RFC 3864 – niestandardowe nagłówki

RFC 3864 określa procedurę rejestracji niestandardowych nagłówków wiadomości.

Rejestr zamiast wolnej amerykanki

Dokument ten porządkuje sytuację, w której twórcy programów pocztowych i systemów wysyłkowych dodawali do wiadomości własne pola nagłówkowe według uznania. Ustanawia procedurę zgłaszania nowych nazw pól do centralnego rejestru prowadzonego przez organizację zarządzającą parametrami protokołów internetowych, wraz z opisem, w jakich rodzajach wiadomości pole ma zastosowanie i gdzie znajduje się jego specyfikacja. Rejestr obejmuje nie tylko pocztę, ale również nagłówki używane w protokole HTTP i w grupach dyskusyjnych.

Skąd wziął się prefiks X-

Przez lata obowiązywała konwencja, że pole eksperymentalne, niestandardowe, oznacza się przedrostkiem X-, na przykład X-Mailer wskazujący program, którym wysłano wiadomość, czy X-Priority ustawiający oznaczenie pilności. Praktyka pokazała, że pola takie potrafią wejść do powszechnego użytku i zostać na dziesięciolecia, a wtedy przedrostek staje się kłopotliwym reliktem, którego nie da się usunąć bez zerwania zgodności. Dlatego w późniejszych zaleceniach odchodzi się od tej konwencji na rzecz od razu opisowych nazw i wpisu do rejestru. W praktyce oba style współistnieją: nagłówki filtrów antyspamowych, systemów biletowych i list dyskusyjnych spotyka się w obu wariantach.

Czym grozi wymyślanie własnych pól

Nagłówek o nazwie kolidującej z polem używanym przez inny system potrafi wywołać skutki trudne do wyśledzenia — wiadomość trafia do folderu ustawionego regułą, której nikt nie pisał, albo serwer pośredniczący usuwa pole w drodze i mechanizm oparty na nim przestaje działać u części odbiorców. Osobna kwestia to prywatność: nagłówki dokładane przez oprogramowanie wewnętrzne potrafią wynieść na zewnątrz nazwę serwera, wersję systemu, identyfikator kampanii albo adres stacji roboczej nadawcy. Takie pola widać w każdej kopii wiadomości, bo w przeciwieństwie do treści nikt ich nie ogląda przed wysyłką.

Analiza nagłówków przy podejrzanej korespondencji

Do tych pól zaglądamy najczęściej, gdy trzeba ustalić drogę wiadomości: pola dokładane przez kolejne serwery pozwalają odtworzyć trasę i wskazać punkt, w którym przesyłka utknęła lub została oznaczona jako niechciana. Przy zgłoszeniach o rzekomym podszywaniu się pod firmowy adres to zwykle jedyne twarde źródło informacji. Podgląd pełnych nagłówków otwiera się w większości programów pocztowych opcją pokazania źródła wiadomości, a my analizujemy je razem z konfiguracją domeny nadawcy.