Windows (slownik)

Błąd w wyniku `dotnet --info` oznacza problem z instalacją środowiska .NET SDK — polecenie to samo w sobie służy do diagnozy zainstalowanych wersji, więc błąd wskazuje na uszkodzoną instalację SDK.

Błąd w pliku .inf oznacza nieprawidłową składnię sekcji sterownika (np. brakującą sekcję [Version] lub błędny identyfikator sprzętowy) — Menedżer urządzeń odrzuca wtedy cały pakiet instalacyjny.

Błąd w profilu profile.ps1 powodujący brak startu konsoli PowerShell oznacza, że skrypt uruchamiany automatycznie przy każdej sesji zawiera błąd składniowy lub odwołuje się do niedostępnego modułu.

Brak biblioteki Qt bez zainstalowanego pakietu MSVC Redistributable oznacza, że aplikacja zbudowana we frameworku Qt wymaga środowiska uruchomieniowego Visual C++, którego instalator nie dołączył.

Błąd w rejestrze usługi wyszukiwania (Windows Search) oznacza uszkodzony wpis konfiguracyjny indeksu — reset usługi wyszukiwania w Ustawieniach przebudowuje ten wpis od zera.

Błędne zmienne środowiskowe systemu Windows (jak PATH czy TEMP) diagnozujemy i naprawiamy przywracając poprawne wartości, od których zależy prawidłowe uruchamianie wielu programów.

Błąd w skryptach PowerShell resetujących wyszukiwanie oznacza niepowodzenie zatrzymania usługi WSearch przed usunięciem bazy indeksu — wymaga ręcznego zatrzymania usługi przed uruchomieniem skryptu resetującego.

Błąd w usłudze sterownika oznacza, że wpis SCM (Service Control Manager) powiązany ze sterownikiem urządzenia nie mógł się uruchomić — dotyczy sterowników zarejestrowanych jako usługi kernel-mode.

Błąd w ustawieniach lokalizacji indeksu wyszukiwania oznacza, że jedna ze wskazanych ścieżek do indeksowania jest niedostępna (np. odłączony dysk sieciowy) — usługa Windows Search pomija ją bez zatrzymywania całego procesu.

Błąd w wyświetlaniu czcionek (krzaki, kwadraty zamiast znaków) oznacza brak zainstalowanego zestawu znaków wymaganego przez dany język lub uszkodzony plik czcionki w magazynie systemowym.

„Wideo nie może zostać odtworzone w tej aplikacji” oznacza brak wymaganego kodeka lub ograniczenie DRM treści — przeglądarka lub odtwarzacz zwykle proponuje alternatywną aplikację obsługującą dany format.

„WIM is missing or corrupt” pojawia się podczas instalacji Windows, gdy plik obrazu install.wim/install.esd jest uszkodzony lub niekompletny — wymaga ponownego pobrania nośnika instalacyjnego.

„Windows cannot be installed to this disk” oznacza niezgodność stylu partycji dysku (MBR/GPT) z trybem rozruchu (Legacy/UEFI) lub zbyt małą ilość wolnego miejsca na wybranym dysku docelowym.

„Windows could not configure one or more system components” pojawia się przy zawieszonej konfiguracji instalatora — zwykle wymaga wycofania (rollback) i ponownej próby instalacji od zera.

„Windows could not update the computer's boot configuration” oznacza niepowodzenie zapisu wpisu BCD podczas instalacji — częsta przyczyna to zablokowana partycja systemowa lub uszkodzony magazyn rozruchu.

„Windows Installer service could not be accessed” oznacza, że usługa msiserver jest wyłączona, uszkodzona lub jej rejestracja COM wymaga naprawy poleceniami `msiexec /unregister` i `/regserver`.

„Windows nie może połączyć się z drukarką” to ogólny komunikat obejmujący problemy sieciowe, niezgodność sterownika lub wyłączoną usługę bufora wydruku na komputerze hostującym drukarkę.

