Number Nine Ticket to Ride Series

Number Nine Ticket to Ride Series to historyczna linia kart graficznych tej firmy, znana z zastosowań profesjonalnych.

Geneza serii Ticket to Ride

Number Nine Ticket to Ride Series to rodzina układów graficznych i kart rozszerzeń opracowanych przez firmę Number Nine Visual Technology w drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych. Nazwa Ticket to Ride odnosi się przede wszystkim do układu T2R, określanego także jako Imagine-3, oraz do jego następcy Ticket to Ride IV, oznaczanego skrótem T2R4. Nie była to pojedyncza karta o jednej konfiguracji, lecz platforma stosowana w kilku modelach kart graficznych, między innymi Revolution 3D i Revolution IV.

Seria rozwijała wcześniejszą architekturę Imagine 128, dla której charakterystyczna była 128-bitowa organizacja procesora graficznego, wewnętrznej magistrali oraz interfejsu pamięci. Ticket to Ride miała zwiększyć znaczenie obsługi grafiki trójwymiarowej, ponieważ wcześniejsze układy Number Nine były kojarzone przede wszystkim z szybkim renderowaniem obrazu dwuwymiarowego i zastosowaniami profesjonalnymi. Karty z tej rodziny montowano w komputerach osobistych wyposażonych w magistralę PCI albo AGP, zależnie od konkretnego modelu i wersji płytki.

Układ T2R i funkcje renderowania 3D

Układ Ticket to Ride otrzymał sprzętowy silnik konfiguracji prymitywów zmiennoprzecinkowych, używany przed rasteryzacją trójkątów. Wspierał między innymi mapowanie tekstur z korekcją perspektywy, filtrowanie biliniowe, cieniowanie Gourauda, mieszanie alfa, światło specularne oraz interpolowaną mgłę. Dostępne były także sprzętowe buforowanie Z o głębokości 16, 24 lub 32 bitów, podwójne i potrójne buforowanie obrazu oraz mipmapping, czyli przechowywanie kilku wersji tekstury o różnej szczegółowości.

Ważnym elementem T2R był mechanizm teksturowania z pamięcią podręczną o pojemności 8 KB. Układ mógł korzystać z pamięci WRAM i obsługiwał karty z interfejsem PCI oraz AGP. Oprócz grafiki 3D zapewniał funkcje dwuwymiarowe i sprzętowe przetwarzanie materiału MPEG-1 oraz MPEG-2. W praktyce możliwości zależały nie tylko od samego procesora graficznego, ale również od rodzaju i pojemności pamięci, wersji BIOS-u karty, sterownika systemowego oraz konkretnej implementacji producenta.

Ticket to Ride IV w kartach Revolution IV

Ticket to Ride IV, czyli T2R4, stanowił czwartą generację 128-bitowej linii układów graficznych Number Nine. Jedną z jego cech było zintegrowanie 250-megahercowego przetwornika RAMDAC, który zamieniał cyfrowe dane obrazu na analogowy sygnał przeznaczony dla monitora VGA. Układ obsługiwał do 32 MiB pamięci SDRAM, a wśród funkcji 3D wymieniano pełnoekranowy antyaliasing, mgłę obliczaną dla pojedynczego piksela, efekty specularne i alfa, filtrowanie biliniowe oraz trójliniowe.

W T2R4 zastosowano również pamięć tekstur z 10 poziomami szczegółowości mipmap oraz ośmiobitową reprezentację texela. Sprzętowy silnik renderowania korzystał z pełnego potoku zmiennoprzecinkowego zgodnego z IEEE 754, a układ zachował obsługę dekodowania MPEG-1 i MPEG-2. Karty Revolution IV i Revolution IV-FP występowały w wariantach PCI oraz AGP, z pamięcią 16 albo 32 MiB SDRAM. Przy identyfikacji konkretnego egzemplarza trzeba więc odczytać oznaczenie układu, rodzaj złącza, pojemność pamięci i informacje z BIOS-u, ponieważ sama nazwa Ticket to Ride nie wskazuje jednoznacznie wszystkich parametrów karty.

Identyfikacja zabytkowej karty w komputerze

Diagnostyka karty Number Nine Ticket to Ride Series zaczyna się od ustalenia, czy komputer rozpoznaje ją jako urządzenie PCI lub AGP. Należy sprawdzić oznaczenie na układzie graficznym, naklejkę producenta, typ pamięci oraz obecność złącza VGA, a następnie porównać te dane z informacjami wyświetlanymi przez BIOS płyty głównej i system operacyjny. Brak obrazu może wynikać z uszkodzenia pamięci, przerwy w połączeniu lutowanym, zabrudzenia styków, nieprawidłowego napięcia zasilającego albo konfliktu ustawień magistrali, dlatego samo podejrzenie awarii GPU nie wystarcza do postawienia rozpoznania.

W starszych komputerach istotną rolę odgrywa także zgodność sterownika z używanym systemem operacyjnym. Sterownik może poprawnie obsługiwać tryb 2D, a jednocześnie nie zapewniać prawidłowego działania funkcji 3D, akceleracji MPEG albo konkretnego interfejsu programistycznego. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i ich podzespołów, dlatego w przypadku takiej karty można rozpocząć od oględzin, identyfikacji wersji sprzętowej oraz sprawdzenia, czy przyczyną problemu jest sama karta, gniazdo rozszerzeń, pamięć, monitor czy konfiguracja systemu.