Styl MLA

Styl MLA to konwencja cytowania stosowana głównie w naukach humanistycznych, zwłaszcza filologicznych.

Styl MLA i jego zastosowanie w dokumentach elektronicznych

Styl MLA to zasady opracowane dla prac akademickich z zakresu literatury, językoznawstwa, kulturoznawstwa i innych dziedzin humanistycznych. Określa sposób zapisywania przypisów bibliograficznych, cytatów, parafraz, bibliografii oraz układu całego dokumentu. Skrót MLA pochodzi od nazwy Modern Language Association. W praktyce styl ten jest używany przede wszystkim w pracach, w których istotna jest analiza tekstów, wypowiedzi, publikacji naukowych, utworów literackich i materiałów kultury.

W środowisku komputerowym MLA nie jest formatem pliku ani funkcją konkretnego programu. Jest zestawem reguł redakcyjnych, które można zastosować w edytorze tekstu, takim jak Microsoft Word, LibreOffice Writer lub Dokumenty Google. Program może pomóc w ustawieniu marginesów, interlinii, wcięć i numeracji stron, ale nie rozstrzyga samodzielnie, czy dana publikacja została opisana poprawnie. Ostateczna odpowiedzialność za dobór źródła i kompletność opisu pozostaje po stronie autora dokumentu.

Elementy pracy zapisanej według MLA

Dokument przygotowany według MLA zwykle zawiera czytelny układ tekstu, spójne formatowanie oraz informacje identyfikujące autora i pracę. W typowym opracowaniu dane autora, prowadzącego lub przedmiotu i data mogą znajdować się w lewym górnym obszarze pierwszej strony, natomiast tytuł pracy jest umieszczany przed właściwym tekstem. Kolejne strony otrzymują numerację, często połączoną z nazwiskiem autora. Szczegółowe wymagania mogą zależeć od instrukcji uczelni albo nauczyciela, dlatego ustawienia dokumentu powinny być sprawdzone przed oddaniem pracy.

Ważną cechą MLA jest powiązanie krótkiego odwołania w tekście z pełnym opisem źródła na końcu dokumentu. Odwołanie umieszczone po cytacie lub parafrazie zazwyczaj zawiera nazwisko autora oraz numer strony, jeśli źródło ma numerowane strony. Jeżeli nazwisko autora zostało już wskazane w zdaniu, w nawiasie może pozostać sam numer strony. W przypadku materiałów internetowych bez numeracji stron nie należy dopisywać fikcyjnych numerów; opis trzeba oprzeć na informacjach rzeczywiście dostępnych w źródle.

Cytowania stron internetowych, książek i plików cyfrowych

Przy tworzeniu wpisu bibliograficznego MLA bierze się pod uwagę elementy opisujące źródło, między innymi autora, tytuł, tytuł większego zbioru, innych współtwórców, wersję, numer, wydawcę, datę publikacji i lokalizację. Nie każdy materiał zawiera wszystkie te dane. Książka może mieć autora, tytuł, wydawcę i rok wydania, natomiast strona internetowa może być opublikowana bez wskazania osobnego autora lub daty. Brak informacji nie powinien być zastępowany zgadywaniem. Należy wykorzystać tylko dane możliwe do zweryfikowania na stronie tytułowej, w metadanych publikacji albo w wiarygodnym opisie wydawcy.

Plik zapisany na komputerze nie staje się odrębnym typem źródła tylko dlatego, że ma rozszerzenie DOCX, PDF lub EPUB. Przy opisie liczy się przede wszystkim treść i sposób jej udostępnienia. Książka elektroniczna może wymagać podania wydania cyfrowego albo nazwy platformy, a artykuł internetowy może wymagać nazwy serwisu i adresu strony. Menedżery bibliografii potrafią automatycznie pobierać dane z identyfikatorów publikacji, katalogów i stron internetowych, lecz importowane rekordy często zawierają błędne wielkie litery, niepełne nazwiska lub nieprawidłową kolejność elementów. Każdy rekord należy więc porównać z oryginalnym źródłem.

Przygotowanie i kontrola dokumentu w serwisie komputerowym

Problemy z pracą w stylu MLA mogą wynikać zarówno z błędów redakcyjnych, jak i z nieprawidłowego działania programu. W dokumencie warto sprawdzić style akapitowe, odstępy przed i po akapitach, tabulatory, automatyczne listy, numerację stron oraz sposób wklejania tekstu z przeglądarki. Kopiowanie fragmentów z różnych źródeł może przenosić ukryte formatowanie, zmieniać krój pisma albo tworzyć nierówne wcięcia. Pomocne jest wyświetlenie znaków niedrukowanych i ujednolicenie formatowania przed końcową korektą.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i podzespołów, a także może pomóc w sprawdzeniu problemów z edytorem tekstu, drukowaniem dokumentu, instalacją aktualnego oprogramowania biurowego lub konfiguracją urządzenia używanego do przygotowania pracy. Sama poprawność cytowania wymaga jednak kontroli merytorycznej autora oraz zgodności z instrukcją konkretnej szkoły, uczelni albo wydawcy. Serwis techniczny może przywrócić prawidłowe działanie programu i systemu, lecz nie zastępuje weryfikacji źródeł ani redakcji tekstu.