„Windows nie może zainstalować drukarki sieciowej” zwykle wskazuje na brak pasującego sterownika w architekturze klienta lub blokadę instalacji sterowników przez politykę Point and Print.

Błąd interfejsu Zabezpieczenia Windows (Windows Security UI) oznacza, że proces SecurityHealthSystray lub powiązana usługa nie mogą wyświetlić panelu ustawień — zwykle wymaga ponownej rejestracji pakietu AppX.

„Windows Setup could not install one or more boot-critical drivers” oznacza, że instalator nie znalazł sterownika kontrolera dysku (np. NVMe RAID) niezbędnego do dalszego rozruchu — wymaga jego ręcznego wskazania.

Ogólny błąd Windows Update obejmuje szeroki zakres kodów — pierwszym krokiem diagnozy jest sprawdzenie konkretnego kodu błędu w Historii aktualizacji lub dzienniku WindowsUpdate.log.

„Włóż dysk do stacji” mimo podłączonego napędu optycznego oznacza, że system nie wykrywa nośnika w napędzie — przyczyną bywa uszkodzony kontroler SATA/ATAPI lub zabrudzona soczewka lasera.

Ten sam komunikat mimo włożonej karty pamięci wskazuje na niepowodzenie inicjalizacji czytnika kart — częsty problem po aktualizacji systemu usuwającej dedykowany sterownik czytnika na rzecz generycznego.

Błąd wpisu Shell w rejestrze użytkownika (klucz HKCU\...\Winlogon) oznacza, że wartość wskazuje na nieistniejący plik powłoki — powoduje to problemy z ładowaniem pulpitu tylko dla danego konta, nie całego systemu.

Niebieski ekran (BSOD) i błędy krytyczne jądra systemu diagnozujemy na podstawie kodu zatrzymania i zrzutu pamięci — pozwala to ustalić, czy przyczyną jest sterownik, sprzęt czy uszkodzony plik systemowy.

Błąd wwanautoconfig w Podglądzie zdarzeń dotyczy usługi automatycznej konfiguracji modemu WWAN (LTE/5G) — sygnalizuje niepowodzenie pobrania profilu APN od operatora.

„Wymagany PIN karty SIM” oznacza, że moduł modemu wykrył kartę zabezpieczoną kodem PIN — trzeba go wprowadzić w ustawieniach sieci komórkowej, zanim modem nawiąże połączenie z siecią operatora.

Błąd wyświetlania kalendarza systemowego (w zegarze paska zadań) oznacza uszkodzoną pamięć podręczną powiadomień powłoki — restart procesu explorer.exe zwykle przywraca poprawne działanie.

Błąd wyszukiwania plików na dysku NAS oznacza, że usługa Windows Search nie indeksuje zasobów sieciowych domyślnie — trzeba ręcznie dodać lokalizację NAS do zakresu indeksowania w ustawieniach wyszukiwania.

Błąd interfejsu sieciowego karty Ethernet oznacza niepowodzenie inicjalizacji sterownika przewodowej karty sieciowej — dotyczy zarówno kart wbudowanych, jak i zewnętrznych adapterów USB-Ethernet.

Błąd z LAV Filters (popularny pakiet kodeków open-source) oznacza konflikt z innym zainstalowanym zestawem filtrów DirectShow — rozwiązaniem jest ustawienie priorytetu filtrów w konfiguracji LAV lub odinstalowanie konkurencyjnego pakietu.

Błąd polityki grupowej uniemożliwiający otwarcie menu Start oznacza, że administrator jawnie zablokował ten element interfejsu przez ustawienie „Usuń menu Start z ekranu” w zasadach grupy.

Błąd wybudzenia przez urządzenia HID (klawiatura/mysz) oznacza, że dane urządzenie nie ma włączonej opcji „Zezwalaj temu urządzeniu na wybudzanie komputera” we właściwościach zarządzania energią.

