| Termin | Definicja |
|---|---|
| KOMÓRKA | KOMÓRKA to funkcja arkusza kalkulacyjnego zwracająca informacje o formacie, położeniu lub zawartości wskazanej komórki. Funkcja KOMÓRKA i odwołanie do komórki arkuszaKOMÓRKA jest funkcją arkusza kalkulacyjnego, która odczytuje wybraną właściwość wskazanej komórki. Nie służy do wyszukiwania wartości według kryterium, obliczania sum ani zmiany formatu. Jej zadaniem jest zwrócenie informacji opisującej położenie, zawartość, szerokość kolumny, sposób formatowania albo stan ochrony komórki. Dzięki temu formuła może reagować na strukturę arkusza, a nie tylko na liczby lub tekst wpisane w poszczególnych polach. Funkcja przyjmuje dwa argumenty: typ żądanej informacji oraz odwołanie do komórki, której właściwość ma zostać odczytana. W polskiej wersji arkusza separatorem argumentów jest zwykle średnik, dlatego zapis może mieć postać Informacje zwracane dla wskazanego polaJednym z zastosowań KOMÓRKA jest odczyt adresu, numeru wiersza lub numeru kolumny. Dla komórki D7 funkcja może zwrócić adres w rodzaju „$D$7”, numer kolumny odpowiadający kolumnie D albo numer wiersza równy 7. Takie wyniki można łączyć z innymi funkcjami tekstowymi i logicznymi, aby budować komunikaty diagnostyczne, kontrolować układ tabeli albo sprawdzać, czy formuła odwołuje się do oczekiwanego miejsca. Funkcja może również zwracać zawartość wskazanej komórki, jej typ oraz informacje związane z formatem. Typ pozwala rozróżniać między pustą komórką, tekstem, liczbą, błędem lub innym rodzajem danych rozpoznawanym przez arkusz. Informacja o formacie nie jest jednak pełnym opisem wszystkich ustawień wizualnych. Zwracany kod może odnosić się między innymi do sposobu wyświetlania liczb, dat, godzin lub wartości procentowych. Nie należy traktować go jako gotowego opisu koloru czcionki, nazwy kroju pisma czy kompletnej konfiguracji formatowania warunkowego. Format, szerokość i ograniczenia wynikuWśród dostępnych typów informacji znajduje się szerokość kolumny. Wynik odnosi się do szerokości kolumny zawierającej wskazaną komórkę, a nie do szerokości samej komórki rozumianej jako niezależny obiekt. W praktyce oznacza to, że zmiana szerokości kolumny może zmienić rezultat funkcji dla wielu komórek znajdujących się w tej kolumnie. W niektórych arkuszach informacja o szerokości jest zwracana razem z informacją o domyślnej jednostce pomiaru, dlatego wynik powinien być interpretowany zgodnie z dokumentacją używanego programu. KOMÓRKA może zwrócić także dane dotyczące nazwy pliku, prefiksu wyrównania, nawiasów stosowanych przy wartościach ujemnych oraz ochrony komórki. Informacja o nazwie pliku może być niedostępna, jeżeli skoroszyt nie został jeszcze zapisany. Wynik zależny od ochrony opisuje ustawienie ochrony komórki, ale nie zastępuje hasła ani nie służy do jego odzyskiwania. Podobnie odczyt formatu nie zmienia sposobu wyświetlania danych. Funkcja tylko pobiera właściwość i przekazuje ją do dalszych obliczeń lub prezentacji. KOMÓRKA w kontroli arkusza i serwisowaniu komputeraW rozbudowanym arkuszu funkcja może pomóc wykryć błędne odwołanie, sprawdzić położenie pola używanego przez formułę albo zbudować pomocniczy opis struktury tabeli. Przy analizie problemu warto porównać formułę KOMÓRKA z rzeczywistą zawartością arkusza, sprawdzić, czy wskazany zakres nie został przesunięty, oraz ustalić, czy wynik nie zależy od niezapisania pliku lub zmiany szerokości kolumny. Błąd może wynikać także z użycia nazwy typu informacji nieobsługiwanej przez konkretny program albo z różnic między polską i angielską wersją funkcji. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i ich podzespołów, gdy problemy z arkuszem wynikają z nieprawidłowego działania systemu, aplikacji, dysku, pamięci operacyjnej lub innych elementów komputera. Sama funkcja KOMÓRKA pozostaje funkcją oprogramowania arkuszowego: jej działanie należy oceniać na podstawie składni, wskazanego odwołania, typu żądanej informacji oraz aktualnego stanu skoroszytu. |