reguła opóźnionego działania

Reguła opóźnionego działania wykonuje zdefiniowaną akcję po upływie zadanego czasu.

Akcja wykonywana z ustalonym poślizgiem

Reguła opóźnionego działania nie uruchamia się w chwili zdarzenia, lecz po odliczeniu zadanego czasu. W programach pocztowych najczęściej spotyka się ją w postaci wstrzymania dostarczania wychodzącej wiadomości o określoną liczbę minut, przy czym górna granica takiego opóźnienia wynosi zwykle dwie godziny. Przez ten czas list czeka w folderze wiadomości wychodzących i można go otworzyć, poprawić albo skasować.

Kluczowa jest odpowiedź na pytanie, gdzie fizycznie leży wstrzymana wiadomość. Przy koncie działającym na serwerze firmowym to serwer trzyma ją i wyśle nawet po wyłączeniu komputera. Przy zwykłym koncie pobieranym protokołem POP lub IMAP wiadomość czeka lokalnie, więc zamknięcie programu albo uśpienie laptopa zatrzymuje wysyłkę do następnego uruchomienia.

Opóźnienie, harmonogram i wysyłka cykliczna

Opóźnienie liczone od zdarzenia to co innego niż wysyłka zaplanowana na konkretną godzinę. Pierwsze rozwiązanie służy jako bufor bezpieczeństwa albo naturalna przerwa w automatycznej sekwencji, drugie pozwala trafić w porę dnia, w której odbiorca faktycznie czyta pocztę. W systemach obsługujących wysyłki masowe spotyka się jeszcze warianty liczone w dniach od zdarzenia, na przykład przypomnienie trzy dni po zapisie, jeśli odbiorca nie wykonał oczekiwanej czynności.

Poza pocztą ten sam wzorzec realizuje systemowy harmonogram zadań, gdzie wyzwalacz można ustawić na start systemu z opóźnieniem kilku minut. To typowy sposób na uruchamianie kopii zapasowych i synchronizacji już po tym, jak sieć i dyski zdążą się zainicjować.

Reguły, które milczą, i konflikty kolejności

Pierwszym podejrzanym przy niedziałającej regule jest jej zasięg. Warunki wymagające dostępu do zawartości wiadomości działają wyłącznie po stronie klienta i wymagają uruchomionego programu, o czym informuje dopisek przy nazwie reguły na liście. Drugi powód to kolejność: wcześniejsza reguła kończąca przetwarzanie sprawia, że opóźniona nigdy nie dojdzie do głosu.

W środowisku serwerowym cały zestaw reguł jednej skrzynki ma limit rozmiaru, domyślnie ćwierć megabajta, i po jego wyczerpaniu nowe reguły przestają się zapisywać, często bez czytelnego komunikatu. Osobną pułapką są opóźnienia liczone w strefie czasowej serwera, która nie musi pokrywać się ze strefą użytkownika, oraz reguły odziedziczone po dawnym pracowniku, wysyłające kopie korespondencji na nieistniejący adres.

Automatyzacja poczty, która nie kończy się chaosem

Zgłoszenia dotyczą najczęściej skrzynek, w których przez lata narosło kilkadziesiąt reguł i nikt nie wie, która co robi. Porządkujemy je razem z klientem, eksportujemy zestaw do pliku przed zmianami, ustawiamy sensowną kolejność i usuwamy te wskazujące na nieaktualne foldery. Konfigurujemy również opóźnione zadania w harmonogramie systemu dla kopii zapasowych i aktualizacji, żeby uruchamiały się poza godzinami pracy. Działamy przez całą dobę, więc takie zmiany testujemy w porze, w której nikt z firmy nie korzysta z poczty.