WARUNKI

WARUNKI to funkcja arkusza kalkulacyjnego zwracająca wynik dla pierwszego spełnionego warunku z listy.

Jak działa funkcja WARUNKI w arkuszu kalkulacyjnym

WARUNKI służy do sprawdzania kilku wyrażeń logicznych w ustalonej kolejności. Każdy warunek jest oceniany jako PRAWDA albo FAŁSZ. Gdy arkusz znajdzie pierwszy warunek zwracający PRAWDA, natychmiast zwraca przypisaną mu wartość i nie przechodzi do dalszych par warunek–wynik. Dzięki temu jedna formuła może zastąpić wielopoziomowe zagnieżdżenie funkcji JEŻELI, gdy wynik zależy od kilku przedziałów lub kategorii.

Argumenty funkcji występują parami: najpierw podaje się wyrażenie logiczne, a następnie wartość zwracaną po jego spełnieniu. Przykładowa formuła =WARUNKI(A2>=90;"bardzo dobry";A2>=75;"dobry";A2>=50;"dostateczny";PRAWDA;"niedostateczny") analizuje zawartość komórki A2 od lewej do prawej. Wynik „bardzo dobry” zostanie zwrócony dla wartości co najmniej 90, a końcowy argument PRAWDA działa jako domyślna gałąź dla wszystkich pozostałych przypadków.

Kolejność testów i nakładanie się przedziałów

W funkcji WARUNKI kolejność argumentów ma znaczenie, szczególnie gdy warunki mogą być spełnione jednocześnie. Dla formuły sprawdzającej najpierw A2>=50, a później A2>=90, wartość 95 zostanie zaklasyfikowana już przez pierwszy warunek. Bardziej szczegółowe albo wyższe progi trzeba więc umieszczać przed warunkami ogólniejszymi. Alternatywnie można budować przedziały rozłączne, na przykład A2>=90, następnie A2>=75, a na końcu A2>=50.

Funkcja nie sortuje warunków, nie interpretuje ich jako tabeli przedziałów i nie wybiera wyniku „najbliższego” wartości z komórki. Odpowiada wyłącznie za sekwencyjną ocenę podanych wyrażeń. Jeżeli żaden warunek nie jest prawdziwy, a formuła nie zawiera końcowego warunku domyślnego, arkusz zwróci błąd informujący o braku dopasowania. Zastosowanie pary PRAWDA;"brak klasyfikacji" pozwala jawnie obsłużyć dane spoza przewidzianego zakresu.

Odwołania do komórek, tekst i błędy danych

Warunki mogą porównywać liczby, tekst, daty albo wartości logiczne znajdujące się w innych komórkach. Przykładowo =WARUNKI(B2="tak";"aktywne";B2="nie";"wyłączone";PRAWDA;"nieznany status") klasyfikuje tekst zapisany w B2. W porównaniach tekstowych trzeba zachować właściwą pisownię wartości używanych w danych. Daty powinny być przechowywane jako prawidłowe wartości daty, a nie jako przypadkowy tekst, ponieważ porównanie tekstu z liczbą lub datą może dać nieoczekiwany rezultat albo błąd.

WARUNKI nie naprawia błędnych danych wejściowych. Jeżeli komórka użyta w wyrażeniu zawiera błąd, na przykład #DZIEL/0! albo #ARG!, ocena warunku może również zakończyć się błędem. W praktycznym arkuszu warto sprawdzić, czy wartości są kompletne i mają oczekiwany typ, a przypadki puste obsłużyć osobnym warunkiem, na przykład A2="". Jeżeli potrzebne jest zabezpieczenie całego obliczenia, można połączyć logikę WARUNKI z funkcją obsługi błędów dostępną w używanym arkuszu.

Sprawdzanie formuły podczas naprawy arkusza

Przy diagnozowaniu nieprawidłowego wyniku należy najpierw odczytać warunki dokładnie w kolejności zapisanej w formule. Następnie warto przetestować osobno wartości graniczne, takie jak 0, 49, 50, 74, 75 i 90, jeżeli formuła używa progów. Pozwala to wykryć pomylony operator, na przykład > zamiast >=, oraz warunek ogólny umieszczony przed bardziej szczegółowym. Trzeba również sprawdzić, czy odwołania do komórek nie przesuwają się nieprawidłowo po kopiowaniu formuły. Znaki $ w adresach, na przykład $A$2, blokują odpowiednio kolumnę i wiersz.

Warszawskie Pogotowie Komputerowe zajmuje się profesjonalną naprawą laptopów, komputerów PC i podzespołów, a przy problemach z arkuszem można również przeanalizować lokalizację pliku, sposób otwierania dokumentu oraz zgodność formuł z używanym programem. Podczas takiej kontroli istotne jest zachowanie kopii pliku przed zmianami, sprawdzenie, czy separator argumentów jest zgodny z ustawieniami językowymi programu, oraz porównanie nazwy funkcji z wersją i lokalizacją używanego arkusza. Sama zmiana tekstu wyniku nie rozwiąże problemu, jeśli przyczyną jest błędny zakres, nieprawidłowy typ danych albo nakładanie się warunków.