Number Nine Revolution IV

Number Nine Revolution IV to historyczny model karty graficznej tej firmy, jeden z popularniejszych w swoim czasie.

Number Nine Revolution IV i układ Ticket to Ride IV

Number Nine Revolution IV to karta graficzna wprowadzona w 1998 roku przez firmę Number Nine Visual Technology. Jej układem graficznym był Ticket to Ride IV, oznaczany także skrótem T2R4. Był to 128-bitowy układ przeznaczony do obsługi grafiki dwuwymiarowej, akceleracji 3D oraz części operacji związanych z odtwarzaniem obrazu wideo. Karta powstała w okresie przechodzenia komputerów osobistych z prostych akceleratorów 2D do układów zdolnych do sprzętowej obsługi scen trójwymiarowych.

Revolution IV występowała w wersjach wyposażonych w 16 albo 32 MB pamięci SDRAM. Stosowano odmiany przeznaczone dla magistrali PCI oraz AGP 1x/2x, dlatego sama nazwa modelu nie wystarcza do określenia sposobu instalacji. Przed montażem trzeba ustalić typ złącza na konkretnej płytce, ponieważ karta AGP nie może zostać zamontowana w gnieździe PCI, a karta PCI nie jest urządzeniem przeznaczonym do gniazda AGP. Na śledziu znajdowało się analogowe wyjście VGA w złączu D-Sub.

Architektura pamięci i funkcje obrazu

Jedną z cech Ticket to Ride IV była 128-bitowa magistrala WideBus łącząca układ graficzny z pamięcią obrazu. Karta miała zintegrowany RAMDAC o częstotliwości 250 MHz, czyli przetwornik cyfrowo-analogowy odpowiedzialny za przygotowanie sygnału dla analogowego monitora VGA. W materiałach technicznych Number Nine przewidywano obsługę do 32 MB pamięci SDRAM lub SGRAM, natomiast konkretne egzemplarze Revolution IV najczęściej spotyka się w konfiguracjach 16 i 32 MB.

Układ obsługiwał renderowanie w 16- i 32-bitowej głębi koloru oraz bufor Z o precyzji 16 albo 32 bitów. Bufor Z przechowuje informację o odległości obiektów od obserwatora i pozwala prawidłowo rozstrzygać, które powierzchnie powinny być widoczne w scenie 3D. Ticket to Ride IV oferował także mapowanie mipmap z dziesięcioma poziomami szczegółowości, filtrowanie biliniowe i trójliniowe, korekcję perspektywy tekstur, wygładzanie całej sceny oraz efekty oświetlenia specular, mgły i przezroczystości alfa.

Obsługiwane magistrale i środowisko programowe

Wariant AGP korzystał z trybu AGP 2x, transferów DME oraz sygnałów sideband. Były to rozwiązania typowe dla komputerów osobistych drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych, w których karta graficzna mogła korzystać z mechanizmów przyspieszających wymianę danych między układem graficznym a pamięcią systemową. Wersje PCI pozostawały przydatne w komputerach bez gniazda AGP, lecz ich możliwości komunikacji z płytą główną wynikały z ograniczeń magistrali PCI.

Revolution IV była projektowana z myślą o sterownikach dla Windows 95 oraz Windows NT i wspierała interfejsy Direct3D oraz OpenGL. Układ zawierał również funkcje związane ze sprzętowym odtwarzaniem MPEG-1 i MPEG-2, co miało znaczenie przy odtwarzaniu materiałów wideo w czasach, gdy procesory komputerowe miały znacznie mniejszy zapas mocy. W praktyce poprawne działanie zależało od odpowiedniego sterownika, ustawień BIOS-u, typu magistrali oraz zgodności karty z płytą główną. Brak obrazu nie musi więc oznaczać uszkodzenia samego procesora graficznego.

Znaczenie modelu przy oględzinach starego komputera

Diagnostyka Number Nine Revolution IV powinna rozpocząć się od identyfikacji wariantu karty. Należy sprawdzić rodzaj złącza, oznaczenie płytki, pojemność pamięci oraz stan analogowego wyjścia VGA. W przypadku egzemplarza używanego przez wiele lat istotne są ślady korozji, pęknięcia lutów, zabrudzenie styków oraz uszkodzenia kondensatorów. Przed uruchomieniem warto także skontrolować, czy karta jest prawidłowo osadzona w gnieździe i czy monitor otrzymuje właściwy sygnał wejściowy.

Objawy takie jak brak obrazu, kolorowe artefakty, zawieszanie się systemu albo błędy podczas uruchamiania aplikacji 3D mogą wynikać z kilku różnych przyczyn: uszkodzenia pamięci SDRAM, problemu z zasilaniem, niezgodnego sterownika, zabrudzonych styków lub awarii układu Ticket to Ride IV. Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC oraz ich podzespołów, a ocena takiej karty powinna uwzględniać zarówno jej stan elektroniczny, jak i zgodność z pozostałymi elementami zabytkowego zestawu komputerowego.