| Termin | Definicja |
|---|---|
| załącznik blokowany przez politykę | Załącznik blokowany przez politykę to plik odrzucony na podstawie reguł bezpieczeństwa organizacji. Architektura systemów inspekcji poczty elektronicznej oraz protokołów transportowychInfrastruktura poczty elektronicznej opiera się na protokole SMTP (Simple Mail Transfer Protocol), który w swojej pierwotnej specyfikacji ustandaryzowanej w dokumencie RFC 821 nie posiadał wbudowanych mechanizmów weryfikacji przesyłanych ładunków pod kątem bezpieczeństwa sieciowego. System ograniczał się jedynie do weryfikacji poprawnej składni adresów koperty (envelope sender i envelope recipient). Współczesne węzły pocztowe, w tym lokalne instalacje serwerów Microsoft Exchange, serwery typu Postfix w systemach uniksowych oraz rozproszone rozwiązania chmurowe w modelu SaaS, wymuszają stosowanie wielowarstwowych systemów filtracji przesyłanych informacji. Polityki bezpieczeństwa definiuje się najczęściej na poziomie brzegowej bramy pocztowej (ang. Secure Email Gateway) lub implementuje się je w postaci reguł przepływu poczty (mail flow rules). Kiedy klient poczty wysyła wiadomość z osadzonym plikiem, ładunek ten kodowany jest zazwyczaj za pomocą algorytmu Base64 lub Quoted-Printable w celu uniknięcia błędów przesyłu znaków specjalnych, a następnie zamykany w wieloczęściowej strukturze protokołu MIME (Multipurpose Internet Mail Extensions). Zanim pakiety danych dotrą do końcowej skrzynki odbiorczej adresata, systemy brzegowe organizacji docelowej parsują zawartość strumienia danych, poddając go ocenie zgodności z wdrożonymi politykami administracyjnymi. Odseparowanie samego procesu analizy od doręczenia ładunku stanowi kluczowy element strategii obrony przed złośliwym kodem (malware) i oprogramowaniem wymuszającym okup (ransomware). Implementacja takich rozwiązań technicznych w środowiskach informatycznych wynika z faktu, że dystrybucja plików wykonywalnych za pomocą poczty e-mail stanowi jeden z głównych wektorów naruszeń infrastruktury. Rozpoznawanie formatów, analiza sygnatur binarnych i dekompozycja kontenerówMechanizmy służące do egzekwowania polityki blokowania nie opierają się na analizie samych rozszerzeń plików, które odczytać można z deklaracji pola nagłówka Content-Disposition. Prawidłowo zaprojektowane bramy pocztowe analizują pliki z wykorzystaniem techniki weryfikacji sygnatur binarnych (ang. magic numbers) oraz analizy nagłówków heksadecymalnych. Każdy standard zapisu danych posiada charakterystyczną sekwencję bajtów, określającą jego rzeczywisty format. Jeśli na stacji roboczej nadawca podejmie próbę ominięcia nałożonych filtrów bezpieczeństwa poprzez ręczną zmianę rozszerzenia pliku wykonywalnego z .exe na formę pozornie tekstową .txt, system inspekcji zignoruje tę modyfikację. Skaner odczyta pierwsze bajty strumienia danych, identyfikując wartości 4D 5A (litery MZ), stanowiące obowiązkowy nagłówek plików w formacie Portable Executable (PE) w środowisku Windows, co poskutkuje natychmiastowym zablokowaniem całego transferu. Złożonym wyzwaniem w weryfikacji polityk są natomiast archiwa skompresowane (formaty ZIP, RAR, 7z) oraz obrazy dysków (ISO). Oprogramowanie antyspamowe zmuszone jest przeprowadzić operację rekursywnej dekompresji w pamięci operacyjnej urządzenia filtrującego, wchodząc głęboko w strukturę plików osadzonych we wnętrzu archiwów. W sytuacji, w której przesłane archiwum zostało poddane procesowi szyfrowania (np. standardem AES-256 z użyciem hasła zabezpieczającego), algorytmy skanujące tracą fizyczną możliwość oceny