Windows (slownik)

Visual Studio niewykrywające błędów w kodzie wskazuje na wyłączoną lub uszkodzoną usługę analizy statycznej (IntelliSense).

Visual Studio niewykrywające kontenerów Docker wskazuje na brak uruchomionej usługi Docker Desktop lub niezainstalowane narzędzia kontenerowe.

Visual Studio niewykrywające Python/Node.js/Java wskazuje na brak zainstalowanych obciążeń wspierających te języki w konfiguracji IDE.

Visual Studio niezapamiętujące ustawień użytkownika wskazuje na uszkodzony profil konfiguracji IDE w folderze roamingowym.

Visual Studio Professional nieaktywujące się wskazuje na brak połączenia z serwerami licencyjnymi Microsoft lub wygasły klucz subskrypcji.

Visual Studio przestające działać po aktualizacji systemu wskazuje na konflikt komponentów Windows z zależnościami środowiska programistycznego.

Visual Studio resetujące ustawienia przy starcie wskazuje na uszkodzony profil konfiguracji wymagający jego odbudowy.

Visual Studio uruchamiające się bardzo wolno wskazuje na dużą liczbę zainstalowanych rozszerzeń lub przeciążony dysk systemowy.

Visual Studio uruchamiające się w trybie awaryjnym wskazuje na uszkodzone rozszerzenie automatycznie wyłączane przy wykryciu awarii.

Visual Studio wymagające biblioteki wskazuje na brakującą zależność runtime (np. VC++) niezainstalowaną w systemie.

Visual Studio wymagające uprawnień administratora do uruchomienia wskazuje na skonfigurowany manifest aplikacji wymuszający podniesione uprawnienia.

Visual Studio zawieszające się przy starcie wskazuje na uszkodzone rozszerzenie lub konflikt z akceleracją sprzętową interfejsu.

Visual Studio zgłaszające brak Windows SDK mimo instalacji wskazuje na uszkodzony wpis rejestru wskazujący ścieżkę zestawu narzędzi.

VLC nieodtwarzający pliku mimo szerokiego wsparcia formatów zwykle wskazuje na uszkodzony plik źródłowy lub nietypowy kodek wymagający ręcznej aktualizacji wbudowanych bibliotek dekodujących odtwarzacza.

Maszyna wirtualna nieprzechodząca autoryzacji przez MDM oznacza, że rozwiązanie zarządzania urządzeniami wykrywa środowisko wirtualne i blokuje rejestrację zgodnie z polityką bezpieczeństwa wykluczającą maszyny wirtualne.

VM_BOOT_FAILURE oznacza niepowodzenie uruchomienia systemu operacyjnego wewnątrz maszyny wirtualnej — dotyczy uszkodzonego dysku wirtualnego lub niekompatybilnej konfiguracji generacji VM.

VM_CHECKPOINT_FAILURE sygnalizuje niepowodzenie utworzenia lub zastosowania migawki (checkpointa) maszyny wirtualnej — częsta przyczyna to niewystarczające miejsce na dysku hosta.

VM_CORRUPTED_STATE oznacza, że zapisany stan maszyny wirtualnej (np. plik konfiguracyjny lub stan zapisany) jest niespójny i uniemożliwia jej poprawne wznowienie.

VM_GRAPHICS_ADAPTER_FAILURE dotyczy niepowodzenia wirtualnego adaptera graficznego (RemoteFX vGPU lub GPU-P) przypisanego do maszyny wirtualnej.

VM_INTEGRATION_SERVICE_FAILURE oznacza niepowodzenie usług integracyjnych Hyper-V (Integration Services) łączących gościa z hostem — dotyczy funkcji jak schowek czy synchronizacja czasu.

VM_MIGRATION_FAILURE oznacza niepowodzenie migracji na żywo (Live Migration) maszyny wirtualnej między hostami klastra Hyper-V — częsta przyczyna to niezgodność wersji procesora między hostami.

