WMF

WMF to wektorowy format grafiki stosowany w starszych wersjach systemu Windows.

Plik, który przechowuje polecenia rysowania

Metaplik Windows nie zawiera siatki pikseli ani opisu krzywych w rozumieniu współczesnych formatów wektorowych. W środku znajduje się sekwencja zapisanych wywołań systemowego interfejsu graficznego GDI: utwórz pióro o takiej grubości, przesuń kursor, poprowadź linię, wypełnij wielokąt, wypisz tekst tą czcionką. Wyświetlenie takiego pliku polega na odtworzeniu tych poleceń przez system. Stąd bierze się jego naturalna skalowalność — powiększenie nie rozmywa krawędzi, bo rysunek powstaje na nowo w docelowej rozdzielczości.

Miejsce WMF wśród pokrewnych formatów

Pierwotna wersja pochodzi z szesnastobitowych czasów Windows i ma z tego powodu ograniczenia zakresu współrzędnych oraz zestawu poleceń. Jej następcą jest rozszerzony metaplik EMF, przystosowany do trzydziestodwubitowego interfejsu graficznego i bogatszy o polecenia, których starszy format nie znał; kolejne rozszerzenie dołożyło obsługę przezroczystości i wygładzania krawędzi. W praktyce biurowej oba formaty spotyka się przy wklejaniu zawartości między aplikacjami pakietu Office — schowek podsuwa metaplik jako jedną z możliwych postaci wklejanego obiektu, obok mapy bitowej. Do publikacji w internecie ta rodzina formatów się nie nadaje, bo przeglądarki jej nie renderują; tam rolę grafiki skalowalnej pełni SVG.

Zgodność, bezpieczeństwo i konwersja archiwów

Ponieważ rysunek odtwarza system, wynik zależy od środowiska. Metaplik odwołujący się do czcionki, której nie ma na komputerze, wyświetla napisy zastępczym krojem i cały układ rysunku się rozjeżdża — podpisy wychodzą poza ramki. Otwarcie takiego pliku w programie spoza świata Windows często kończy się przybliżoną, uproszczoną wersją grafiki. Formatowi ciąży też historia bezpieczeństwa: mechanizm pozwalający osadzić w metapliku procedurę wywoływaną przez system przy przerwaniu rysowania został wiele lat temu wykorzystany do zdalnego uruchamiania kodu, co skończyło się pilną poprawką Microsoftu i trwałą nieufnością wobec plików tego typu z nieznanych źródeł. Praktyczna rada przy porządkowaniu firmowych archiwów: logotypy i schematy zapisane w metaplikach warto przekonwertować, otwierając je w edytorze grafiki wektorowej i zapisując jako SVG do zastosowań ekranowych oraz PDF do druku.

Stare archiwa graficzne przy zmianie sprzętu

Przy przenoszeniu firm na nowe komputery regularnie natrafiamy na katalogi z materiałami sprzed lat, których nowe oprogramowanie nie chce otworzyć. Sprawdzamy wtedy, co da się odzyskać w postaci edytowalnej, a co ma sens jedynie jako plik do wydruku, i przenosimy komplet danych na nowe stanowisko razem z czcionkami, bez których część grafik wyglądałaby inaczej niż na starym komputerze. Diagnoza laptopa przy odbiorze jest u nas bezpłatna, a sprzęt wozimy własnym transportem, nie kurierem.