Problemy z portami USB diagnozujemy sprawdzając sterowniki kontrolera USB w systemie oraz, jeśli usterka nie ustępuje programowo, samo gniazdo na płycie głównej.

Błąd zależności usługi Pulpitu zdalnego oznacza, że usługa nadrzędna wymagana przez TermService (np. RPC) jest zatrzymana — bez niej RDP nie może zaakceptować żadnych połączeń.

Błąd zależności w usługach sieciowych oznacza, że łańcuch usług (np. DHCP Client → Network Connections) jest przerwany w jednym z ogniw — trzeba uruchomić usługi w poprawnej kolejności ich wzajemnych zależności.

„Zarządzane przez administratora systemu” oznacza, że dana opcja jest zablokowana przez zasadę grupy (GPO) lub politykę MDM — zmiana wymaga edycji odpowiedniego klucza w gpedit.msc lub kontaktu z administratorem.

„Zarządzane przez firmę” w ustawieniach zabezpieczeń oznacza, że urządzenie jest zarejestrowane w systemie MDM (np. Intune) organizacji, która narzuca centralnie politykę zabezpieczeń niedostępną do zmiany lokalnie.

Błąd zarządzania energią to ogólny komunikat obejmujący niepowodzenia zmiany stanu zasilania — od uśpienia, przez hibernację, po zamknięcie systemu, w zależności od kontekstu towarzyszącego dziennika zdarzeń.

Błąd zasilania po aktualizacji BIOS-u oznacza, że nowa wersja firmware zmieniła sposób raportowania stanów energii przez tablicę ACPI — pomaga ponowna instalacja sterowników chipsetu po aktualizacji.

„Zbyt krótkie hasło mimo spełnienia wymagań” może wynikać z rozbieżności między lokalną polityką haseł a polityką wymuszaną przez kontroler domeny lub Azure AD, która ma inne (surowsze) wymagania minimalnej długości.

„Zbyt wiele otwartych plików” to błąd zgłaszany przez system lub aplikację po przekroczeniu limitu jednoczesnych uchwytów plików — dotyczy zwykle procesów intensywnie operujących na wielu małych plikach jednocześnie.

„Zbyt wiele połączeń do udziału sieciowego” oznacza, że serwer plików osiągnął maksymalną skonfigurowaną liczbę jednoczesnych sesji SMB — starsze edycje klienckie Windows mają sztywny limit 20 połączeń.

„WslRegisterDistribution failed with error” oznacza niepowodzenie rejestracji nowej dystrybucji Linuksa w WSL — częsta przyczyna to brak włączonej funkcji Windows Subsystem for Linux lub uszkodzony magazyn dystrybucji.

Błędna analiza hibernacji w Monitorze niezawodności oznacza, że narzędzie diagnostyczne błędnie sklasyfikowało poprawne wznowienie z hibernacji jako niestabilność systemu — kosmetyczny problem raportowania, nie faktyczna awaria.

Błędne dane IPv4 po powrocie z hibernacji oznaczają, że karta sieciowa nie odświeżyła dzierżawy DHCP po wznowieniu — pomaga ręczne odnowienie adresu poleceniem `ipconfig /renew`.

Błędne dane producenta lub modelu (widoczne np. w Właściwościach systemu) wynikają z nieprawidłowo wypełnionych pól SMBIOS przez producenta płyty głównej lub laptopa w firmware.

Błędne dane w gałęzi HKEY_CLASSES_ROOT oznaczają uszkodzone lub sprzeczne skojarzenia typów plików między ustawieniami użytkownika (HKCU) a systemowymi (HKLM), które łączą się w ten widok rejestru.

Błędne renderowanie tekstu w trybie pełnoekranowym (rozmazane lub przycięte litery) zwykle wskazuje na konflikt między skalowaniem DPI aplikacji a rzeczywistą rozdzielczością wymuszoną w trybie pełnoekranowym.

