong>. Puste wiersze pomagają oddzielić akapity, listy i sekcje, lecz nie powinny zastępować całej struktury komunikatu.

Linki należy zapisać w sposób możliwy do skopiowania lub wpisania w przeglądarce, na przykład jako pełny adres zaczynający się od https://. Sam tekst „Kliknij tutaj” nie przekazuje odbiorcy wystarczającej informacji, jeśli nie działa formatowanie HTML. W przypadku kilku odnośników można poprzedzić je opisem celu, a następnie umieścić adres w osobnym wierszu. Obrazy, ikony i przyciski nie powinny być jedynym nośnikiem istotnej informacji. Jeżeli grafika zawiera komunikat, jego treść trzeba powtórzyć słownie w części tekstowej.

Kodowanie znaków, łamanie wierszy i czytelność

Polskie znaki w wersji tekstowej wymagają prawidłowego określenia kodowania znaków. Współczesne wiadomości najczęściej korzystają z UTF-8, a nagłówki MIME powinny wskazywać odpowiedni parametr charset dla części tekstowej, zwykle w postaci text/plain; charset=UTF-8. Samo zapisanie pliku w UTF-8 nie wystarcza, jeżeli system wysyłający oznaczy zawartość innym kodowaniem. Wtedy odbiorca może zobaczyć zniekształcone litery, takie jak „ó” zamiast „ó”, albo znaki zastępcze.

Wersja tekstowa powinna być sprawdzana również pod kątem długości wierszy. Bardzo długie linie są niewygodne na małym ekranie i mogą wymuszać przewijanie poziome w niektórych interfejsach. Tradycyjne programy pocztowe stosowały często zawijanie wierszy w okolicach 78 znaków, jednak współczesny układ powinien być testowany w konkretnych klientach i na urządzeniach mobilnych. Nie należy łamać adresów internetowych w przypadkowym miejscu, ponieważ odbiorca może skopiować tylko fragment. Przy ręcznym składaniu wiadomości trzeba także poprawnie kodować znaki końca wiersza oraz unikać niewidocznych znaków sterujących.

Sprawdzenie wersji tekstowej przed wysłaniem

Kontrola powinna obejmować zarówno wybór właściwej części MIME, jak i zgodność informacji między wariantem HTML a zwykłym tekstem. Warto wysłać wiadomość testową do kilku klientów pocztowych, wyłączyć automatyczne wyświetlanie HTML, sprawdzić treść na telefonie oraz otworzyć ją w interfejsie, który nie obsługuje stylów i skryptów. Należy zweryfikować, czy temat, terminy, ceny, numery telefonów, adresy URL i instrukcje są obecne oraz czy listy nie tracą kolejności. Jeżeli wiadomość zawiera załącznik, tekst powinien jasno wskazywać jego nazwę i przeznaczenie.

Przy problemach z wyświetlaniem można analizować źródło wiadomości, nagłówki MIME oraz kolejność części multipart/alternative. Pomocne jest także porównanie surowej treści text/plain z tym, co pokazuje klient pocztowy, ponieważ błędne kodowanie lub nieprawidłowe znaki końca wiersza mogą powstać już podczas generowania wiadomości. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i podzespołów, a w ramach diagnostyki oprogramowania pocztowego można sprawdzić, czy problem wynika z klienta, ustawień kodowania, filtrów wiadomości lub sposobu przygotowania samego e-maila.