Problemy z obrazem — od ustawień rozdzielczości i jasności po migotanie czy brak sygnału — diagnozujemy sprawdzając kolejno sterownik grafiki, konfigurację systemu oraz samą matrycę lub kabel sygnałowy.

VM_NETWORK_ADAPTER_FAILURE dotyczy niepowodzenia inicjalizacji wirtualnej karty sieciowej przypisanej do maszyny wirtualnej — zwykle wskazuje na problem z powiązanym wirtualnym przełącznikiem.

VM_RESOURCE_EXHAUSTION oznacza, że host nie ma wystarczających zasobów (pamięci, procesora) do uruchomienia lub kontynuowania pracy maszyny wirtualnej zgodnie z przydzieloną jej konfiguracją.

VM_RESTORE_FAILURE oznacza niepowodzenie przywrócenia maszyny wirtualnej z zapisanego stanu lub migawki — dotyczy uszkodzonych plików stanu (.vsv/.bin) po niespodziewanym zamknięciu hosta.

VM_SAVE_STATE_FAILURE sygnalizuje niepowodzenie zapisania bieżącego stanu maszyny wirtualnej przed jej zatrzymaniem — może wymagać wymuszonego wyłączenia zamiast zapisu stanu.

VM_SECURITY_ISOLATION_FAILURE oznacza naruszenie izolacji bezpieczeństwa między maszyną wirtualną a hostem — dotyczy funkcji Shielded VM lub Virtualization-based Security.

VM_SHUTDOWN_FAILURE oznacza, że usługi integracyjne nie mogły wykonać czystego zamknięcia systemu gościa — zwykle wymaga wymuszonego wyłączenia z poziomu hypervisora.

VM_SNAPSHOT_FAILURE (bliźniaczy do VM_CHECKPOINT_FAILURE) oznacza niepowodzenie operacji na migawkach maszyny wirtualnej — częsta przyczyna to brak miejsca lub uszkodzony łańcuch dysków różnicowych.

VM_STARTUP_FAILURE to ogólny komunikat obejmujący każdą przyczynę niepowodzenia uruchomienia maszyny wirtualnej — dziennik zdarzeń Hyper-V-Worker zawiera dokładniejszy kod.

VM_STORAGE_DEVICE_ERROR dotyczy niepowodzenia dostępu do urządzenia magazynującego przypisanego do maszyny wirtualnej — może dotyczyć zarówno VHD, jak i dysku fizycznego w trybie pass-through.

VM_SWITCH_CRASH_DETECTED oznacza awarię wirtualnego przełącznika sieciowego Hyper-V — powoduje utratę łączności sieciowej wszystkich maszyn wirtualnych podłączonych do tego przełącznika.

VM_TOOLS_CRASH dotyczy awarii usług integracyjnych działających wewnątrz gościa — powoduje utratę funkcji takich jak współdzielony schowek czy dynamiczne dostosowanie rozdzielczości.

VMBUS_DEVICE_NOT_FOUND oznacza, że wirtualna magistrala Hyper-V (VMBus) nie może odnaleźć urządzenia, do którego odwołuje się sterownik gościa.

VMBUS_DRIVER_FAILURE sygnalizuje niepowodzenie sterownika obsługującego komunikację przez VMBus między hostem a maszyną wirtualną.

VMBUS_INITIALIZATION_FAILED oznacza, że wirtualna magistrala nie mogła się zainicjować przy starcie systemu gościa — bez niej usługi integracyjne Hyper-V nie działają.

VMBUS_INTERFACE_ERROR dotyczy niepowodzenia komunikacji na poziomie interfejsu VMBus między konkretnym urządzeniem wirtualnym a jego kontrolerem.

VMBUS_MEMORY_MAPPING_ERROR oznacza niepowodzenie mapowania wspólnej pamięci między hostem a gościem, wykorzystywanej do szybkiej komunikacji przez VMBus.

VMBUS_UNEXPECTED_DISCONNECT sygnalizuje nagłe zerwanie kanału komunikacji VMBus — może wynikać z awarii hosta, przeciążenia lub błędu sterownika.