Błędne rozmieszczenie okien po zmianie rozdzielczości oznacza, że system nie zapisał nowych współrzędnych okien — niektóre aplikacje zapamiętują pozycję w pikselach bezwzględnych, nieaktualną po zmianie rozdzielczości.

Błędne ścieżki do powłoki w rejestrze (klucz Winlogon\Shell) powodują, że system nie może uruchomić interfejsu graficznego po zalogowaniu — skutkuje to czarnym ekranem zamiast pulpitu.

Błędne wpisy w konfiguracji sieciowej powodujące brak internetu zwykle dotyczą nieprawidłowej bramy domyślnej lub serwera DNS zapisanego ręcznie zamiast pobieranego automatycznie przez DHCP.

Błędne znaki na wydruku (krzaki zamiast tekstu) oznaczają niezgodność strony kodowej między aplikacją a sterownikiem drukarki — częste przy starszych drukarkach igłowych obsługujących ograniczony zestaw znaków.

Błędny prefiks sieciowy (maska podsieci) powodujący brak komunikacji oznacza, że urządzenie oblicza inny zakres sieci niż pozostałe hosty — komunikacja działa wtedy tylko z częścią urządzeń w tej samej fizycznej sieci.

Błędy dekodowania wideo związane z DXVA (DirectX Video Acceleration) oznaczają niepowodzenie sprzętowego dekodowania przez GPU — wyłączenie akceleracji sprzętowej w odtwarzaczu jest tymczasowym obejściem.

Błędy powłoki systemowej po zbiorczych aktualizacjach (Cumulative Update) zwykle wskazują na regresję wprowadzoną przez konkretną poprawkę — odinstalowanie ostatniej aktualizacji pozwala potwierdzić tę przyczynę.

Błędy przy przechodzeniu i wybudzaniu wskazują na niepoprawną obsługę cyklu uśpienia przez sterownik chipsetu lub karty graficznej.

Błędy składniowe zgłaszane mimo poprawnego kodu często wynikają z niewidocznych znaków (BOM, inne kodowanie pliku) skopiowanych razem z tekstem — zapisanie pliku od nowa w czystym kodowaniu UTF-8 bez BOM zwykle to naprawia.

Błędy SMART dysku sygnalizują, że wewnętrzna diagnostyka nośnika wykryła parametry zbliżające się do progu awarii (np. rosnącą liczbę realokowanych sektorów) — to ostrzeżenie wymagające pilnej kopii zapasowej danych.

Błędy wizualne paska zadań po aktualizacji (przycięcia, artefakty) zwykle wskazują na uszkodzoną pamięć podręczną powłoki lub konflikt sterownika graficznego z nowym mechanizmem renderowania paska.

Błędy zależności bibliotek DirectX oznaczają brak jednego z komponentów End-User Runtime (starsze wersje D3DX, XInput) wymaganych przez grę korzystającą z API sprzed DirectX 12.

BOARD_THERMAL_SHUTDOWN to wymuszone wyłączenie komputera przez zabezpieczenie termiczne płyty głównej — wskazuje na poważny problem z chłodzeniem, wymagający pilnej diagnozy układu chłodzenia.

Boot Camp to narzędzie Apple umożliwiające instalację Windows na komputerach Mac z procesorem Intel — nie dotyczy standardowych laptopów z Windows, gdzie taka funkcja jest zbędna.

Boot Configuration Data to baza danych przechowująca parametry rozruchu systemu Windows (kolejność systemów operacyjnych, opcje startu) — jej uszkodzenie uniemożliwia prawidłowe uruchomienie komputera.

BCD (Boot Configuration Data) to skrócona nazwa magazynu konfiguracji rozruchu Windows, zarządzanego narzędziami bcdedit i bootrec — zastąpił starszy plik boot.ini znany z Windows XP.

"BOOT CONFIGURATION DATA FILE IS CORRUPT" oznacza uszkodzenie magazynu BCD odpowiedzialnego za rozruch systemu — naprawia się to poleceniem bootrec /rebuildbcd z nośnika instalacyjnego Windows.

