ZŁĄCZ.TEKSTY

ZŁĄCZ.TEKSTY to funkcja arkusza kalkulacyjnego łącząca zawartość kilku komórek w jeden ciąg tekstowy.

Do czego służy funkcja ZŁĄCZ.TEKSTY

ZŁĄCZ.TEKSTY jest funkcją arkusza kalkulacyjnego Microsoft Excel przeznaczoną do łączenia wielu wartości tekstowych w jeden ciąg znaków. Funkcja może pobierać tekst wpisany bezpośrednio w formule, zawartość pojedynczych komórek, zakresy komórek oraz wyniki innych funkcji. W odróżnieniu od prostego operatora & pozwala jednocześnie określić separator umieszczany pomiędzy kolejnymi elementami oraz sposób traktowania pustych komórek.

Podstawowa składnia polskiej funkcji ma postać =ZŁĄCZ.TEKSTY(ogranicznik; ignoruj_puste; tekst1; [tekst2]; ...). Argument „ogranicznik” określa znak albo ciąg znaków wstawiany między połączone wartości, na przykład spację, przecinek, średnik, znak nowej linii lub określony opis. Argument logiczny „ignoruj_puste” decyduje, czy puste komórki mają być pomijane. Wartość PRAWDA pomija puste elementy, natomiast FAŁSZ zachowuje ich pozycję, przez co separator może pojawić się także dla pustej komórki.

Separatory, puste komórki i zakresy danych

Separator jest stosowany wyłącznie pomiędzy elementami uwzględnionymi w wyniku. Przykładowa formuła =ZŁĄCZ.TEKSTY(", ";PRAWDA;A2:A5) połączy wartości z zakresu A2:A5, oddzielając je przecinkiem i spacją. Jeśli w zakresie znajdują się puste komórki, ustawienie PRAWDA spowoduje ich pominięcie bez tworzenia dodatkowych, pustych fragmentów. Ma to znaczenie przy tworzeniu list z danych, w których część pól jest opcjonalna.

Funkcja nie zmienia automatycznie sposobu prezentacji wartości liczbowych, dat ani godzin w taki sam sposób jak tekst widoczny w komórce. Przy łączeniu danych liczbowych warto sprawdzić, czy potrzebny jest określony format. Datę lub liczbę można wcześniej przekształcić funkcją TEKST, na przykład TEKST(B2;"dd.mm.rrrr"), a następnie przekazać jej wynik do ZŁĄCZ.TEKSTY. Dzięki temu wynik nie będzie zależny wyłącznie od bieżących ustawień formatowania lub ustawień regionalnych arkusza.

ZŁĄCZ.TEKSTY może otrzymać kilka niezależnych argumentów tekstowych, a także zakresy o różnych rozmiarach. Elementy są przetwarzane w kolejności przekazania do funkcji. Przykład =ZŁĄCZ.TEKSTY(" - ";PRAWDA;A2:A4;C2:C4) tworzy jeden ciąg najpierw z wartości zakresu A2:A4, a następnie z wartości C2:C4. Funkcja nie sortuje danych, nie usuwa powtórzeń i nie wykonuje samodzielnego filtrowania treści; kolejność oraz zawartość wejściowa pozostają odpowiedzialnością autora formuły.

Przykłady zastosowania w arkuszu

Funkcja jest użyteczna przy budowaniu pełnych nazw z kilku kolumn. Jeżeli w komórkach A2, B2 i C2 znajdują się odpowiednio imię, drugie imię oraz nazwisko, formuła =ZŁĄCZ.TEKSTY(" ";PRAWDA;A2:C2) połączy dostępne pola pojedynczą spacją. Pominięcie pustego drugiego imienia zapobiegnie powstaniu podwójnej spacji. Podobnie można tworzyć adresy z ulicy, kodu pocztowego i miejscowości, o ile każda część zostanie przekazana z odpowiednim separatorem lub wcześniej przygotowana jako osobny tekst.

Do tworzenia wielowierszowych zestawień można użyć jako ogranicznika znaku nowej linii, zapisanego w Excelu funkcją ZNAK(10), na przykład =ZŁĄCZ.TEKSTY(ZNAK(10);PRAWDA;A2:A10). Komórka z wynikiem powinna mieć włączone zawijanie tekstu, aby kolejne elementy były wyświetlane w osobnych wierszach. Jeżeli dane zawierają już przecinki, średniki lub inne znaki używane jako separator, trzeba wybrać oznaczenie, które nie będzie mylące dla odbiorcy wyniku.

ZŁĄCZ.TEKSTY nie jest tym samym co funkcja ZŁĄCZ.TEKST ani klasyczne łączenie za pomocą operatora &. Jej istotną cechą jest obsługa argumentu określającego puste komórki oraz możliwość przekazania zakresu bez ręcznego wymieniania każdej komórki. Wynik funkcji jest tekstem, dlatego dalsze obliczenia matematyczne wymagają ponownego przekształcenia wartości na liczby. Łączna długość zwróconego tekstu w Excelu nie może przekroczyć limitu 32 767 znaków; przy przekroczeniu limitu formuła zwraca błąd #ARG!.

Znaczenie funkcji przy pracy z komputerem

Problemy z formułą ZŁĄCZ.TEKSTY mogą wynikać z użycia niewłaściwego separatora argumentów, różnic między polską i angielską nazwą funkcji, pustych komórek albo danych zapisanych jako błędy. W polskiej wersji Excela argumenty zwykle rozdziela się średnikami, natomiast w niektórych konfiguracjach regionalnych używany jest przecinek. Przy przenoszeniu skoroszytu między komputerami warto sprawdzić wersję programu, język funkcji oraz ustawienia regionalne, ponieważ niezgodna składnia może spowodować błąd nazwy funkcji lub nieprawidłowe rozdzielenie argumentów.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i podzespołów, a w ramach diagnostyki może również pomóc przy problemach z działaniem arkuszy kalkulacyjnych, instalacją oprogramowania oraz konfiguracją systemu potrzebną do prawidłowej pracy Excela.