VMBUS_VERSION_MISMATCH oznacza niezgodność wersji protokołu VMBus między hostem a gościem — dotyczy zwykle przenoszenia maszyny wirtualnej między hostami z różnymi wersjami Hyper-V.

VMX_MODE_NOT_SUPPORTED oznacza, że procesor lub firmware hosta nie obsługuje trybu rozszerzeń wirtualizacji Intel VT-x (VMX) wymaganego do uruchomienia hypervisora.

VoiceOver to wbudowany czytnik ekranu macOS/iOS, umożliwiający obsługę systemu głosowo dla osób niewidomych i słabowidzących.

Polecenie `vol` wyświetla etykietę woluminu i jego numer seryjny — przydatne do szybkiej weryfikacji tożsamości dysku bez otwierania Eksploratora plików.

Volume Shadow Copy to technologia Windows tworząca migawki woluminów w locie, wykorzystywana przez kopie zapasowe bez przerywania pracy systemu.

Volume Shadow Copy (VSS) to pełna nazwa usługi odpowiedzialnej za tworzenie spójnych migawek danych na potrzeby backupu i przywracania.

Volumes (Woluminy) to termin określający logiczne jednostki przechowywania danych, montowane w systemie plików jako dyski lub punkty.

„VPN aktywny” to status informacyjny potwierdzający, że tunel VPN jest nawiązany i cały (lub część) ruch sieciowy jest przez niego kierowany zgodnie z konfiguracją klienta.

VPN aktywny z brakiem lokalnego internetu oznacza, że konfiguracja tunelu wymusza przekierowanie całego ruchu (w tym do zasobów LAN) przez serwer VPN, blokując dostęp do lokalnej sieci.

VPN blokowany przez zaporę sieciową oznacza, że port lub protokół używany przez tunel (np. UDP 500/4500 dla IPsec) jest odrzucany po drodze — trzeba dodać odpowiedni wyjątek w regułach zapory.

VPN blokowany przez reguły GPO oznacza, że administrator jawnie zabronił nawiązywania połączeń VPN przez politykę grupy — dotyczy zwykle komputerów firmowych z ograniczonym dostępem do sieci.

VPN blokowany przez serwer proxy oznacza, że ruch tunelu nie może ominąć wymuszonego pośrednika sieciowego — niektóre protokoły VPN nie obsługują pracy przez proxy HTTP.

VPN blokowany przez konfigurację VLAN oznacza, że segmentacja sieci na poziomie przełącznika izoluje ruch tunelu od reszty infrastruktury — wymaga odpowiedniej reguły trunkingu lub routingu między VLAN-ami.

VPN blokujący komunikację z drukarkami sieciowymi oznacza, że cały ruch lokalny jest przekierowywany przez tunel (split tunneling wyłączony), odcinając dostęp do zasobów w sieci lokalnej.

„VPN Configuration” to ogólne pojęcie obejmujące wszystkie parametry połączenia (adres serwera, protokół, metoda uwierzytelniania) definiowane w profilu VPN klienta Windows.

„VPN działa” to status informacyjny potwierdzający poprawne nawiązanie i utrzymanie tunelu bez zgłaszanych błędów.

VPN działający tylko na koncie administratora oznacza, że profil połączenia został utworzony z opcją „Tylko dla mnie” zamiast „Dla wszystkich użytkowników tego urządzenia”.

VPN działający tylko na niektórych interfejsach sieciowych wskazuje na konflikt trasowania — tabela routingu preferuje inny interfejs niż ten, przez który VPN oczekuje ruchu wyjściowego.

VPN działający tylko przez Ethernet, nie Wi-Fi, może wskazywać na profil sieci Wi-Fi sklasyfikowanej jako Publiczna, na której funkcje sieciowe wymagane przez tunel są domyślnie ograniczone.

VPN działający tylko przez mobilny hotspot sugeruje, że stała sieć (firmowa/domowa) blokuje protokół VPN przez zaporę lub filtrowanie ruchu na poziomie routera.