zagnieżdżonego ładunku. W środowiskach o restrykcyjnym profilu zabezpieczeń zaszyfrowane zbiory danych są przez politykę automatycznie odrzucane i poddawane kwarantannie jako elementy niepodlegające audytowi. Procedury te obejmują również dokumenty biurowe zawierające w swoim kodzie osadzone makropolecenia i skrypty w językach VBA (rozszerzenia formatu OpenXML, takie jak .docm czy .xlsm). Mechanizmy raportowania NDR oraz identyfikacja kodów błędów protokołu SMTPOdrzucenie wiadomości zawierającej niedozwolony na danym łączu plik kończy się zazwyczaj wygenerowaniem przez serwer komunikatu NDR (Non-Delivery Report) lub DSN (Delivery Status Notification). Struktura techniczna tego powiadomienia jest ściśle określona w standardach RFC 3464 i RFC 3463, dostarczając inżynierom niezbędnych metadanych ułatwiających wskazanie przyczyny usterki w komunikacji. Błędy odrzucenia zdefiniowane na poziomie zaimplementowanej polityki organizacji są sygnalizowane przez serwery grupy kodów stanu zaczynających się od cyfry 5, oznaczających trwałą awarię podczas fazy transportu (ang. permanent failure), co oznacza, że serwer MTA (Mail Transfer Agent) nie podejmie kolejnych prób doręczenia takich pakietów. Klasyczną i najczęściej obserwowaną odpowiedzią podsystemu filtrującego zawartość, np. w logach platformy Microsoft Office 365, jest kod stanu 5.7.1, opisany w specyfikacji jako Delivery not authorized, message refused. Użytkownicy komputerów napotykający ten błąd po raz pierwszy błędnie klasyfikują takie zdarzenie jako awarię fizyczną własnego interfejsu sieciowego lub usterkę zainstalowanego lokalnie oprogramowania pocztowego (np. Microsoft Outlook, Mozilla Thunderbird). Tymczasem błąd wywodzi się bezpośrednio z logiki infrastruktury na poziomie chmurowym lub serwerowym; rezydujący na stacji roboczej klient poczty spełnia wyłącznie zadanie pasywnego odbiorcy raportu o niepowodzeniu. Modyfikacja lokalnych ustawień systemu operacyjnego Windows, zmiany w rejestrze systemowym czy pełna reinstalacja aplikacji biurowych w takim przypadku nie wpłyną na poprawę sytuacji, ponieważ zablokowanie ładunku następuje na oddalonym węźle przesyłowym, do którego użytkownik końcowy nie ma bezpośrednich uprawnień dostępowych. Zasięg diagnostyki sprzętowej a kompetencje w środowiskach infrastruktury rozproszonejDziałania te mają charakter wyłącznie programowy i administracyjny. Z tego względu usługi związane z omijaniem lub konfigurowaniem tego typu wdrożeń znajdują się całkowicie poza zakresem działań standardowych punktów serwisowych sprzętu komputerowego skierowanych do konsumentów. Warszawskie Pogotowie Komputerowe specjalizuje się ściśle w usługach obejmujących mechaniczną oraz elektroniczną diagnozę uszkodzeń zlokalizowanych bezpośrednio na nośnikach pamięci i układach obliczeniowych. Zakres ten obejmuje naprawę płyt głównych z zastosowaniem technologii lutowania BGA i SMD, precyzyjną diagnostykę zwarć w przetwornicach zasilania na poziomie poszczególnych mosfetów i kondensatorów, programowanie układów SPI BIOS z wykorzystaniem specjalistycznych programatorów w środowisku laboratoryjnym, a także sprzętowy odzysk informacji z fizycznie uszkodzonych talerzowych i półprzewodnikowych urządzeń magazynujących (dyski HDD, nośniki SSD). Zgłoszenia użytkowników próbujących przekazać na stół diagnostyczny stary lub rzadki sprzęt (np. dawne serwery lokalne typu tower) w celu analizy odrzuconych załączników pocztowych są dziś całkowitą rzadkością, ponieważ funkcje te zintegrowano z dostawcami usług cloud computing i zdalnymi centrami przetwarzania danych. |