"BOOT ENVIRONMENT NOT FOUND" wskazuje, że system nie może zlokalizować środowiska rozruchowego na dysku — zwykle wynika z uszkodzonej partycji systemowej EFI lub błędnie skonfigurowanej kolejności rozruchu.

"BOOT FILE CHECKSUM MISMATCH" oznacza, że plik rozruchowy nie zgadza się z oczekiwaną sumą kontrolną — wskazuje na uszkodzenie danych, np. wskutek błędu dysku lub przerwanej aktualizacji systemu.

"BOOT FILE IS MISSING OR DAMAGED" wskazuje na brak lub uszkodzenie kluczowego pliku rozruchowego — naprawia się to poleceniami bootrec z nośnika instalacyjnego Windows.

"BOOT FILE SYSTEM IS CORRUPT" oznacza uszkodzenie systemu plików na partycji rozruchowej — wymaga sprawdzenia dysku poleceniem chkdsk oraz, w cięższych przypadkach, naprawy struktury partycji.

"BOOT IMAGE FAILED TO LOAD" wskazuje na uszkodzony obraz systemu rozruchowego (winload.exe) — naprawa plików systemowych z nośnika instalacyjnego zwykle rozwiązuje ten problem.

"BOOT IMAGE UNSIGNED" oznacza, że obraz rozruchowy nie ma ważnego podpisu cyfrowego wymaganego przez Secure Boot — wskazuje na naruszoną integralność plików rozruchowych lub wyłączony Secure Boot próbujący uruchomić niepodpisany loader.

Pętla rozruchowa po aktualizacji (restart bez pełnego załadowania systemu) zwykle wskazuje na niekompatybilny sterownik wprowadzony przez aktualizację — tryb awaryjny pozwala go usunąć lub cofnąć aktualizację.

Reset priorytetu rozruchu (kolejności urządzeń startowych) w BIOS-ie po każdym restarcie wskazuje na rozładowaną baterię CMOS niepodtrzymującą ustawień firmware — wymaga jej wymiany.

"BOOT REPAIR FAILED" oznacza, że wbudowane narzędzie naprawy Windows nie poradziło sobie z przyczyną problemu — wymaga ręcznej diagnozy przez sekwencję poleceń bootrec i sprawdzenia stanu dysku.

Rozruch kończący się czarnym ekranem (bez komunikatu błędu) diagnozuje się sprawdzając kolejno: sygnał wideo (podłączenie zewnętrznego monitora), stan dysku i integralność plików rozruchowych.

Rozruch z USB kończący się czarnym ekranem wskazuje na problem ze sterownikiem grafiki w środowisku instalacyjnym lub niekompatybilny tryb rozruchu (Legacy vs UEFI) między nośnikiem a ustawieniami BIOS.

BIOS niewykrywający nośnika instalacyjnego USB podczas próby rozruchu wskazuje na niewłaściwy format nośnika (np. brak zgodności GPT/MBR z trybem UEFI/Legacy) lub wadliwy pendrive.

BOOT_DEVICE_NOT_FOUND to błąd zatrzymania systemu wskazujący na całkowity brak wykrycia dysku rozruchowego — wymaga sprawdzenia połączenia fizycznego dysku oraz jego kondycji.

Niewykrywany bootowalny nośnik USB podczas startu wskazuje na niewłaściwy format nośnika (np. MBR zamiast GPT dla UEFI), wyłączony boot z USB w BIOS-ie lub wadliwy pendrive.

Bootloader (program ładujący) to komponent odpowiedzialny za uruchomienie systemu operacyjnego z dysku — w Windows tę rolę pełni Windows Boot Manager, konfigurowany przez magazyn BCD.

BOOTLOADER_SIGNATURE_INVALID oznacza, że program ładujący system nie ma ważnego podpisu cyfrowego wymaganego przez Secure Boot — wskazuje na naruszoną integralność plików rozruchowych.