VPN działający tylko z określoną wersją sterownika wirtualnej karty sieciowej (TAP/WireGuard) wskazuje na regresję wprowadzoną w nowszej wersji sterownika — warto zgłosić to producentowi klienta VPN.

VPN ignorujący ustawienia profilu lokalnej sieci oznacza, że po nawiązaniu tunelu system tworzy nowy profil sieciowy nadpisujący kategorię (Prywatna/Publiczna) wcześniej ustawioną dla sieci fizycznej.

VPN konfliktujący z innym interfejsem wirtualnym (np. Hyper-V vSwitch lub inny klient VPN) oznacza rywalizację o priorytet trasy w tabeli routingu systemu.

VPN nadpisujący lokalny profil sieciowy oznacza, że klient VPN tworzy nową kategorię sieci przy każdym połączeniu, co może resetować niestandardowe ustawienia zapory dla sieci fizycznej.

VPN nieaktualizujący metryk interfejsów sieciowych oznacza, że priorytet trasowania między kartą fizyczną a wirtualną kartą VPN pozostaje niezmieniony, co może kierować ruch przez niewłaściwy interfejs.

VPN niedziałający na koncie lokalnym (w przeciwieństwie do konta Microsoft) może wskazywać na profil połączenia zapisany specyficznie dla innego typu konta lub brak uprawnień do magazynu poświadczeń.

VPN niedziałający na maszynie wirtualnej zwykle wynika z podwójnej enkapsulacji sieciowej — tunel VPN wewnątrz gościa musi przejść przez wirtualny przełącznik hosta, co bywa blokowane przez ustawienia NAT.

VPN niedziałający po aktualizacji systemu wskazuje na regresję sterownika wirtualnej karty sieciowej (TAP/WireGuard) niekompatybilnego z nową wersją Windows — wymaga aktualizacji klienta VPN.

VPN niedziałający po zmianie konta użytkownika oznacza, że profil połączenia był zapisany per-użytkownik, a nie dla całego urządzenia — trzeba go skonfigurować ponownie na nowym koncie.

VPN niedziałający przez modem LTE może wskazywać na CGNAT (Carrier-Grade NAT) stosowany przez operatorów mobilnych, który blokuje niektóre protokoły tunelowania wymagające bezpośredniego adresu publicznego.

VPN niedziałający przez sieć Wi-Fi, ale działający przez Ethernet, wskazuje na filtrowanie pakietów przez router bezprzewodowy lub MTU zbyt duże dla dodatkowego nagłówka enkapsulacji VPN.

VPN niedziałający przy aktywnym Hyper-V oznacza konflikt trasowania między wirtualnym przełącznikiem Hyper-V (który przejmuje kartę fizyczną) a klientem VPN oczekującym bezpośredniego dostępu do interfejsu.

VPN niedziałający przy wielu kartach sieciowych wskazuje na niejednoznaczność trasy domyślnej — system może kierować ruch VPN przez niewłaściwy interfejs, jeśli metryki tras nie są jednoznacznie ustawione.

Problemy VPN specyficzne dla Windows 11 zwykle dotyczą zmian w stosie sieciowym lub domyślnych ustawieniach zabezpieczeń wprowadzonych względem Windows 10 — warto sprawdzić kompatybilność klienta VPN z najnowszą wersją systemu.

VPN niedziałający z aplikacjami z Microsoft Store wskazuje na izolację sieciową (Network Isolation) aplikacji UWP, które domyślnie nie widzą ruchu przez niestandardowe interfejsy wirtualne bez jawnej deklaracji w manifeście.

VPN niełączący się wskazuje na zablokowane porty tunelu przez zaporę, błędne poświadczenia lub niedostępny serwer docelowy.

VPN niemaskujący adresu IP w niektórych aplikacjach oznacza, że dana aplikacja korzysta z bezpośredniego połączenia (np. WebRTC) omijającego trasę systemową VPN — wymaga dodatkowej konfiguracji ochrony przed wyciekiem.