BOOTLOG_ENABLED to opcja rozruchu Windows zapisująca szczegółowy dziennik ładowanych sterowników do pliku ntbtlog.txt — przydatna przy diagnozowaniu, który sterownik blokuje pełny start systemu.

BOOTLOG_NOT_INITIALIZED wskazuje, że dziennik rozruchu nie został poprawnie utworzony — może uniemożliwiać zaawansowaną diagnozę problemów ze startem systemu przez analizę logu.

"BOOTREC /FIXBOOT ACCESS DENIED" wskazuje na problem z uprawnieniami do partycji systemowej — zwykle wymaga wcześniejszego przypisania litery dyskowi partycji EFI/systemowej poleceniem diskpart.

"BOOTREC /REBUILDBCD DOES NOT FIND WINDOWS" oznacza, że narzędzie nie wykryło instalacji systemu na dysku — może wskazywać na poważne uszkodzenie partycji lub niewłaściwie rozpoznany dysk przez środowisko naprawcze.

"BOOTREC /SCANOS RETURNS 0 INSTALLATIONS" oznacza brak wykrytych instalacji Windows na dysku — wskazuje na poważnie uszkodzoną strukturę partycji lub fizyczną awarię dysku.

Brak .NET Core Runtime uniemożliwia uruchomienie aplikacji zbudowanych na tej (starszej nazwie) linii .NET — wymaga instalacji odpowiedniego środowiska uruchomieniowego ze strony Microsoftu.

Brak .NET Desktop Runtime uniemożliwia uruchomienie aplikacji z interfejsem WinForms lub WPF — jest to osobny, szerszy pakiet niż podstawowy .NET Runtime, wymagający oddzielnej instalacji.

Brak .NET Framework uniemożliwia działanie starszych aplikacji Windows, które go wymagają — w nowszych systemach trzeba go włączyć jako funkcję opcjonalną, nie zawsze jest domyślnie aktywny.

Brak .NET Framework w systemie diagnozuje się sprawdzając listę funkcji opcjonalnych Windows (Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows) — tam widoczne są zainstalowane wersje 3.5 i 4.x.

Brak obsługi trybu uśpienia ACPI S3 w BIOS-ie to ograniczenie firmware konkretnej platformy sprzętowej — laptop korzysta wtedy wyłącznie z nowszego trybu Modern Standby (S0).

Brak działania ACPI w środowisku Windows PE/RE (środowisku odzyskiwania) jest typowy — to okrojone środowisko ładuje minimalny zestaw sterowników i nie obsługuje pełnego zarządzania energią.

Brak administratora do zresetowania MFA (uwierzytelniania wieloskładnikowego) w środowisku firmowym wymaga kontaktu z działem IT zarządzającym kontami — użytkownik nie może samodzielnie zresetować tego zabezpieczenia.

Brak przypisanego adresu IP diagnozuje się sprawdzając poleceniem ipconfig, czy karta w ogóle otrzymała jakikolwiek adres — jego całkowity brak wskazuje na problem z DHCP lub sterownikiem karty.

Brak adresu IP wynikający z niedziałającego DHCP wymaga sprawdzenia, czy serwer DHCP (na routerze lub w sieci firmowej) jest aktywny i dostępny dla danego urządzenia.

Brak adresu IPv4 (przy obecności tylko IPv6) wskazuje na problem z serwerem DHCP obsługującym starszy protokół — sprawdzenie konfiguracji sieci po obu protokołach pomaga to zdiagnozować.

Brak globalnego adresu IPv6 (obecność tylko adresu link-local) oznacza, że router lub dostawca internetu nie przydzielił pełnej adresacji IPv6 — to normalne w sieciach niewspierających jeszcze tego protokołu.

Brak adresu IPv6 w połączeniu mobilnym (LTE/5G) zależy od tego, czy operator sieci komórkowej wspiera ten protokół dla danej karty SIM — nie zawsze jest to dostępne we wszystkich taryfach.