VPN niereagujący po wznowieniu ze stanu uśpienia wskazuje, że tunel nie odbudowuje się automatycznie po zmianie stanu zasilania — wymaga ręcznego ponownego połączenia lub aktualizacji klienta.

VPN nieuruchamiający się automatycznie z systemem oznacza, że opcja „Połącz automatycznie” nie jest zaznaczona w profilu połączenia lub usługa klienta VPN nie jest skonfigurowana do startu przy logowaniu.

VPN niewidoczny w ustawieniach systemu wskazuje na uszkodzony magazyn profili sieciowych lub brak uprawnień do jego wyświetlenia.

VPN niewidzący komputerów w sieci LAN wskazuje na brak trasy do podsieci lokalnej w konfiguracji tunelu, typowe przy pełnym tunelowaniu.

VPN niewspółpracujący z Outlookiem wskazuje na konflikt trasowania ruchu pocztowego przez tunel z serwerem Exchange w trybie MAPI/HTTP.

VPN niewspółpracujący z przeglądarką wskazuje na wyciek DNS lub konflikt rozszerzenia przeglądarki z routingiem ruchu przez tunel.

VPN odcinający dostęp do zasobów lokalnych jest standardowym zachowaniem przy pełnym tunelowaniu — wymaga konfiguracji split tunneling.

VPN oparty na PPTP niedziałający wskazuje na zablokowany port TCP 1723 lub protokół GRE przez zaporę sieciową routera.

VPN przestający działać po resecie sieci wskazuje na utraconą konfigurację adaptera wirtualnego po przywróceniu domyślnych ustawień stosu TCP/IP.

VPN rozłączający się po kilku sekundach wskazuje na niekompatybilne parametry szyfrowania (IKE) między klientem a serwerem VPN.

VPN rozłączający się przy zmianie sieci wskazuje na zmianę adresu IP klienta niekompatybilną z utrzymaniem stanu sesji tunelu.

VPN uruchamiający się samoczynnie mimo wyłączenia wskazuje na politykę auto-connect aktywną w profilu lub zaplanowane zadanie uruchamiające klienta.

VPN w LAN zrywający połączenia lokalne wskazuje na konflikt tras między siecią lokalną a trasą domyślną narzuconą przez tunel.

VPN wymagający konfiguracji NAT-T wskazuje na router bez natywnego wsparcia NAT-Traversal, wymagający ręcznego włączenia tej funkcji.

VPN wymagający konfiguracji ręcznej na porcie 443 wskazuje na protokół SSTP, który tuneluje ruch przez standardowy port HTTPS.

VPN wymagający otwarcia portu UDP 500 wskazuje na protokół IKEv2/IPsec wykorzystujący ten port do wymiany kluczy.

VPN wymagający pełnych uprawnień administratora wskazuje na instalację wirtualnego adaptera sieciowego wymagającą podniesionych uprawnień.

VPN wymagający portu TCP 1723 (dla PPTP) wskazuje na ten przestarzały protokół tunelowania wymagający dodatkowo wsparcia protokołu GRE.

VPN wymagający portu UDP 4500 wskazuje na protokół IPsec NAT-Traversal wykorzystujący ten port przy obecności translacji adresów.

VPN wymagający ręcznego skonfigurowania protokołu wskazuje na brak automatycznego negocjowania — wymaga jawnego wyboru IKEv2, SSTP lub L2TP.

VPN wymagający restartu po każdej próbie wskazuje na zawieszony sterownik wirtualnego adaptera niepoprawnie zwalniany po nieudanym połączeniu.

VPN wymuszający restart systemu przy zmianie ustawień wskazuje na sterownik wirtualnego adaptera niepoprawnie obsługujący dynamiczną rekonfigurację.

VPN zablokowany przez antywirusa wskazuje na moduł zapory pakietu bezpieczeństwa błędnie klasyfikujący ruch tunelowy jako podejrzany.

VPN zapominający zapisane poświadczenia wskazuje na wyłączoną opcję zapisu w Menedżerze poświadczeń lub politykę czyszczącą je przy restarcie.